این تورم افسارگسیخته، مفهوم زندگی را برای بسیاری از مردم به یک «جنگ روزمره برای بقا» تقلیل داده است. اگرچه دولت این گرانیهای کمرشکن را پیامد ناگزیرِ یک جراحی اقتصادی و حذف ارز ترجیحی میداند، اما آمارهای سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد (فائو) ابعاد عمیقتری را فاش میکند؛ این سقوط معیشتی از سالها پیش آغاز شده، به طوری که جمعیت ناتوان از تامین یک رژیم غذاییِ حداقلی، بین سالهای ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۳ دقیقاً دو برابر شده است. وضعیتی که بدون شک با جهشهای تورمی ماههای اخیر، با سرعت بیشتر تشدید شده است.
ادامه این روند، معنایی جز حذف تدریجی مواد مغذی از سفره میلیونها ایرانی ندارد؛ فرایندی فرسایشی که یک «زندگی عادی» را دور از دسترس میکند.
پخش از رسانه