دونالد ترامپ امروز در گفتوگو با آکسیوس گفت که تصمیم گرفته حملات آمریکا به ایران را متوقف کند تا مذاکرهها یک فرصت دیگر پیدا کنند، اما مدعی شد که اگر دیپلماسی نتیجه ندهد، میتواند دستور بازگشت به عملیات نظامی گستردهتر را صادر کند.
بهگزارش آکسیوس، گفتوگوهای جاری بر توافقی تازه متمرکز شده که قرار است تنگهی هرمز را دوباره باز کند و مذاکرات برای یک توافق جامع هستهای را از سر بگیرد. گفتوگوها عمدتا میان ایران و عمان انجام میشود، اما قطر، پاکستان، مصر و فرستادگان ترامپ، استیو ویتکاف و جرد کوشنر، نیز بهطور فعال در آن حضور دارند.
ترامپ در این گفتوگو تاکید کرد: «ما در حال گفتوگوهای بسیار عمیق با ایران هستیم. اگر به نتیجه نرسند، دوباره به سراغ اقدام نظامی بسیار قوی میرویم». وقتی از او پرسیده شد چهقدر برای دیپلماسی زمان قائل است، پاسخ داد: «زمان زیادی نه. یا خیلی سریع پیش میرود یا اصلا پیش نمیرود».
ترامپ گفت که روز جمعه تصمیم گرفته حملات را متوقف کند، چون کشورهایی که میانجیگری میکنند و همچنین دیگر کشورهای منطقه از او خواسته بودند به مذاکرات فرصت دیگری بدهد.
«همهی کسانی که با ایران سروکار دارند از من خواستند: شلیک نکن. بهنظرم ایران میخواهد به توافق برسد. درباره دلیل پذیرفتن درخواست میانجیها بگویم که نه چیزی به دست آمد، نه چیزی از دست رفت».
او اشاره کرد که پس از توقف حملات، قیمت نفت کاهش یافت و بازار سهام بالا رفت. برای نخستینبار در دو هفته، ترامپ روز جمعه به ارتش آمریکا دستور داد آتش را متوقف کند و حملهای علیه اهداف ایرانی در نزدیکی سواحل جنوبی ایران و در محدودهی تنگهی هرمز انجام ندهد. آکسیوس میگوید این تصمیم پس از جلسهای با مشاوران ارشد و مقامهای نظامی گرفته شد؛ افرادی که همان روز طرح تازهای برای حمله ارائه کرده بودند.
آنطور که در این گزارش آمده است، منابع آگاه گفتند ترامپ در روزهای پیش از آن جلسه تمایل داشت به عملیات رزمی گسترده بازگردد، اما نگاه او از شامگاه پنجشنبه شروع به تغییر کرد و تصمیمش برای عقبکشیدن از بمباران تنگه هرمز طی روز جمعه قطعی شد. منابع منطقهای نیز گفتهاند مذاکرات میان عمان و ایران پیشرفت داشته، اما هنوز هیچ توافقی نهایی نشده است.
بدر البوسعیدی، وزیر خارجهی عمان، روز دوشنبه با شماری از همتایان خود از ایران، قطر، عربستان سعودی، کویت و مصر تماس تلفنی داشت. او در بیانیهای گفت گفتوگوها «بر راههایی برای افزایش چشمانداز رسیدن به ترتیبات عملی، عادلانه و پایدار برای ناوبری دریایی ... از طریق تنگهی هرمز متمرکز بود».
آکسیوس نوشت که طبق اظهارات یکی از منابع منطقهای، یکی از ایدهها این است که ایران، عمان و دیگر کشورهای منطقه بتوانند برای امنیت دریایی، حفاظت از محیطزیست و خدمات دیگر «هزینههای منطقی خدمات» دریافت کنند. همان منبع به تنگهی مالاکا اشاره کرد؛ جایی که مالزی، اندونزی و سنگاپور بهجای دریافت عوارض کلی عبور، برای خدمات مشخص از کشتیها پول میگیرند و آن را میتوان مدلی احتمالی دانست. احتمال دیگر هم این است که هزینهها به صندوقی مشترک و با مشارکت سازمان بینالمللی دریانوردی واریز شود.