دانشگاه‌های آمریکایی با پیشتازی شیکاگو، ام‌آی‌تی و هاروارد، بخش عمده جوایز نوبل اقتصاد را از سال ۱۹۶۹ تاکنون به خود اختصاص داده‌اند.
از شیکاگو تا اسلو؛ نقشه نوبل اقتصاد نشان می‌دهد بخش بزرگی از مهم‌ترین پژوهش‌های اقتصادی جهان در تعداد محدودی دانشگاه متمرکز شده است.
دانشگاه شیکاگو با ۱۵ برنده نوبل اقتصاد از سال ۱۹۶۹ در صدر قرار دارد. پس از آن، MIT و هاروارد هرکدام با ۱۰ برنده و دانشگاه‌های استنفورد، پرینستون و برکلی با ۶ برنده قرار گرفته‌اند.
نکته قابل‌توجه، سلطه دانشگاه‌های آمریکایی بر این فهرست است؛ به‌طوری‌که بخش عمده مراکز دارای چند برنده نوبل اقتصاد در آمریکا قرار دارند.
در خارج از آمریکا، دانشگاه کمبریج، مدرسه اقتصاد و علوم سیاسی لندن و دانشگاه اسلو از مهم‌ترین مراکز حاضر در این رتبه‌بندی هستند.
این فهرست نشان می‌دهد نوبل اقتصاد فقط داستان چند اقتصاددان برجسته نیست؛ پشت بسیاری از برندگان، شبکه‌ای از دانشگاه‌ها و مراکز علمی قرار دارد که طی دهه‌ها به قطب تولید ایده‌های اقتصادی تبدیل شده‌اند.
