براساس گزارش رویترز، چین ممکن است با جذب بیشتر طلبکاران خارجی -بهجای فاصله گرفتن از آنها- بتواند به ارزی قدرتمندتر دست یابد.
این استدلال در حالی امروزه در پکن مطرح شده که مسئولان این کشور مدتها افزایش بدهی خارجی را خطری علیه امنیت مالی میدانستند.
عرضه گسترده اوراق برونمرزی به ارزش ۱.۵ تریلیون دلار میتواند با تقاضای مناسبی همراه شود، ظرفیت مالی داخلی را ارتقا دهد و به تقویت نقش بینالمللی یوان کمک کند؛ هرچند اجرای این راهبرد به کنار گذاشتن دغدغههای دیرینه از سوی مقامات ارشد چین بستگی دارد.
مشاوران دولت چین مدتهاست از مقامهای ارشد میخواهند برای پشتیبانی از رشد اقتصادی، بدهی حاکمیتی بیشتری منتشر کنند.
جو جیادونگ استاد امور مالی دانشگاه تسینگهوا در همایشی که ۱۹ سپتامبر در پکن برگزار شد، پیشنهاد بلندپروازانهتری ارائه کرد.
پیشنهاد او فروش برونمرزی ۱۰ تریلیون یوان اوراق دولتی -معادل ۱.۵ تریلیون دلار- بود.
جو جیادونگ استدلال میکند که منابع حاصل از فروش اوراق میتواند برای تقویت تقاضای داخلی و بهبود وضعیت مالی دولتهای محلی بهکار رود.
این راهکار از میزان وابستگی به بانکهای دولتی برای جذب بدهیهای جدید دولت مرکزی میکاهد. او که استاد کرسیدار دانشکده مالی پیبیسی در دانشگاه تسینگهوا است، در این همایش اقتصادی اظهار داشت: «انتشار ۱۰ تریلیون یوان (معادل ۱.۴۹ تریلیون دلار) اوراق حاکمیتی مبتنی بر یوان در خارج از کشور، میتواند منابع لازم برای توسعه مالی را تامین کند. همچنین عرضه داراییهای امنِ جدید به سرمایهگذاران بینالمللی از دیگر اهداف این پیشنهاد عنوان شده است.»
تجربه بحران مالی آسیا در سال ۱۹۹۸ همچنان بر نگاه سیاستگذاران چینی سایه انداخته و بیشتر آنها پایین نگهداشتن بدهی خارجی را برای کاهش آسیبپذیری مالی در برابر طلبکاران خارجی ضروری میدانند.
انتشار اوراق حاکمیتی در خارج تاکنون بیشتر برای ایجاد قیمت مرجع و گاهی ترویج یوان بهکار رفته است.
براساس آمارهای وزارت دارایی چین، بدهیهای خارجی این کشور در پایان سال ۲۰۲۵ تنها ۱.۱ درصد از کل بدهی حاکمیتی ۴۱.۲ تریلیون یوانی آن را شامل میشد.
بااینحال، واگذاری ۱۰ تریلیون یوان اوراق به خریداران خارجی میتواند این سهم را به حدود ۲۰ درصد افزایش دهد.
تقاضا برای جایگزینهای امنِ دلار بالا است؛ ماه گذشته انتشار ۱۵ میلیارد یوان اوراق برونمرزی چین در هنگکنگ با استقبال صندوقهای ثروت حاکمیتی، ۴.۷ برابر تقاضا جذب کرد. با وجود دشواریِ عرضههای بزرگتر، سرعت انتشار قابل تعدیل است و برای افزایش ظرفیت مالی چین الزامی به تحقق هدف ۱۰ تریلیون یوانی جو جیادونگ نیست.
پکن نگران است که حضور گستردهتر سرمایهگذاران خارجی در بازار اوراق، نرخ برابری یوان در برابر دلار را بیش از گذشته در معرض خروج سرمایه و نوسانهای ناشی از فضای جهانی قرار دهد.
بااینحال، دادههای بانک جهانی نشان میدهد که مدیریت چنین خطری نسبتا ممکن بهنظر میرسد. بدهی خارجی چین کمی کمتر از ۱۳ درصد درآمد ناخالص ملی کشور محسوب میشود.
نسبت مشابه برای هند ۱۹ درصد و برای آرژانتین ۳۹ درصد گزارش شده است.
چین در سپتامبر ۲۰۲۶ نخستین برنامه پنجساله خود را برای تحقق چشمانداز شی جینپینگ درباره تبدیل کشور به یک ملت مالی قدرتمند منتشر کرد.
یوان قدرتمند و باثبات در مرکز برنامه قرار دارد، اما تبدیل یوان از ارز تجاری به دارایی ذخیرهای مستلزم نگهداری حجم بیشتری از آن بهدست خارجیهاست.
استقبال از تمایل سرمایهگذاران جهانی برای کسب بازده خارج از قلمرو دلار، میتواند گامی مهم در مسیر جلب اعتماد به بدهی یوانمحور چین باشد.
نظر شما درباره پیامدهای فروش گسترده اوراق چین برای یوان و بازارهای جهانی چیست؟