افت محبوبیت ترامپ، آسیب‌های اقتصادی به کشاورزان و گزینش‌های نامناسب درون‌حزبی، شانس دموکرات‌ها را برای فتح کنگره به‌شدت بالا برده است.
وال استریت ژورنال می‌نویسد: چهار هفته مانده به انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، دموکرات‌ها بخت بیشتری برای به‌دست گرفتن کنترل مجلس نمایندگان دارند و شانس آن‌ها برای کسب چهار کرسی موردنیاز جهت رسیدن به اکثریت ۵۱ در برابر ۴۹ در سنا تقریباً برابر ارزیابی می‌شود.
نظرسنجی‌ها و شواهد میدانی نشان می‌دهد اشتیاق دموکرات‌ها برای شرکت در انتخابات نوامبر بیشتر از جمهوری‌خواهان است و احتمال بیشتری دارد که واقعاً پای صندوق رأی حاضر شوند.
فاصله گرفتن بخشی از رأی‌دهندگان هیسپانیک (صفتی است که به مردم اسپانیایی‌زبان ایالات متحده آمریکا گفته می‌شود.) از رئیس‌جمهور و حزب او نیز می‌تواند اثر تلاش ترامپ برای بازطراحی حوزه‌های انتخاباتی در میانه دهه -به‌ویژه در تگزاس و فلوریدا- را کاهش دهد.
برتری مالی جمهوری‌خواهان کافی بود؟
هنوز مشخص نیست برتری مالی جمهوری‌خواهان و تمرکز آن‌ها بر آنچه خطر کمونیسم در حزب دموکرات می‌نامند، برای جبران این ضعف‌های ساختاری کافی خواهد بود یا نه؟
کاهش حمایت از دونالد ترامپ، فرصت‌هایی برای حزب مخالف ایجاد کرده است. ترامپ در سال ۲۰۲۴ با نزدیک به ۵۰ درصد آرای عمومی انتخاب شد، اما اکنون میزان رضایت از عملکرد او در سطح ملی به ۳۸ درصد رسیده است.
این رقم در شماری از ایالت‌های جمهوری‌خواه نیز به‌شدت افت کرده؛ از جمله ۴۳ درصد در تگزاس، ۴۲ درصد در اوهایو و ۴۲ درصد در آیووا.
هرچند نامزدهای جمهوری‌خواه سنا در این ایالت‌ها و برخی ایالت‌های رقابتی دیگر عملکرد بهتری از ترامپ دارند، افت محبوبیت رئیس‌جمهور احتمالاً برای برخی از آن‌ها مانعی خواهد بود که غلبه بر آن دشوار است.
اثر تصمیم‌های اقتصادی ترامپ
در پشت این ارقام کلی، روندهای غیرمنتظره‌ای نیز شکل گرفته است. تعرفه‌های ترامپ و جنگ تجاری او با چین، صادرات سویا را در سال ۲۰۲۵ به‌شدت کاهش داد و جنگ با ایران نیز هزینه‌های کشاورزان برای گازوئیل، کود شیمیایی و دیگر نهاده‌های کلیدی را بالا برد.
سال گذشته، هزینه نهاده‌های کشاورزان بخش زراعت بیش از ۳۶ میلیارد دلار از درآمد آن‌ها بیشتر بود. میزان اعلام ورشکستگی مزارع در سال ۲۰۲۵ نسبت به ۲۰۲۴، ۴۶ درصد افزایش یافت و در سال ۲۰۲۶ نیز دوباره جهش کرده است.
دشواری‌های بخش کشاورزی -به‌ویژه برای کشاورزان زراعی- باعث شده رقابت‌های انتخاباتی سنا در سراسر غرب میانه آمریکا -از جمله آیووا، کانزاس و نبراسکا- نزدیک و رقابتی شوند.
مداخله ترامپ اوضاع را خراب کرد
مداخله ترامپ در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان برای سنا نیز چشم‌انداز حزبش در نوامبر را تضعیف کرده است. نمونه روشن آن، تصمیم او برای حمایت از کن پکستون چهره محبوب جنبش MAGA، در برابر سناتور جان کورنین در تگزاس بود؛ تصمیمی که رقابتی تقریباً تضمین‌شده برای جمهوری‌خواهان را به رقابتی نزدیک تبدیل کرد و اکنون نامزد دموکرات، در برخی ارزیابی‌ها موقعیت بهتری دارد.
در کارولینای جنوبی نیز حمایت رئیس‌جمهور از خواهر سناتور فقید لیندزی گراهام، که صلاحیت او برای خدمت در سنا را محل تردید است، ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد. او تنها ۲ تا ۳ واحد درصد از رقیبش جلوتر است؛ آن هم در ایالتی که ترامپ در سال ۲۰۲۴ با اختلاف ۱۸ واحد درصد برنده شد.
در کارولینای شمالی، تهدید ترامپ به حمایت از رقیبی درون‌حزبی علیه سناتور تام تیلیس به بازنشستگی تیلیس کمک کرد و عملاً مسیر را برای روی کوپر فرماندار دموکرات در رقابت با مایکل واتلی -گزینه وفادار اما کم‌فروغ ترامپ- هموار کرد.
در جورجیا نیز دشمنی دیرینه ترامپ با برایان کمپ فرماندار جمهوری‌خواه به تقویت موقعیت سناتور دموکرات جان اوساف منجر شده؛ چهره‌ای که یک سال پیش آسیب‌پذیر تلقی می‌شد.
اما در سوی دیگر، پس از تصمیم برخی سناتورهای فعلی دموکرات برای بازنشستگی، نقاط ضعف غیرمنتظره‌ای نیز برای این حزب پدیدار شده است.
در نیوهمپشایر، ایالتی که کامالا هریس در سال ۲۰۲۴ برنده شد، سناتور پیشین جمهوری‌خواه جان سونونو رقابت سختی را برای کریس پاپاس نماینده دموکرات مجلس رقم زده است.
پگی فلاناگان معاون فرماندار مینه‌سوتا و نامزد حزب دموکرات برای سنا در تلاش است از پیامدهای منفی شیوه مدیریت یک رسوایی بزرگ در حوزه خدمات اجتماعی از سوی فرماندار تیم والز فاصله بگیرد؛ ماجرایی که در کانون آن، جامعه بزرگ سومالیایی این ایالت قرار دارد.
در میشیگان، عبدال السید نامزد جناح ترقی‌خواه که در رقابت درون‌حزبی بر هیلی استیونز نماینده میانه‌رو پیروز شد، اکنون با اختلاف ۳.۵ واحد درصد از مایک راجرزِ جمهوری‌خواه پیش است.
دموکرات‌ها هم زمین صاف پیش رو ندارند
ناکامی دموکرات‌ها در هریک از این ایالت‌ها، آن‌ها را با چالشی بسیار سنگین روبه‌رو خواهد ساخت: پیروزی در سه رقابت در ایالت‌هایی که ترامپ در سال ۲۰۲۴ با اختلافی دورقمی در آن‌ها به پیروزی رسید.
این رقم در صورت غلبه سوزان کالینز سناتور جمهوری‌خواه ایالت مین، بر رقیبش تروی جکسون به چهار رقابت افزایش می‌یابد؛ آن هم در شرایطی که میزان نارضایتی از رئیس‌جمهور در ایالت مین ۶۴ درصد اعلام شده است.
روندهای دیگری نیز میدان رقابت را به زیان نامزدهای جمهوری‌خواه متمایل کرده‌اند. خشم از تصمیم دیوان عالی که بسیاری از حوزه‌های انتخاباتی با اکثریت سیاه‌پوست در مجلس نمایندگان را از میان برد، احتمالاً مشارکت رأی‌دهندگان سیاه‌پوست را در نوامبر افزایش خواهد داد.
نگرانی فزاینده درباره هوش مصنوعی نیز دولت و بسیاری از نامزدهای جمهوری‌خواه را در موضعی قرار داده که با افکار عمومی فاصله دارد. در حالی که ۴۴ درصد از رأی‌دهندگانی که احتمالاً در انتخابات شرکت می‌کنند معتقدند حزب دموکرات «بیش از حد افراطی» شده است، این رقم درباره جمهوری‌خواهان به ۵۶ درصد می‌رسد.
رأی‌دهندگان معتقدند نه ترامپ و نه جمهوری‌خواهان کنگره توجه کافی به قیمت‌های بالا و رو به افزایش -که مهم‌ترین دغدغه مردم است- نشان نداده‌اند. تمرکز رئیس‌جمهور بر پروژه‌های شخصی مانند تالار رقص کاخ سفید، مرکز کندی و طاق یادبود نیز این برداشت را تقویت کرده است.
ائتلافی که ترامپ ساخت، در حال ترک خوردن است
هم‌زمان با افزایش نگرانی درباره فساد عمومی، ۵۲ درصد از رأی‌دهندگان احتمالی به این باور رسیده‌اند که ترامپ از مقام خود برای ثروتمند کردن خانواده و دوستانش استفاده کرده است.
فارغ از نتیجه انتخابات میان‌دوره‌ای، یک نکته روشن است: ترامپ فرصت تاریخی تبدیل عملکرد چشمگیر خود در انتخابات ۲۰۲۴ به یک بازآرایی پایدار به سود جمهوری‌خواهان را از دست داده است.
گروه‌هایی که کمتر از دو سال پیش به سمت او گرایش پیدا کرده بودند، به‌ویژه رأی‌دهندگان مستقل، هیسپانیک‌ها و جوانان، اکنون در شمار منتقدان جدی او قرار گرفته‌اند.
در شرایطی که حمایت عمومی از هر دو حزب بزرگ کاهش یافته و آمریکا به سمت انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ بدون حضور رئیس‌جمهور مستقر در رقابت حرکت می‌کند، انتخاب نامزدها، دستورکارهای سیاسی و جهت‌گیری کلی دو حزب اهمیتی بیش از معمول خواهد داشت.
