واشنگتن پست می‌گوید شانس دموکرات‌ها برای تصرف سنا طی ماه‌های اخیر افزایش یافته؛ زیرا کاهش محبوبیت دونالد ترامپ و نارضایتی از وضعیت اقتصاد، بخشی از رای‌دهندگان را از جمهوری‌خواهان دور کرده است.

دموکرات‌ها از قبل بخت بالاتری برای تسلط بر مجلس نمایندگان داشتند؛ مجلسی که جمهوری‌خواهان تنها با اکثریتی شکننده آن را اداره می‌کنند.

با این حال، ارزیابی وضعیت در سنا به‌مراتب پیچیده‌تر به نظر می‌رسد؛ جایی که جمهوری‌خواهان ۵۳ کرسی و دموکرات‌ها ۴۷ کرسی را در اختیار دارند.

روشن‌ترین مسیر دموکرات‌ها برای دستیابی به اکثریت، حفظ تمام کرسی‌های فعلی و پیروزی در چهار کرسی تحت کنترل جمهوری‌خواهان را می‌طلبد.

دست‌کم دو کرسی باید در ایالت‌هایی به دست آید که ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴ با اختلافی دورقمی در آن‌ها پیروز شد؛مسیری که زمانی بسیار دور از دسترس به نظر می‌آمد، اکنون عملی و امکان‌پذیر جلوه می‌کند.

در انتخابات ۲۰۲۶، مجموعا ۳۵ کرسی سنا به رای گذاشته می‌شود و ۳۴ کرسی دموکرات‌ها و ۳۱ کرسی جمهوری‌خواهان در چرخه‌ انتخاباتی قرار ندارند.

بر اساس ارزیابی‌ها، نقشه رقابت برای کرسی‌های مورد نظر نشان می‌دهد که سهم دموکرات‌ها ۹ کرسی کاملا امن، یک کرسی و دو کرسی احتمالی است.

در اردوگاه جمهوری‌خواهان نیز ۱۳ کرسی کاملا امن، یک کرسی متمایل و دو کرسی با احتمال بقا به چشم می‌خورد و هفت رقابت هم در وضعیت بلاتکلیف قرار دارد. این نقشه ایالت‌های مین، ورمانت، نیوهمپشر، واشینگتن، آیداهو، مونتانا، داکوتای شمالی، مینه‌سوتا، میشیگان، ماساچوست، رود آیلند، نیویورک، اورگن، یوتا، وایومینگ، داکوتای جنوبی، آیووا، ویسکانسین، اوهایو، پنسیلوانیا، نیوجرسی، کنتیکت، ویرجینیا، مریلند، کالیفرنیا، نوادا، کلرادو، نبراسکا، ایلینوی، ایندیانا، ویرجینیای غربی، دلاور، آریزونا، نیوم

گزارش سیاسی کوک، وب‌سایت غیرحزبی تحلیل انتخابات، در به‌روزرسانی چهارشنبه رقابت بر سر کنترل سنا را «یک شیر یا خط واقعی با مسیرهای عملی برای پیروزی هر دو حزب یا حفظ اکثریت» توصیف کرد. برخی تحلیلگران دیگر حتی نقشه‌ی انتخاباتی را مساعدتر برای دموکرات‌ها می‌دانند. فضای سیاسی طی ماه‌های اخیر چنان تغییر کرده که شماری از جمهوری‌خواهان پیشنهاد داده‌اند حزب هزینه‌های انتخاباتی خود را در جورجیا و کارولینای شمالی کاهش دهد؛ دو ایالتی که ترامپ در سال ۲۰۲۴ در آن‌ها پیروز شد، اما نامزدهای حزب در نظرسنجی‌ها عقب افتاده‌اند.

رقابت‌هایی که به‌سوی دموکرات‌ها حرکت کرده‌اند

جان اوساف اکنون در رقابت جورجیا بخت بسیار زیادی برای انتخاب دوباره دارد و گزارش سیاسی کوک رقابت او را «احتمالا دموکرات» طبقه‌بندی کرده است. جمهوری‌خواهان در آغاز، جورجیا را یکی از مهم‌ترین فرصت‌های خود برای کسب یک کرسی می‌دانستند، ولی جنجال‌های مرتبط با نامزد حزب، مایک کالینز نماینده‌ی مجلس، به اوساف کمک کرده تا فاصله بگیرد. آیووا و تگزاس نیز با وجود حمایت دورقمی از ترامپ در سال ۲۰۲۴، اکنون در دسته‌ی رقابت‌های بلاتکلیف جای گرفته‌اند.

جیمز تالاریکو، نماینده‌ی مجلس ایالتی تگزاس، در بسیاری از نظرسنجی‌ها از کن پکستون، دادستان کل تگزاس، پیش افتاده و می‌کوشد نخستین دموکراتی باشد که در قرن جاری در انتخاباتی سراسری در تگزاس پیروز می‌شود. شکست سناتور جان کورنین به دست پکستون در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان، رقابت را به کارزاری پرهزینه و بسیار پرمخاطب تبدیل کرد. رسوایی‌ها محبوبیت پکستون را فرسوده‌اند و دموکرات‌ها امیدوارند سیاست‌ورزی دین‌محور تالاریکو جذابیتی گسترده داشته باشد و بر انتقادها درباره‌ی بیش از حد لیبرال بودن دیدگاه‌های اجتماعی او غلبه کند.

جاش تورک، نماینده‌ی مجلس ایالتی آیووا، نامزد دموکرات سنا و ورزشکار پیشین پارالمپیک، روز ۲۳ مه از بازار کشاورزان دی موین بازدید کرد؛ تصویری از کاترین گمبل برای واشنگتن پست نیز حضور او را ثبت کرده است. تورک با تکیه بر نارضایتی رای‌دهندگان از پیامدهای تعرفه‌های ترامپ می‌کوشد حمایت رای‌دهندگان بیرون از پایگاه سنتی حزب را جلب کند. رقیب او اشلی هینسون، نماینده‌ی مجلس و مجری پیشین تلویزیون، از نگاه جمهوری‌خواهان ملی نامزدی قدرتمند محسوب می‌شود. دو نامزد برای تصاحب کرسی جونی ارنست، سناتور جمهوری‌خواهی که بازنشسته می‌شود، رقابت می‌کنند.

کانزاس که ترامپ در سال ۲۰۲۴ با اختلاف ۱۶ واحد درصد در آن پیروز شد، طی ماه‌های اخیر به هدفی غافلگیرکننده برای دموکرات‌ها بدل شده است. سناتور راجر مارشال، صاحب فعلی کرسی، همچنان نامزد محتمل‌تر برای پیروزی به شمار می‌رود، هرچند چالش آدام همیلتون، چهره‌ای خارج از ساختار سیاسی و کشیشی سرشناس، بعضی جمهوری‌خواهان را نگران کرده است. در کارولینای جنوبی نیز سناتور جمهوری‌خواه دارلین گراهام که پس از مرگ برادرش لیندزی گراهام در ماه ژوئیه منصوب شد، برای شکست انی اندروز، پزشک کودکان و نامزد دموکرات، بخت بیشتری دارد. کمبود تجربه‌ی سیاسی گراهام و تردید برخی محافظه‌کاران درباره‌ی اعتبار جناح راست او، به‌ویژه میان هواداران رقبایش در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان، از نقاط ضعف وی محسوب می‌شود.

تنها رقابتی که به‌سوی جمهوری‌خواهان رفته است

نیوهمپشر، ایالتی که کامالا هریس در سال ۲۰۲۴ برنده‌ی آن شد، یکی از بهترین فرصت‌های جمهوری‌خواهان برای تصاحب کرسی دموکرات‌ها به شمار می‌آید. نظرسنجی‌ها از رقابتی نزدیک میان کریس پاپاس، نماینده‌ی دموکرات مجلس، و جان سانونو، نامزد جمهوری‌خواه، خبر داده‌اند. سانونو از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹ عضو سنا بود؛ او فرزند جان اچ. سانونو، فرماندار پیشین، و برادر کریس سانونو، فرماندار پیشین و محبوب ایالت، به شمار می‌رود.

پاپاس و سانونو برای جانشینی جین شهین، سناتور دموکراتی که بازنشسته می‌شود، رقابت می‌کنند. جمهوری‌خواهان قصد دارند برای حمایت از سانونو در نیوهمپشر هزینه‌ی سنگینی بپردازند. سانونو نیز کوشیده از ترامپ فاصله بگیرد.

دیگر میدان‌های اصلی نبرد

رقابت میشیگان فرصت دیگری برای جمهوری‌خواهان فراهم می‌کند تا یک کرسی تحت کنترل دموکرات‌ها را به دست آورند. جمهوری‌خواهان عبدالسید، نامزد دموکرات، را به قرار گرفتن بیش از حد در جناح چپ متهم کرده‌اند. عبدالسید پس از پیروزی در انتخابات مقدماتی سخت و آسیب‌زای حزب مقابل هیلی استیونز، نماینده‌ی مجلس، کوشیده دموکرات‌های میشیگان را متحد کند.

نظرسنجی تازه‌ی مشترک واشنگتن پست و مدرسه‌ی شار نشان داد عبدالسید اندکی پیشتاز است، اما در میان رای‌دهندگان سیاه‌پوست، مستقل‌ها و کسانی که می‌گویند حاضر نیستند از یک مسلمان برای ریاست‌جمهوری حمایت کنند، از نامزد دموکرات فرمانداری عقب مانده است. جمهوری‌خواهان نامزد خود، مایک راجرز، نماینده‌ی پیشین مجلس با هشت دوره سابقه، را رقیبی نیرومند معرفی می‌کنند؛ او کارزار انتخاباتی سنا در سال ۲۰۲۴ را با اختلافی اندک باخت. دموکرات‌ها نیز کوشیده‌اند راجرز را به ترامپ پیوند بزنند که محبوبیتش در میشیگان همچنان پایین مانده است.

در کارولینای شمالی، روی کوپر، فرماندار محبوب دموکرات، در برابر مایکل واتلی، رئیس پیشین کمیته‌ی ملی جمهوری‌خواهان، نامزد محتمل‌تر برای پیروزی محسوب می‌شود. رقابت ایالت چرخشی کارولینای شمالی محتمل‌ترین فرصت دموکرات‌ها برای تصاحب یک کرسی به نظر می‌رسد. از زمان اعلام بازنشستگی تام تیلیس، سناتور جمهوری‌خواه، در سال ۲۰۲۵، رقابت به یکی از اهداف اصلی دموکرات‌ها تبدیل شده و هر دو حزب مبالغ زیادی برای آن هزینه کرده‌اند؛ با وجود هزینه‌های گسترده، کوپر در نظرسنجی‌های عمومی پیوسته پیشتاز بوده است.

دموکرات‌ها در آلاسکا امیدوارند مری پلتولا، نماینده‌ی میانه‌روی پیشین مجلس، بتواند دن اس. سالیوان، سناتور جمهوری‌خواه، را کنار بزند. مسیر پیروزی پلتولا در ایالتی به‌شدت جمهوری‌خواه احتمالا به نارضایتی از قیمت بالای گازوئیل و حضور سه جمهوری‌خواه دیگر در برگه‌ی رای انتخابات رتبه‌بندی‌شده وابسته خواهد بود. دن جی. سالیوان، معلم بازنشسته، یکی از سه نامزد جمهوری‌خواه دیگر محسوب می‌شود.

رقابت مین پس از کناره‌گیری گراهام پلتنر، نامزد پیشین، در پی طرح ادعای تعرض جنسی طی ماه‌های اخیر دگرگونی چشمگیری را تجربه کرده است. تروی جکسون، چوب‌بر ترقی‌خواه و رئیس پیشین سنای ایالتی، در یک گردهمایی حزبی برای جایگزینی پلتنر نامزد شد. جکسون امیدوار است سوزان کالینز، سناتور باسابقه‌ی جمهوری‌خواه، را شکست دهد؛ کالینز مدت‌ها تصویری میانه‌رو از خود ساخته تا رای هواداران احزاب دیگر را نیز جذب کند.

جان هستد، سناتور جمهوری‌خواه اوهایو، روز ۲۷ اوت برای جمعیتی در مسیلون اوهایو سخنرانی کرد و متیو چسنی برای واشنگتن پست از مراسم عکس گرفت. شرود براون، سناتور باسابقه‌ی پیشین و نامزد دموکرات، در اوهایو با هستد رقابت می‌کند. هستد پس از آنکه جی‌دی ونس، سلف او، در سال ۲۰۲۵ معاون رئیس‌جمهور شد، به مقام سناتوری منصوب شده بود.

براون در انتخابات ۲۰۲۴ با اختلاف چهار واحد درصد نتوانست دوباره انتخاب شود، حال آنکه ترامپ اوهایو را با اختلافی دورقمی برد. تحلیلگران با وجود نتیجه‌ی قبلی معتقدند کاهش محبوبیت ترامپ می‌تواند زمینه‌ی بازگشت براون را فراهم کند. بنابراین اوهایو همچنان یکی از میدان‌های رقابتی مهم باقی مانده است.

ایالت‌های دور از دسترس اما قابل‌توجه

گزارش سیاسی کوک به‌ترتیب حفظ کرسی‌های دموکرات‌ها در مینه‌سوتا و جمهوری‌خواهان در نبراسکا را «محتمل» ارزیابی می‌کند، ولی پیروزی هیچ‌یک قطعی نیست. دن آزبورن، رهبر اتحادیه‌ای و نامزد مستقل نبراسکا، می‌گوید در صورت ورود به سنا نه با دموکرات‌ها و نه با جمهوری‌خواهان همراه نخواهد شد. او مقابل پیت ریکتس، سناتور جمهوری‌خواه و فرزند جو ریکتس، بنیان‌گذار میلیاردر تی‌دی امریترید، قرار گرفته است.

آزبورن در انتخابات سنای سال ۲۰۲۴ نیز نامزد شد و عملکردی فراتر از انتظار داشت؛ او با اختلاف هفت واحد درصد شکست خورد، درحالی‌که ترامپ نبراسکا را با اختلاف ۲۰ واحد درصد برد. دموکرات‌ها نامزدی در رقابت معرفی نکرده‌اند و تشکیلات ایالتی حزب از آزبورن حمایت کرده است. نتیجه‌ی رقابت می‌تواند بر محاسبات اکثریت سنا اثر بگذارد، حتی اگر آزبورن به وعده‌ی خود برای نپیوستن به فراکسیون هیچ‌یک از دو حزب پایبند بماند.

در مینه‌سوتا، پگی فلاناگان، معاون دموکرات فرماندار، با میشل تافویا، روزنامه‌نگار پیشین فوتبال و نامزد جمهوری‌خواه، روبه‌رو می‌شود. هریس در سال ۲۰۲۴ مینه‌سوتا را با اختلاف چهار واحد درصد برد و فلاناگان در انتخابات مقدماتی دشواری، نامزدی میانه‌روتر را شکست داد. جمهوری‌خواهان امیدوارند رای‌دهندگان ناراضی از تیم والز، فرماندار دموکرات در حال کناره‌گیری، فلاناگان را مجازات کنند و سابقه‌ی حرفه‌ای پرآوازه‌ی تافویا به‌عنوان گزارشگر کنار زمین به سود او تمام شود.

به‌نظر شما کدام رقابت سرنوشت کنترل سنا را تعیین می‌کند؟