شادی، توسعه، رفاه؛ هتتریک استرالیا مقابل ترکیه
به گزارش زومان، مسابقات جام جهانی فوتبال همیشه فرصتی برای مقایسه کشورها فراتر از مستطیل سبز است. در هشتمین بازی، استرالیا و ترکیه روبروی یکدیگر قرار گرفتهاند. دو کشوری که روی کاغذ، هر دو ظرفیتهای قابلتوجه دارند، اما مسیر توسعهشان یکسان پیش نرفته است.
استرالیا کشوری باثبات، بسیار ثروتمند و با ساختاری منظم که اولویت خود را کیفیت زندگی شهروندانش قرار داده است. در سوی دیگر، ترکیه ایستاده است؛ کشوری با پتانسیلهای صنعتی و گردشگری بالا، اما درگیر بحرانهای اقتصادی در سالهای اخیر.
بررسی آمارهای کلیدی این دو کشور نشان میدهد که تفاوت اصلی آنها در میزان ثروتشان نیست، بلکه در نحوه مدیریت این ثروت و تبدیل آن به رفاه، امنیت روانی و برابری برای مردم است.
بحران تورم و تاثیر مستقیم آن بر سفره مردم
بارزترین تفاوت میان اقتصاد استرالیا و ترکیه در نرخ تورم آنها دیده میشود.
استرالیا با مهار تورم در عدد ۴ درصد، توانسته است بازاری قابل پیشبینی و آرام برای مردم و کسبوکارها ایجاد کند. در مقابل، ترکیه با تورم نسبتا بالای ۲۸.۶ درصدی دستوپنجه نرم میکند.
این نرخ بالا به معنای کاهش روزانه قدرت خرید مردم، سختتر شدن تامین معیشت و ناامنی اقتصادی برای خانوادههای ترکیهای است.
استرالیا به دلیل برخورداری از سیستم بانکی مستقل و صادرات پایدار منابع طبیعی، توانسته ثبات اقتصادی خود را حفظ کند. اما ترکیه با وجود داشتن صنایع پویایی مانند پوشاک، خودروسازی و گردشگری، به دلیل سیاستهای مالی ناپایدار و تصمیمات تنشزایی مثل کاهش نرخ بهره و وابستگی بالا به واردات، ارزش پول ملی خود (لیر) را از دست داده و شهروندانش را درگیر یک دوندگی بیامان برای حفظ ارزش داراییهایشان کرده است.
شکاف طبقاتی و مسئله اشتغال
شاخصهای اجتماعی تفاوتهای عمیقتری را میان این دو جامعه آشکار میکنند. ضریب جینی ترکیه ۴۳.۷ است که نشاندهنده نابرابری شدید در توزیع درآمدها و فاصله زیاد میان قشر فقیر و غنی است. ثروت در شهرهای بزرگی مانند استانبول متمرکز شده، در حالی که بخش زیادی از جامعه به این فرصتها دسترسی ندارند. در استرالیا این عدد ۳۳.۸ است که از توزیع عادلانهتر ثروت، نظام مالیاتی کارآمدتر و حمایتهای اجتماعی بهتر حکایت دارد.
این نابرابری خود را در نرخ مشارکت اقتصادی نیز نشان میدهد.
استرالیا با نرخ مشارکت ۶۶.۵ درصدی، بخش بزرگی از جمعیت خود را وارد بازار کار کرده است. اما در ترکیه، این نرخ ۵۴.۴ درصد است.
زیرساختهای دیجیتال و گره کور رضایت از زندگی
در دنیای امروز، سرعت اینترنت یکی از معیارهای اصلی پویایی اقتصاد و دسترسی به فرصتها است. استرالیا با سرعت ۱۵۴.۸ مگابیت بر ثانیه، زیرساختی قوی برای تجارت الکترونیک و مشاغل نوین فراهم کرده که این کشور را در رده بیست و دوم پرسرعتترین کشورها قرار میدهد. این رقم در ترکیه نزدیک به نصف، یعنی ۸۱.۸۲ مگابیت بر ثانیه است که این کشورها در رتبه سی و دوم قرار میدهد. زیرساخت ضعیفتر اینترنت در ترکیه نسبت به استرالیا در کنار شاخص توسعه انسانی پایینتر ترکیه (۰.۸۵۳ در برابر ۰.۹۵۸ استرالیا)، سطح دسترسی مردم به آموزش، بهداشت و زندگی باکیفیت را محدودتر میکند.
نتیجه تمام این تفاوتها در رتبه شادی دو کشور منعکس شده است. استرالیا رتبه ۱۱ دنیا را در اختیار دارد، در حالی که ترکیه در رتبه ۹۴ قرار گرفته است.
با اینکه درآمد سرانه ترکیه (بر اساس برابری قدرت خرید) رقم قابلقبول ۴۵ هزار دلار است، اما تورم مداوم، نابرابری اجتماعی و نبود افق روشن، شادی را از جامعه ترکیه گرفته است. در مقابل، استرالیا با درآمد سرانه ۷۲ هزار دلاری و ایجاد امنیت روانی و رفاه پایدار، جامعهای به مراتب شادتر و آرامتر ساخته است.
بنابراین در این رویارویی اقتصادی و اجتماعی، استرالیا برنده قاطع و بیقیدوشرط است.
ترکیه کشوری با پتانسیلهای تولیدی فراوان و نیروی کار جوان است، اما به دلیل مدیریت نادرست، بازی را به تورم بالا و نابرابری باخته است. استرالیا نشان داده که توسعه فقط به معنای داشتن کارخانه و جذب گردشگر نیست؛ بلکه برنده واقعی کشوری است که بتواند ثروت خود را به امنیت اقتصادی، برابری فرصتها و در نهایت رضایت و شادی واقعی برای شهروندانش تبدیل کند.