هنوز بنیامین نتانیاهو حرفش را شروع نکرده بود که بخشی از سالن به حرکت درآمد. نمایندگان شماری از کشورها از صندلیهای خود بلند شدند و به سمت خروجی رفتند. همزمان از جایگاه تماشاگران صدای تشویق و شعار حامیان نخستوزیر اسرائیل شنیده میشد و رئیس مجمع چند بار خواستار برقراری نظم شد. نتانیاهو پشت تریبون ایستاد و خطاب به کسانی که سالن را ترک کرده بودند، آنها را «بزدلان اخلاقی» خواند.
هیأت جمهوری اسلامی ایران هم در سالن نبود.اما عکسی در جایگاه ایران قرار گرفته بود که می توانست اشاره معنادار باشد و نشانه ای ملموس برای نتانیاهو.
پشت تابلوی «ایران» و در میان صندلیهای خالی، تصویر قاسم سلیمانی باقی مانده بود. انتخاب تصویر سلیمانی معنای سیاسی روشنی دراد. او فرمانده نیروی قدس سپاه و از چهرههای اصلی شکلدهی و هدایت جریانی بود که «محور مقاومت» خوانده می شود؛ مجموعهای از گروهها و نیروهای در منطقه که مقابله با اسرائیل یکی از محورهای فعالیت آن بوده است. حزب الله و حماس در دوران قاسم سلیمانی ضرباتی زیادی به اسرائیل وارد کرده بودند. چند دقیقه بعد، آن سوی سالن نتانیاهو بود که از یک شیء برای رساندن پیامش استفاده کند.
پیجری که از جیب نتانیاهو بیرون آمد
نخستوزیر اسرائیل یک پیجر سیاه را بالا گرفت و رو به حاضران پرسید: «اینها را یادتان هست؟»بعد اضافه کرد حزبالله حتماً آنها را به یاد دارد. اشاره او به انفجار هزاران پیجر مورد استفاده اعضای حزبالله در لبنان در سپتامبر ۲۰۲۴ بود؛ عملیاتی که بیش از سه هزار زخمی برجای گذاشت.
پیجر کوچک برای چند لحظه به ابزار اصلی سخنرانی تبدیل شد. در فاصلهای کوتاه، دو تصویر از سالن بیرون آمده بود که دو سوی منازعه را نشان میداد: در جایگاه جمهوری اسلامی هیچکس ننشسته بود و تصویر فرمانده سابق نیروی قدس میان صندلیهای خالی دیده میشد؛ پشت تریبون، نخستوزیر اسرائیل پیجر را در دست گرفته بود.
اما پیجر تنها وسیلهای نبود که نتانیاهو با خود به تریبون آورده بود.
بالا بردن استارلینک در مجمع عمومی
کمی بعد جعبه سفید دیگری بالا رفت؛ یک دستگاه استارلینک.این بار مخاطب نه حزبالله، بلکه مستقیماً جمهوری اسلامی ایران بود.به نظر قصد او یادآوری قطع اینترنت در ایران بود.
نتانیاهو استارلینک را وسیلهای برای دسترسی به اطلاعات و ارتباط آزاد معرفی کرد. سپس رو به رئیس مجمع گفت دستگاه را نزد او باقی میگذارد تا به هیأت ایرانی تحویل داده شود.
استارلینک به این ترتیب سومین نشانه تصویری این تقابل شد: عکس سردار سلیمانی در جایگاه ایران، پیجر در دست نتانیاهو و حالا دستگاه ارتباط ماهوارهای.
هر سه تصویر به یک منازعه واحد مربوط بودند، اما هرکدام بخش متفاوتی از آن را بازنمایی میکردند؛ سردار سلیمانی یادآور و نماد مقاومت بود، پیجر به نبرد اسرائیل و حزبالله اشاره داشت و استارلینک، تقابل را به اینترنت، ارتباطات و نبرد روایتها کشاند.ما فهرست مخاطبان نتانیاهو به ایران محدود نماند.
اردوغان، سوریه و یک منازعه گستردهتر
رجب طیب اردوغان یکی دیگر از اهداف حملات لفظی نخستوزیر اسرائیل بود. نتانیاهو رئیسجمهور ترکیه را «مستبد» خواند و ترکیه را به گسترش آنچه «دروغهای یهودستیزانه» توصیف کرد، متهم کرد. او همچنین مدعی شد اردوغان به دنبال گسترش نفوذ ترکیه در سوریه است و به سخنان او درباره اورشلیم واکنش نشان داد.
این حملات لفظی پس از سخنرانی اردوغان در همان مجمع صورت گرفت؛ رئیسجمهور ترکیه دو روز قبل سیاستهای اسرائیل در غزه و کرانه باختری را بهشدت محکوم کرده بود.
نتانیاهو سپس احمد الشرع، رئیسجمهور سوریه را مستقیماً خطاب قرار داد و درباره بلندیهای جولان سخن گفت. الشرع یک روز پیش از آن از همین تریبون خواستار خروج اسرائیل از سرزمینهای سوریه شده و بر سوری بودن جولان تأکید کرده بود.
به این ترتیب سخنرانی از تقابل با ایران و حزبالله فراتر رفت و به مجموعهای از پاسخها به بازیگران منطقه تبدیل شد؛ از تهران و بیروت تا آنکارا و دمشق.
دعوایی که به نیویورک رسید
حتی میزبان مجمع عمومی نیز از حملات لفظی نتانیاهو کنار نماند.او زهران ممدانی، شهردار نیویورک را هدف قرار داد و او را به یهودستیزی و انتشار مطالب نادرست درباره اسرائیل متهم کرد. این جدال البته از داخل سالن شروع نشده بود. ممدانی پیشتر نتانیاهو را «جنایتکار جنگی» خوانده، اسرائیل را به نسلکشی در غزه متهم کرده و گفته بود در صورت امکان برای بازداشت نخستوزیر اسرائیل اقدام خواهد کرد. نتانیاهو نیز پیش از سفر به نیویورک وعده داده بود از تریبون سازمان ملل به او پاسخ دهد. ممدانی اتهام یهودستیزی را رد کرده و گفته است انتقاد او از سیاستهای اسرائیل نباید با یهودستیزی یکی دانسته شود.
نتانیاهو در همین بخش اتهام نسلکشی در غزه را نیز رد کرد. اسرائیل میگوید عملیاتش متوجه حماس است و اتهام نسلکشی را نمیپذیرد؛ در مقابل، جنگ غزه و تلفات گسترده غیرنظامیان یکی از محورهای اصلی انتقاد از اسرائیل در نشست امسال سازمان ملل بوده است.خروج دهها دیپلمات در آغاز سخنرانی نیز در همین بستر اتفاق افتاد. گزارشها میگویند پس از خروج نمایندگان، بخش بزرگی از صندلیهای سالن خالی ماند.
وقتی جای کلمات را تصویر گرفت
سخنرانی نتانیاهو پر از نام بود؛ ترامپ، اردوغان، ممدانی، الشرع، ایران، حزبالله و حماس. اما تصاویر شاخص این شب داستان سادهتری داشتند.یک ردیف صندلی خالی در جایگاه ایران و تصویر سردار قاسم سلیمانی.یک پیجر سیاه در دست نخستوزیر اسرائیل.و کمی بعد، یک دستگاه سفید استارلینک.
جمهوری اسلامی و نتانیاهو در آن سالن با یکدیگر گفتوگو نکردند با این حال، تقابل دو طرف در تصاویر سالن کاملاً قابل مشاهده بود.یک طرف سالن را ترک کرده و تصویر یکی از مهمترین چهرههای محور مقاومت را در جایگاه خالی خود باقی گذاشته بود؛ طرف دیگر پشت تریبون ایستاده بود و اشیایی را بالا میگرفت که هرکدام به بخشی از همین رویارویی اشاره داشتند.
شاید به همین دلیل برای روایت آنچه در مجمع عمومی گذشت، فقط شنیدن سخنرانی کافی نباشد. باید به صندلیها و چیزهایی که روی آنها و پشت تریبون باقی ماندند هم نگاه کرد.