یک سال پیش فتح سنا برای دموکرات‌ها تقریباً محال بود؛ حالا نظرسنجی‌ها می‌گویند حتی ایالت‌های کاملاً جمهوری‌خواه هم در دسترس‌اند.
اگر ابتدای امسال کسی می‌گفت دموکرات‌ها ممکن است در انتخابات میان‌دوره‌ای کنترل سنا را پس بگیرند، احتمالاً چندان جدی گرفته نمی‌شد. مسیر تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسید: آنها باید سوزان کالینز را در ایالت مین شکست می‌دادند، دست‌کم پنج ایالتی را که دونالد ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴ برده بود فتح می‌کردند و همزمان تمام کرسی‌های فعلی خودشان را هم حفظ می‌کردند.
آتلانتیکدر این مقاله می‌گوید که بهترین سناریوی واقع‌بینانه، تکرار «موج آبی» سال ۲۰۱۸ به نظر می‌رسید؛ انتخاباتی در دوره نخست ریاست‌جمهوری ترامپ که دموکرات‌ها مجلس نمایندگان را گرفتند، اما سنا در اختیار جمهوری‌خواهان باقی ماند.
برای گرفتن سنا، دموکرات‌ها به چیزی شبیه یک خوش‌شانسی باورنکردنی نیاز داشتند. نویسنده می‌گوید شاید آن اتفاق افتاده باشد.
جنگ ایران چگونه معادله را تغییر داد؟
نقطه عطف، تصمیم ترامپ برای آغاز جنگ با ایران و جهش قیمت نفت پس از آن بود. این اتفاق مرز آنچه از نظر سیاسی ممکن به نظر می‌رسید را جابه‌جا کرد.
یک سال پیش ترامپ نامحبوب بود، اما نه در ابعاد امروز. طبق میانگین نظرسنجی‌های نیویورک‌تایمز، تعداد کسانی که عملکرد او را تأیید نمی‌کردند حدود ۱۱ واحد درصد بیشتر از موافقان بود. هفت ماه پس از آغاز جنگ ایران، این فاصله به ۲۳ واحد درصد رسیده؛ حتی بدتر از اعداد ترامپ بلافاصله پس از حوادث ششم ژانویه.
این افت محبوبیت حالا خودش را در رقابت‌های سنا نشان می‌دهد.
تروی جکسون، نامزد دموکرات‌ها، در بیشتر نظرسنجی‌های مین با اختلافی کم جلو افتاده است. عبدالسید در میشیگان برتری محدودی دارد و دموکرات‌ها در جورجیا و کارولینای شمالی نیز وضعیت بهتری نشان می‌دهند؛ دو ایالتی که ترامپ در سال ۲۰۲۴ برد.
شگفتی بزرگ‌تر جای دیگری است: نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند رقابت در آلاسکا، تگزاس، اوهایو و آیووا نیز نزدیک شده؛ ایالت‌هایی که ترامپ همه آنها را با اختلاف بیش از ۱۰ واحد درصد برده بود. حتی جمهوری‌خواهان کانزاس و نبراسکا آسیب‌پذیر به نظر می‌رسند؛ ایالت‌هایی که ترامپ به‌ترتیب با اختلاف ۱۶ و ۲۰ واحد درصد برنده شده بود.
پیش‌بینی‌ها نیز اکنون احتمال تصاحب سنا توسط دموکرات‌ها را بیش از ۶۰ درصد قیمت‌گذاری می‌کنند.
جمهوری‌خواهان هنوز به ترامپ چسبیده‌اند
نویسنده معتقد است اگر نتایج سوم نوامبر شبیه نظرسنجی‌های فعلی باشد، جمهوری‌خواهان بخشی از مشکل را باید در رابطه خود با ترامپ جست‌وجو کنند.
با چند استثنا، نامزدهای جمهوری‌خواه فاصله چندانی از رئیس‌جمهور نگرفته‌اند. حتی جان هاستد در اوهایو و کن پکستون در تگزاس، دو نامزد حاضر در رقابت‌های مهم، در همان گردهمایی میان‌دوره‌ای جمهوری‌خواهان سخنرانی کردند که ترامپ جمعیت را به ادای سوگند به «بزرگ‌ترین رئیس‌جمهور تاریخ ایالات متحده» دعوت کرد.
در مقابل، دموکرات‌ها این بار حساب‌شده‌تر عمل کرده‌اند. در آلاسکا، کارولینای شمالی، آیووا، مین، اوهایو و نبراسکا سراغ چهره‌هایی رفته‌اند که سابقه جذب رأی‌دهندگان میانه‌رو دارند. حتی نامزدهایی با مواضع مترقی‌تر، مانند نامزدهای تگزاس و میشیگان، از برخی مواضع نامحبوب قبلی خود فاصله گرفته‌اند.
گرفتن سنا چه چیزی را تغییر می‌دهد؟
ماجرا فقط چند کرسی بیشتر نیست. اگر دموکرات‌ها هم مجلس نمایندگان و هم سنا را بگیرند، می‌توانند در دو سال باقی‌مانده از ریاست‌جمهوری ترامپ محدودیت‌های جدی‌تری بر برنامه‌های او اعمال کنند.
پیشبرد قوانین بدون همراهی کنگره دشوارتر می‌شود. دموکرات‌ها با در اختیار گرفتن ریاست کمیته‌ها می‌توانند تحقیقات گسترده‌تری درباره عملکرد دولت و اتهام‌های فساد آغاز کنند. نامزدهای قضایی ترامپ نیز برای تأیید در سنا با مسیر سخت‌تری روبه‌رو خواهند شد و باید نشان دهند قاضیانی مستقل هستند، نه وفادارانی ایدئولوژیک.
اثر این انتخابات می‌تواند به ۲۰۲۸ هم برسد. هر کرسی‌ای که دموکرات‌ها امسال اضافه کنند، کارشان را برای حفظ یا گسترش اکثریت در انتخابات بعدی آسان‌تر می‌کند. نویسنده معتقد است اگر فضای سیاسی دو سال دیگر نیز به نفع آنها باقی بماند، ایالت‌هایی مانند ویسکانسین و کارولینای شمالی دوباره می‌توانند فرصت ایجاد کنند.
اما یک مشکل بزرگ وجود دارد: نظرسنجی‌ها
تمام این سناریو یک شرط مهم دارد: نظرسنجی‌ها باید درست باشند.
و این دقیقاً جایی است که باید محتاط شد. در سه انتخابات ریاست‌جمهوری پیاپی، مؤسسات نظرسنجی میزان حمایت از ترامپ را کمتر از واقعیت برآورد کردند. پاتریک روفینی، نظرسنج جمهوری‌خواه، نیز اشاره کرده که خطای نظرسنجی به سود دموکرات‌ها معمولاً در ایالت‌های جمهوری‌خواه بزرگ‌تر بوده؛ دقیقاً همان ایالت‌هایی که دموکرات‌ها این بار برای گرفتن سنا به آنها نیاز دارند.
ضمن اینکه همه نظرسنجی‌ها یک چیز نمی‌گویند. برای مثال، نظرسنجی اخیر نیویورک‌تایمز و کالج سیه‌نا، سوزان کالینز را در مین جلوتر نشان داده، هرچند جکسون در بیشتر نظرسنجی‌های دیگر پیشتاز است.
یک نکته اما به نفع دموکرات‌هاست: نظرسنجی‌های انتخابات میان‌دوره‌ای در دوران ترامپ به‌طور متوسط بسیار دقیق‌تر از نظرسنجی‌های انتخابات ریاست‌جمهوری بوده‌اند. یکی از دلایل این است که در انتخابات میان‌دوره‌ای، تعداد کمتری از رأی‌دهندگان کم‌اعتماد و کم‌درگیر در سیاست شرکت می‌کنند؛ همان گروهی که دسترسی نظرسنج‌ها به آنها دشوار است و هنگام حضور شخص ترامپ در برگه رأی، مشارکت بیشتری دارند.
هنوز تا سوم نوامبر زمان باقی مانده است. ترامپ شاید بتواند پایان جنگ ایران را به‌عنوان یک پیروزی معرفی کند، یک نامزد دموکرات ممکن است گرفتار رسوایی شود یا جمهوری‌خواهان در هفته‌های پایانی از ترامپ فاصله بگیرند.
اما جمع‌بندی نویسنده این است که اتفاقی که یک سال پیش دور از ذهن بود، حالا دست‌کم براساس نظرسنجی‌ها به یک سناریوی جدی تبدیل شده: دموکرات‌ها نه‌فقط برای مجلس نمایندگان، بلکه برای کنترل سنا هم رقابت می‌کنند؛ آن هم با کمک ایالت‌هایی که ترامپ دو سال قبل با اختلافی دورقمی برده بود.
