کورس دلار، طلا و مسکن در ۳۰ روز پرالتهاب

سی روز پرالتهاب گذشت؛ از ماجرای حذف ارز ترجیحی و قطع بیست‌روزه اینترنت گرفته تا سایه سنگین جنگ و تهدیدهای نظامی. به گزارش زومان، ژانویه ۲۰۲۶ تمام شد و حالا وقت حساب‌وکتاب است. در این ماه پرهیاهو، سرمایه‌ها سراسیمه به هر سو دویدند تا پناهگاهی امن بیابند. اما عجیب‌ترین اتفاق، رفتار متناقض بازارها بود؛ جایی که تقریباً همه پرواز کردند، جز یک بازار که با سر به زمین خورد.

بیایید از سنگین‌وزن‌ترین بازار شروع کنیم: مسکن. همیشه می‌گفتند مسکن کشتیِ آرامی است که دیر حرکت می‌کند، این بار هم شاید کمی راه افتاده، هم به اعتقاد برخی هنوز سرعتش پایین است. بررسی‌های میدانی و داده‌های آماری نشان می‌دهد که متوسط قیمت مسکن در تهران، تنها در عرض یک ماه از متری ۱۳۰ میلیون تومان به نزدیکی ۱۵۵ میلیون تومان رسیده است. این یعنی یک جهش ۲۱ درصدی؛ آن هم فقط در سی روز!

اما داستان عجیب‌تر از قیمت‌هاست. داده‌های به‌دست آمده از پایش ۹۰ هزار فایل در پلتفرم دیوار نشان می‌دهد که عرضه فایل‌های فروش بیش از ۳۰ درصد کاهش یافته‌است. انگار فروشنده‌ها غیب شده‌اند! تحلیل‌گران معتقدند در بحبوحه اخبار حضور ناوها در خلیج فارس و تهدیدهای ترامپ، مالکان لاکِ دفاعی به خود گرفته‌اند. آن‌ها «دست‌نگه داشته‌اند» تا ببینند آخر این بازی چه می‌شود. وقتی عرضه کم شود و ترس از بی‌ارزش شدن پول زیاد، نتیجه همین می‌شود که می‌بینیم: بازاری که در رکود است، اما قیمت‌هایش خیز برداشته‌اند. از آن طرف خریدار هم کم شده، چرا که خریداران ترجیح می‌دهند دست به مهره باشند و دارایی نقدشونده‌ای در این روزها داشته باشند.

اگر مسکن برای خیلی‌ها دور از دسترس بود، طلا آغوشش را برای سرمایه‌های خردتر باز کرد. طلا در این ماه نقش «سوپرمن» را برای حفظ ارزش دارایی‌ها بازی کرد. قیمت هر گرم طلای ۱۸ عیار که ماه پیش دور و بر ۱۴ میلیون تومان می‌چرخید، حالا به مرز ۲۰ میلیون تومان رسیده است؛ یک رشد ۴۰ درصدی.

البته نباید فراموش کنیم که طلا دو موتور محرک داشت؛ یکی دلار داخلی و دیگری اونس جهانی. اونس جهانی طلا در ابتدای سال میلادی در کانال ۴۳۰۰ دلار بود، اما با بالا گرفتن تنش‌های ژئوپولیتیک در جهان، سقف‌ها را شکافت و از مرز ۵۰۰۰ دلار هم عبور کرد. طلا بار دیگر ثابت کرد که در روزهای ترس و صدای طبل جنگ، پناهگاه امن برخی هاست.

ماجرای دلار هم شنیدنی است. شاید فکر می‌کردیم با آن قطعی بیست‌روزه اینترنت و کسادی کسب‌وکارهای آنلاین، ترمز دلار کشیده شود. در روزهای اول که فضا ساکت بود، نرخ کمی درجا زد، اما آنتن‌ها که برگشت، داستان تغییر کرد.

دلار که در آغاز سال میلادی جدید در محدوده ۱۳۵ هزار تومان بود، پله‌پله بالا رفت و حالا از کانال ۱۵۵ هزار تومان عبور کرده و حتی نوک‌انگشتانش عدد ۱۶۰ هزار تومان را هم لمس کرده است. برآیند این نوسانات، یک رشد متوسط ۱۸ درصدی برای اسکناس آمریکایی بود. این رشد نشان داد که قطع ارتباطات مانع آن نمی‌شود که بازار ارز راهش را گم کند.

در این مدت رشد خودرو هم قابل توجه بود. به عنوان مثال قیمت خودرو پژو ۲۰۷ دنده ای TU5 از مرز حدودا یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان با رشد ۲۵ درصدی به حدودا ۱ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان در انتهای سی روز رسیده است. حالا این آمار نشان می‌دهد که رشد یک ماهه خودرو از طلا جامانده اما از مسکن و دلار سریع‌تر بوده است.

در کنار این بازارها، نباید از خرج‌ومخارج روزمره غافل شویم. داده‌های مرکز آمار می‌گوید شاخص قیمت مصرف‌کننده (همان تورم خودمان) در این یک ماه حدود ۸ درصد رشد کرده است. حذف ارز ترجیحی در کنار تاختن طلا و ارز در کورس قیمت‌ها بر سبد خانوار بی‌اثر نبود. این یعنی قدرت خرید مردم در همین سی روز، یک پله دیگر پایین‌تر رفته است.

و اما می‌رسیم به طیف مخالف ماجرا. در ماهی که همه بازارها (طلا ۴۰٪، مسکن ۲۱٪، دلار ۱۸٪) رشدهای نجومی داشتند، یک بازار نه‌تنها رشدی نداد، بلکه سرمایه‌ها را کوچک کرد: بازار بورس.

معامله‌گران سهام که ریسک جنگ را بیخ گوششان حس می‌کردند، سعی کردند از بازار سرمایه دوری کنند. نتیجه این شد که شاخص بورس تهران در این یک ماه، ۳.۵ درصد ریزش را ثبت کرد. این «واگرایی» تاریخی است؛ جایی که تورم تمام دارایی‌ها را بالا می‌کشد، اما سهام شرکت‌ها به خاطر ریسک سیستماتیک جنگ و بی‌ثباتی، ارزان‌تر می‌شوند. سهامداران بورس در پایان ژانویه ۲۰۲۶، تنها بازندگان این کازینوی اقتصادی بودند که با حسرت به تابلوهای قرمز خیره ماندند.

شما در این یک ماه پرنوسان چه کردید؟ آیا توانستید ارزش سرمایه‌تان را حفظ کنید یا مثل بورسی‌ها متضرر شدید؟ تجربه‌های خودتان را برای ما بنویسید.