به گزارش زومان، طلا در اوت ۲۰۲۶ جهشی کمسابقه داشت؛ اما سؤال مهم اینجاست: آیا این صعود بیش از حد سریع بوده و باید منتظر سقوط باشیم، یا بازار طلا تازه در حال جبران افت قبلی است؟
طبق گزارش پایگاه تخصصی ماینینگ طلا در اوت یکی از قدرتمندترین ماههای تاریخ خود را پشت سر گذاشت. قیمت فلز زرد با شکستن مقاومتهای مهم تکنیکی، در مقطعی از ماه تا ۱۵.۳ درصد رشد کرد؛ هرچند تا زمان برش دادههای گزارش، بخشی از این رشد پس گرفته شد و افزایش ماهانه به ۱۳.۴ درصد رسید.
در نگاه اول، چنین رشدی میتواند نگرانکننده باشد. در بازارهای مالی، حرکتهای بسیار سریع و یکطرفه معمولا احتمال اصلاح شدید را افزایش میدهند. اما آیا این بار هم باید منتظر چنین اتفاقی بود؟
برای پاسخ، باید به اتفاقات چند ماه گذشته برگردیم.
از نظر فصلی، اوت معمولا ماه مناسبی برای طلاست. در سالهای صعودی مدرن، یعنی دورههای ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۵، طلا در اوت بهطور میانگین ۱.۸ درصد رشد کرده است. این ماه از نظر عملکرد فصلی، پس از ژانویه با ۲.۸ درصد، نوامبر با ۲ درصد و آوریل با ۱.۹ درصد، چهارمین ماه قدرتمند سال محسوب میشود.
اما امسال داستان متفاوت بود. در میانه ژوئیه، طلا نزدیک ۳۹۷۳ دلار معامله میشد و در شدیدترین وضعیت فروش طی ۹.۶ سال گذشته قرار داشت. همین شرایط باعث شد انتظار برای یک رالی پاییزی قدرتمند شکل بگیرد.
چند روز بعد، در ۵ اوت، طلا بدون یک محرک خبری بزرگ، ناگهان ۴.۱ درصد جهش کرد. داده اشتغال بخش خصوصی آمریکا (ADP) کمی ضعیفتر از انتظار بود، اما نزدیک به سهچهارم رشد قیمت طلا پیش از انتشار این گزارش اتفاق افتاده بود.
در همان هفته، خرید قراردادهای آتی طلا هم شدت گرفت؛ حدود ۳۰.۴ هزار قرارداد خرید ثبت شد که این رقم در میان گزارشهای تعهدات معاملهگران از سال ۱۹۸۶، در ۲.۹ درصد بالای دادهها قرار میگیرد.
شکست الگوی تکنیکی «کنج نزولی» ـبه معنای توقف موقت در روند فعلی قیمت طلاـ نیز معاملهگران اهرمی را به دنبال کردن روند صعودی کشاند. ورود سرمایه به صندوقهای قابل معامله طلا در آمریکا، از جمله GLD، IAU و GLDM، هم شتاب گرفت و به رشد قیمت کمک کرد.
یک خبر از خزانهداری، رالی را دوباره شعلهور کرد
تا ۱۷ اوت، طلا ۹.۲ درصد رشد کرده بود و بعد برای مدتی در سطوح بالا تثبیت شد. اما در ۱۹ اوت، اعلام وزارت خزانهداری آمریکا درباره افزایش بازخرید اوراق بدهی بلندمدت، دوباره بازار را تکان داد.
معاملهگران این اقدام را تا حدی شبیه تسهیل کمی یا QE ارزیابی کردند؛ هرچند خزانهداری برخلاف فدرال رزرو امکان خلق پول ندارد.
اهمیت ماجرا از آنجا بود که بازده اوراق ۱۰ساله آمریکا از ۳.۹۶ درصد پیش از جنگ ترامپ علیه ایران به ۴.۷۲ درصد در پایان ژوئیه رسیده بود. افزایش نرخهای بلندمدت هم هزینه وامگیری را برای آمریکاییها بالا میبرد و هم هزینه بهره دولت را بر بدهی حدود ۴۰.۱ تریلیون دلاری افزایش میدهد.
چند روز بعد، مقامهای خزانهداری گفتند احتمال استفاده از حساب عمومی خزانهداری برای تأمین مالی بازخرید اوراق بلندمدت وجود دارد. موجودی این حساب در میانه هفته به ۹۶۷ میلیارد دلار رسیده بود.
این خبر، فشار بیشتری بر نرخهای بلندمدت وارد کرد و در همین فضا، رالی طلا ادامه یافت.
آیا طلا وارد محدوده خطرناک شده است؟
اینجا نگرانی اصلی معاملهگران شکل میگیرد. طلا در ژانویه ۲۰۲۶ نمونهای از یک جهش افراطی را نشان داده بود. تا دومین روز معاملاتی مانده به پایان آن ماه، قیمت ۲۵.۱ درصد بالا رفته و ۴۳.۴ درصد بالاتر از میانگین ۲۰۰روزه قرار گرفته بود؛ بالاترین سطح اشباع خرید در ۴۵.۹ سال.
نتیجه چه شد؟ در آخرین روز معاملاتی ژانویه، طلا ۱۰.۳ درصد سقوط کرد.
اما شرایط اوت با ژانویه یکسان نیست. در آستانه ژانویه، طلا از قبل ۱۹.۶ درصد بالاتر از میانگین ۲۰۰روزه خود قرار داشت و پس از یک بازار صعودی ۱۴۸.۸ درصدی وارد آن ماه شد.
اوت از نقطه کاملاً متفاوتی آغاز شد. طلا هنگام ورود به این ماه ۹.۷ درصد زیر میانگین ۲۰۰روزه قرار داشت و تنها چند هفته قبل، پس از یک بازار نزولی ۲۶.۳ درصدی، به پایینترین سطح فروش نسبت به این میانگین در ۹.۶ سال گذشته رسیده بود.
بنابراین، اوت بیشتر شبیه بازگشت از یک سقوط افراطی بود تا انفجار یک حباب جدید.
ژوئن؛ قطعه گمشده پازل
برای فهم رالی اوت، باید سقوط ژوئن را دید. طلا در آن ماه ۱۱.۶ درصد افت کرد؛ یکی از بدترین عملکردهای ماهانهاش.
در ۵ ژوئن، پس از انتشار گزارش اشتغال قوی آمریکا، طلا ۳.۷ درصد سقوط کرد. ایجاد ۱۷۲ هزار شغل، بسیار بالاتر از انتظار ۸۰ هزار شغلی اقتصاددانان بود و این تصور را تقویت کرد که فدرال رزرو برای مقابله با تورم باید نرخ بهره را بالاتر نگه دارد.
در ۱۰ ژوئن نیز طلا ۴.۳ درصد دیگر کاهش یافت. مجموع افت ماه تا آن زمان به ۱۰.۴ درصد رسیده بود.
اما همین فشار، در نهایت زمینه را برای بازگشت فراهم کرد.
در واقع، رشد اوت تا حد زیادی سقوط ژوئن را جبران کرد. حتی با وجود جهش ۱۵.۳ درصدی در اوت، طلا هنوز تنها ۲.۶ درصد بالاتر از قیمت پایانی ماه مه قرار داشت؛ یعنی تقریباً در محدوده معمول تاریخی خود برای این مقطع از تابستان.
پس اگر سؤال این است که «آیا طلا بیش از حد بالا رفته؟»، پاسخ متن اصلی چندان ساده نیست. بله، سرعت رشد اوت غیرعادی بوده؛ اما نقطه شروع این رشد، بازاری بیشفروش و ضعیف بود، نه بازاری گرفتار سرخوشی و حرص.
به همین دلیل، نویسنده معتقد است رالی اوت بیشتر بازگشت میانگین از سقوط غیرعادی ژوئن بوده است. طلا هنوز در محدوده اشباع خرید شدید ژانویه قرار ندارد و احساسات بازار نیز به اندازه آن زمان هیجانی نشده است.
بنابراین، با وجود احتمال اصلاح کوتاهمدت، استدلال اصلی این است که رالی اوت لزوماً پایان مسیر طلا نیست؛ بلکه میتواند آغاز ادامه روند صعودی پس از جبران افت ژوئن باشد.