دلسی رودریگز رئیسجمهور موقت ونزوئلا در نشست مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک سخنرانی نسبتا کمرمقی ارائه کرد و از دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا بهدلیل ازسرگیری روابط دیپلماتیک و همکاری با ونزوئلا تشکر کرد.
براساس گزارش الجزیره، لحن رودریگز تفاوت محسوسی با موضعی داشت که سپتامبر ۲۰۱۹ هنگام تصدی معاونت ریاستجمهوری در دولت نیکلاس مادورو برگزیده بود.
او در سخنرانی هفت سال پیش، آمریکا را به ارتکاب «تروریسم اقتصادی» متهم کرد که بدون بمب و «بلکه از طریق بانکها و نهادهای بیمه» اجرا میشد.
رودریگز در سال ۲۰۱۹، رویکرد نظامی قدرتهای جهانی در مناسبات بینالمللی و مجازات میلیونها انسان بیگناه را «با هدف اجرای دکترینهای تغییر حکومت و سرقت منابع ملتهای دیگر» محکوم کرد.
به گفته او، تحریمهای آمریکا تنها در فاصله سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸، خسارتی حدود ۱۳۰ میلیارد دلار به اقتصاد ونزوئلا تحمیل کرده است.
وی همچنین تأکید کرد که سلطه «اقلیتهای ثروتسالار» بر ساختار سیاسی ایالات متحده، مشروعیت تحمیل الگوی این کشور بر دیگران را از واشینگتن سلب میکند.
هفت سال بعد، ثروتسالاری آمریکا با حضور ترامپ در راس قدرت همچنان پابرجاست و رودریگز روز سهشنبه در نیویورک با لبخند در کنار همان رئیسجمهور آمریکا عکس گرفت.
تصویر مشترک کمتر از ۹ ماه پس از تغییر حکومت در ونزوئلا منتشر شد؛ عملیاتی که ترامپ با ربودن مادورو بر آن نظارت داشت. رئیسجمهور ربوده شده نیز اکنون در نیویورک حضور دارد، اما در زندان به سر میبرد و قرار است ژوئن ۲۰۲۷ محاکمه شود.
مادورو کوشیده به همگان یادآوری کند که تعقیب قضایی رئیس دولت مستقر در دادگاهی خارجی، مغایر حقوق بینالملل بهشمار میرود.
ربودن رئیسجمهور یک کشور دیگر نیز بهشکلی آشکار غیرقانونی محسوب میشود، هرچند ترامپ روشن کرده که تصمیمگیری دربارهی مجاز یا غیرمجاز بودن اقدامات در هر روز را صرفا در اختیار خود میبیند.
روز ۳ ژانویه، همزمان با آغاز حملات هوایی ارتش آمریکا علیه ونزوئلا، عملیات ربایش انجام شد؛ در این میان حدود ۱۰۰ نفر کشته و مادورو و همسرش نیز ربوده شدند. اتهامهای متعددی علیه مادورو مطرح شده است، از جمله رهبری «کارتل خورشیدها» ــ تشکیلاتی که در عمل وجود خارجی ندارد ــ و مشارکت در «توطئه برای در اختیار داشتن مسلسل و تجهیزات تخریبگر».
این اتهام را کشوری مطرح کرده که خود برای بمباران ونزوئلا و کشتن شماری از مردم، انواع تجهیزات تخریبگر را به کار برد.
کاهش توجه رسانههای جریان اصلی به سرنوشت مادورو، پیروزی دیگری برای مصونیت آمریکا پدید آورده و افکار عمومی بهتدریج حضور رئیس یک دولت خارجی در زندانی واقع در بروکلین را فراموش میکند. ناپدید شدن مادورو در عین حال به سود رودریگز تمام شده، زیرا او اکنون مسیر همان سرقت منابعی را هموار میکند که زمانی محکومش کرده بود.
سخنرانی رودریگز یک روز پس از حضور ترامپ در جایگاه سازمان ملل انجام شد؛ جایی که رئیسجمهور آمریکا زیر پا گذاشتن حاکمیت ونزوئلا را دستاورد خود جلوه داد.
نقض حاکمیت ونزوئلا ماه گذشته به اعلام توافقی از سوی کاخ سفید انجامید که «بزرگترین قرارداد نفتی تاریخ جهان» خوانده شد. توافق یادشده کنترل اکثریت بیش از ۱۰٫۳۳ تریلیون لیتر از ذخایر اثباتشده نفت ونزوئلا را برای آمریکا تضمین میکند.
رئیسجمهور آمریکا، خطاب به حاضران بینالمللی گفت: «غنائم به پیروز تعلق دارد. همه شما چنین عبارتی را شنیدهاید».
اظهارات او اعترافی علنی به حمله به کشوری دیگر برای تصاحب نفتش بود؛ همانگونه که تهدید به نابودی ایران نیز یکی دیگر از محورهای سخنرانی ترامپ در سازمان ملل بهشمار میرفت.
آمریکا از ژانویه بسیاری از اقدامات اقتصادی قهری علیه ونزوئلا -از جمله محدودیتهای وضعشده علیه خود رودریگز- را لغو کرده و از شدت نظام تحریمی بیرحمانه کاسته است.
طبق برآورد سال ۲۰۲۰ آلفرد موریس دی زایاس کارشناس مستقل پیشین سازمان ملل، تحریمها تا همان زمان جان ۱۰۰ هزار ونزوئلایی را گرفته بودند.
بااین همه، جایگزین کردن تحریمها با استعمار عملی نیز معامله مناسبی برای ونزوئلا محسوب نمیشود.
حملات پیوسته و جنونآمیز دولت ترامپ به شناورها در دریای کارائیب و اقیانوس آرام کماکان ادامه دارد. در این زمینه، گزارش جدید سازمان ملل متحد هشدار میدهد که این اقدامات ممکن است مصداق جنایت علیه بشریت تلقی شود و نشان میدهد آمریکا هنوز تا کنار گذاشتن عادت دیرینهاش به تروریسم فاصله زیادی دارد.
ادامه حملات دلیل دیگری فراهم میکند که رودریگز میتوانست با توجه به آن، از تشکر از رهبر آمریکا خودداری کند.
گرگوری ویلپرت بنیانگذار وبسایت ونزوئلا آنالیسس و نویسنده کتاب «تغییر ونزوئلا از راه کسب قدرت»، موضع رودریگز را با لحنی دیپلماتیک ارزیابی کرد.
او گفت: «نمیتوان از فکر کردن به چنین احتمالی پرهیز کرد که دلسی رودریگز در برخی جنبههای مذاکراتش با ترامپ، بیش از حد خواستههای او را اجرا میکند. رودریگز در موقعیتی بهشدت آسیبپذیر قرار دارد.»
ویلپرت چند سناریوی پیش روی رئیسجمهور موقت ونزوئلا را برشمرد که رفتار دولت ترامپ با او همانند برخورد با مادورو و تلاش برای ربودنش، یکی از آنهاست. به گفته این نویسنده، گزینه دیگر میتواند الگوبرداری از جنگ ۲۸ فوریه و هدف قرار دادن عالیترین سطوح حکومت ونزوئلا باشد.
همیشه رویکرد کوبا نیز وجود دارد؛ رویکردی که بهگفته او شامل نوعی محاصره اقتصادی با هدف گرسنگی دادن به یک کشور کامل خواهد بود.- گرگوری ویلپرت
رودریگز در سخنرانی خود در سازمان ملل وعده داد ونزوئلا در زمانی نامشخص انتخابات برگزار خواهد کرد. آمریکا نیز تا زمانی که افراد مطلوبش قدرت را در اختیار داشته باشند، عملا نگرانی چندانی درباره دموکراسی نشان نمیدهد.
فاصلهی میان محکوم کردن تغییر حکومت و سرقت منابع در سال ۲۰۱۹ با تشکر از ترامپ در سال ۲۰۲۶، میزان دگرگونی جایگاه سیاسی رودریگز و فشارهای پیش روی او را آشکار میکند.
نظر شما دربارهی تغییر موضع دلسی رودریگز و توافق نفتی ونزوئلا با آمریکا چیست؟