طبق نظرسنجی پولیتیکو، شانس دموکراتها برای پیروزی در ۲۰۲۸ دوبرابر است و جمهوریخواهان درباره فاصله گرفتن از ترامپ دچار اختلافنظر شدهاند.
هنوز دو سال تا انتخابات ریاستجمهوری آمریکا باقی مانده، اما رقابت برای تعیین جانشین دونالد ترامپ عملاً شروع شده است. در حزب جمهوریخواه، عدهای به دنبال چهرهای تازهاند که بتواند این حزب را از سایه ترامپ بیرون بیاورد. گروهی دیگر معتقدند بدون خود او و جنبشی که ساخته، پیروزی ممکن نیست. در سوی مقابل، دموکراتها با وجود پیروزیهای اخیر، بر سر اینکه نامزد بعدی باید چپگرا باشد یا میانهرو اختلاف دارند.
به گزارش زومان به نقل از پولیتیکو، نظرسنجی تازه این رسانه نشان میدهد آمریکاییهایی که انتظار دارند یک دموکرات در انتخابات ۲۰۲۸ پیروز شود تقریباً دو برابر آنهایی است که پیروز را یک جمهوریخواه میدانند. این نتیجه در شرایطی منتشر شده که جمهوریخواهان تازه با شکستهای انتخاباتی روبهرو شدهاند و دموکراتها امیدوارند موفقیتهای اخیر خود را به انتخابات ریاستجمهوری بعدی منتقل کنند.
جمهوریخواهان؛ ماندن در سایه ترامپ یا فاصله گرفتن از او؟
نتایج نظرسنجی مؤسسه پیاف گلوبال که در روزهای پس از انتخابات میاندورهای انجام شده، یک نشانه نگرانکننده برای جمهوریخواهان دارد: حتی در میان طرفداران ترامپ هم اطمینان چندانی به پیروزی دوباره حزب وجود ندارد.
تنها ۶۰ درصد کسانی که در سال ۲۰۲۴ به ترامپ رأی داده بودند، انتظار دارند جمهوریخواهان در سال ۲۰۲۸ کاخ سفید را حفظ کنند. به بیان دیگر، از هر پنج رأیدهنده ترامپ، دو نفر پیشبینی میکند که حزب او شکست خواهد خورد. در میان طرفداران کامالا هریس، وضعیت کاملاً متفاوت است. ۸۷ درصد آنها انتظار دارند دموکراتها در انتخابات بعدی پیروز شوند.
اما مسئله جمهوریخواهان فقط نگرانی از شکست نیست. آنها هنوز نمیدانند برای بازگشت به قدرت باید چه نوع نامزدی معرفی کنند.
وقتی از رأیدهندگان درباره ویژگیهای رئیسجمهور بعدی سؤال شد، بیشتر آنها خواهان یک «مبارز» بودند. با این حال، سلیقه دو حزب تفاوت زیادی داشت. در میان رأیدهندگان هریس، ۴۳ درصد یک مبارز، ۴۰ درصد یک چهره پیشرو و ۳۴ درصد فردی خلاق را ترجیح دادند. در میان رأیدهندگان ترامپ، ۴۵ درصد خواهان یک رئیسجمهور محافظهکار بودند و ۳۹ درصد گزینه مبارز را انتخاب کردند.
اختلاف مهمتر بر سر گذشته نامزدهاست. نزدیک به سه نفر از هر ۱۰ رأیدهنده ترامپ ترجیح میدهند رئیسجمهور بعدی سابقه کار در دولت او را نداشته باشد( یعنی حدودا ۳۰ درصد) . این رقم در میان جمهوریخواهانی که خود را عضو جنبش ماگا نمیدانند، به ۴۶ درصد میرسد. اما ۸۲ درصد طرفداران وفادار ماگا میخواهند نامزد بعدی از سابقه همکاری با ترامپ برخوردار باشد.
این اختلاف حالا به درون حزب و میان سیاستمداران جمهوریخواه هم رسیده است. بعضی از آنها مارکو روبیو، وزیر خارجه، را گزینه مناسبتری از جیدی ونس، معاون رئیسجمهور، میدانند؛ چون روبیو کمتر با شکستهای اخیر حزب گره خورده است. گروهی دیگر معتقدند جمهوریخواهان باید سراغ چهرهای بروند که تا حد ممکن از حلقه نزدیکان ترامپ فاصله داشته باشد.
دن مکمستر، رئیس حزب جمهوریخواه در شهرستان شیاواسی میشیگان، میگوید: «با تمام علاقهای که به روبیو و ونس دارم، آنها نمیتوانند نامزد ما باشند. ما باید جمهوریخواهی پیدا کنیم که تا حد ممکن از ترامپ فاصله داشته باشد. حتی در آن صورت هم فکر میکنم نبرد سختی در پیش خواهیم داشت.»
یک استراتژیست جمهوریخواه نیز که نخواسته نامش فاش شود، معتقد است حزب به چهرههای تازه نیاز دارد: «باید خون تازهای وارد حزب شود و به کسی نیاز دارید که از افتضاحات دو سال گذشته فاصله داشته باشد.»
ترامپ هنوز قصد کنار رفتن ندارد
البته همه جمهوریخواهان با این نگاه موافق نیستند. رهبران حزب همچنان ترامپ را مهمترین سرمایه انتخاباتی خود میدانند و معتقدند هیچکس به اندازه او نمیتواند طرفداران جمهوریخواهان را پای صندوقهای رأی بیاورد.
ناتالی بالداسار، سخنگوی کمیته ملی جمهوریخواهان، در واکنش به بحثها درباره جانشین ترامپ گفت: «رئیسجمهور ترامپ همچنان رهبر بلامنازع حزب ماست؛ کسی که مالیاتها را کاهش داد، هزینه دارو را پایین آورد و مرزهای ما را ایمن کرد. جمهوریخواهان برای پیروزی در سال ۲۰۲۸ همچنان از توانایی او برای به حرکت درآوردن پایگاه رأی خود و نشان دادن کارنامه فاجعهبار دموکراتها استفاده خواهند کرد.»
کاخ سفید نیز برای تأکید بر جایگاه ترامپ به نظرسنجی دیگری اشاره کرده است که در اوایل ماه جاری منتشر شد. بر اساس آن، محبوبیت ترامپ در میان کل جمهوریخواهان ۷۵ درصد و در میان کسانی که خود را متعلق به جنبش ماگا میدانند، ۹۳ درصد است.
دیویس اینگل، سخنگوی کاخ سفید، گفت ترامپ به تلاش برای دستاوردسازی برای آمریکاییها ادامه میدهد و بدون تردید در تاریخ این کشور بهعنوان موفقترین و تأثیرگذارترین رئیسجمهور ثبت خواهد شد.
خود ترامپ نیز شکستهای اخیر حزب را چندان جدی نمیگیرد. او در شب انتخابات گفت دلیل اصلی ناکامی جمهوریخواهان این بوده که نامش روی برگههای رأی قرار نداشته است. ترامپ در گفتوگو با پولیتیکو ادعا کرد: «من در برگه رأی نبودم. اگر بودم، پیروز میشدیم؛ خیلی راحت در همه رقابتها برنده میشدیم.»
این موضع نشان میدهد که حتی با وجود بحث درباره دوران پس از ترامپ، خود رئیسجمهور هنوز قصد ندارد از مرکز صحنه سیاسی کنار برود.
دموکراتها هم بر سر نامزد بعدی توافق ندارند
در اردوگاه دموکراتها، پیروزیهای انتخاباتی اخیر اعتمادبهنفس بیشتری ایجاد کرده است. با این حال، این موفقیتها اختلاف قدیمی حزب بر سر انتخاب نامزد را از بین نبرده است.
در انتخابات اخیر، جریان مترقی یا چپگرای دموکراتها قدرت بیشتری پیدا کرد. این گروه مدتها تلاش میکرد نشان دهد نامزدهایش فقط در ایالتهای سنتی دموکراتها پیروز نمیشوند و میتوانند در ایالتهای رقابتی نیز رأی بیاورند.
با این حال، نظرسنجی پولیتیکو نشان میدهد هنوز همه دموکراتها به این نتیجه نرسیدهاند که نامزد مترقی بهترین گزینه برای انتخابات ریاستجمهوری است. ۶۳ درصد دموکراتهای مترقی خواهان رئیسجمهوری از جناح خود هستند، اما این رقم در میان میانهروها فقط ۲۳ درصد است.
نیمی از دموکراتهای مترقی معتقدند مترقی بودن بهخودیخود میتواند به پیروزی نامزدشان در سال ۲۰۲۸ کمک کند. در میان میانهروها، فقط ۳۷ درصد باور دارند که میانهرو بودن چنین مزیتی ایجاد میکند.
آدام حماوی، نماینده منتخب مترقی از نیوجرسی، معتقد است موفقیتهای اخیر این جریان میتواند تا انتخابات بعدی ادامه پیدا کند. او میگوید: «هر کسی که نامزد ریاستجمهوری میشود، آنچه را اتفاق افتاده و قدرت جنبش ما را دیده است. این روند میتواند تا سال ۲۰۲۸ ادامه یابد. با وجود اینکه این گرانترین انتخابات تاریخ بود، ما نشان دادیم وقتی مردم کنار هم قرار میگیرند، میتوانند بر پول غلبه کنند.»
دموکراتها حالا به پیروزی در ایالتهایی امیدوارند که تا همین اواخر قلمرو امن جمهوریخواهان محسوب میشدند. پیروزی این حزب در رقابتهای سنا در ایالتهای جمهوریخواهی مانند کانزاس و میسیسیپی، آن هم برای نخستین بار در چند دهه، این تصور را تقویت کرده که نقشه انتخاباتی آمریکا ممکن است در سال ۲۰۲۸ تغییر کند.
بر اساس نظرسنجی، ۶۰ درصد دموکراتها معتقدند حزب باید در همه ایالتها برای پیروزی تلاش کند، نه اینکه فقط منابع خود را صرف حفظ ایالتهایی کند که از قبل در آنها محبوب است. جمهوریخواهان نیز با وجود شرایط دشوارتر، نگاه مشابهی دارند؛ ۵۶ درصد آنها از رویکردی حمایت میکنند که در آن حزب برای رقابت در تمام ایالتها تلاش کند.
دالاس جونز، استراتژیست دموکرات که مسئولیت جلب مشارکت رأیدهندگان سیاهپوست در تگزاس را بر عهده داشته، معتقد است حزبش بیش از اندازه به چند ایالت همیشگی توجه میکند. او میگوید: «من بارها و با صدای بلند گفتهام که مسیر رسیدن به ریاستجمهوری از جنوب میگذرد. اما ما همچنان در آنجا سرمایهگذاری نمیکنیم و با همان نقشه انتخاباتی تکراری و همان ایالتهای رقابتی همیشگی پیش میرویم.»
دو سال پیش رو برای هر دو حزب فرصتی است تا پاسخ یک سؤال را پیدا کنند: آیا پیروزی در انتخابات بعدی به معنای ادامه مسیر ترامپ است یا فاصله گرفتن از آن؟ جمهوریخواهان هنوز نمیدانند بدون ترامپ چگونه میتوانند پیروز شوند و دموکراتها هم مطمئن نیستند کدام جناحشان توانایی بیشتری برای شکست رقیب دارد.