ایران در کمتر از هفت دهه، یکی از سریعترین تغییرات جمعیتی جهان را تجربه کرده است. براساس یک پژوهش علمی، کشوری که در دهه ۱۳۴۰ بهطور متوسط هر زن در آن بیش از ۷ فرزند به دنیا میآورد، امروز با نرخ باروری حدود ۱.۳۵ فرزند به ازای هر زن روبهرو است؛ یعنی تعداد فرزندانی که زنان ایرانی بهطور متوسط در طول زندگی خود به دنیا میآورند، طی حدود ۶۵ سال بیش از ۸۰ درصد کاهش یافته است.
نرخ باروری بهطور ساده نشان میدهد هر زن در طول زندگی خود بهطور متوسط چند فرزند به دنیا میآورد. برای اینکه جمعیت یک کشور در بلندمدت بدون نیاز به مهاجرت ثابت بماند، این شاخص باید حدود ۲.۱ فرزند باشد؛ عددی که به آن «نرخ جایگزینی جمعیت» گفته میشود.
ایران از سال ۱۳۷۷ برای نخستینبار به زیر این مرز رسید و از آن زمان فاصله میان تعداد تولدها و سطح لازم برای حفظ جمعیت بیشتر شده است.
ویدئوی زومان نیز این تغییر تاریخی را به تصویر میکشد؛ از زمانی که داشتن چندین فرزند بخش طبیعی از الگوی خانوادگی ایرانیان بود تا دورهای که کاهش تولدها به یکی از مهمترین دغدغههای جمعیتی کشور تبدیل شده است.