ترامپ محدودیت تازهای برای گرینکارت اعمال کرد: کمک های دولتی مانع اقامت آمریکا
دولت آمریکا بار دیگر سراغ یکی از بحثبرانگیزترین ابزارهای مهاجرتی رفته و مقرراتی را احیا میکند که میتواند به مهاجرانی که از مزایای عمومی مانند کوپن غذا و مدیکید استفاده میکنند، اجازه اقامت دائم ندهد.
بهگزارش Reuters، وزارت امنیت داخلی آمریکا روز پنجشنبه اعلام کرد که این تغییر از ۱۸ سپتامبر امسال اجرا میشود و دولت دونالد ترامپ آن را بخشی از تلاش گستردهتر برای سختگیرانهتر کردن سیاستهای مهاجرتی خود میداند.
در متن رسمی منتشرشده از سوی DHS، استدلال اصلی بر این محور میچرخد که متقاضیان گرینکارت نباید «بار عمومی» تلقی شوند؛ یعنی افرادی که بهطور عمده به حمایت مالی دولت متکیاند. این واژه در سیاست مهاجرتی آمریکا سابقهای طولانی دارد، اما دامنه و تفسیر آن در دولتهای مختلف تغییر کرده و هر بار پیامدهای حقوقی و اداری تازهای به همراه آورده است.
نسخه نخست این قاعده در سال ۲۰۱۹ و در دوره اول ریاستجمهوری ترامپ تصویب شد. آن نسخه، تعریف «بار عمومی» را بهطور قابلتوجهی گسترش داد و هر فردی را که در بازهای سهساله بیش از ۱۲ ماه از یک مزیت دولتی استفاده کرده بود، در معرض رد درخواست قرار میداد. این معیار، از نگاه منتقدان، فشار را بر خانوادههای کمدرآمد و متقاضیان مهاجرت افزایش داد و استفاده از خدمات پایه را به یک ریسک مهاجرتی تبدیل کرد.
با روی کار آمدن دولت بایدن در سال ۲۰۲۲، این رویکرد عقب نشست. واشنگتن در آن مقطع دامنه رد احتمالی گرینکارت را محدودتر کرد و از شدت تفسیر سختگیرانه پیشین کاست. احیای کنونی، در عمل، بازگشت به همان منطق محدودکنندهای را نشان میدهد که دولت ترامپ در دور نخست دنبال میکرد.
خدمات شهروندی و مهاجرت آمریکا در پستی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که قاعده احیاشده بر این نیت تأکید دارد «که مهاجران در ایالات متحده خودکفا باشند و به مزایای دولتی تامینشده از سوی مالیاتدهندگان وابسته نمانند».
این تصمیم فقط یک تغییر فنی در آییننامه نیست. برای متقاضیان گرینکارت، پیام آن روشن است. استفاده از کمکهزینههای عمومی میتواند دوباره به یکی از عوامل تعیینکننده در ارزیابی پروندهها بدل شود. برای نهادهای مهاجرتی هم، بازگشت چنین معیاری به معنای افزایش بار بررسی، احتمال شکایتهای حقوقی و تشدید اختلاف بر سر تعریف «وابستگی» خواهد بود.
زمانبندی اجرا نیز اهمیت دارد. DHS اعلام کرده که تغییر از ۱۸ سپتامبر امسال فعال میشود، بنابراین متقاضیان و وکلای مهاجرتی تنها یک بازه کوتاه برای تطبیق با فضای تازه خواهند داشت. همین فاصله کوتاه، معمولا به افزایش احتیاط در ثبت درخواستها و بازبینی دوباره سوابق استفاده از مزایا منجر میشود.
در سطح سیاسی، این اقدام با خط اصلی دولت ترامپ همسو دیده میشود؛ خطی که بر محدودسازی مهاجرت قانونی و غیرقانونی، و نیز کاهش اتکای مهاجران به حمایتهای عمومی تکیه دارد. در سطح اجرایی، اما اثر آن فراتر از شعارهای سیاسی خواهد رفت و میتواند مستقیما بر تصمیمهای روزمره هزاران متقاضی اقامت دائم اثر بگذارد.
زمینه حقوقی و اداری
قاعده «بار عمومی» سالها بخشی از قانون مهاجرت آمریکا بوده، اما تفسیر آن همواره محل مناقشه مانده است. هرچه تعریف این اصطلاح گستردهتر شود، گروه بیشتری از مهاجران ممکن است در معرض رد یا تعویق پرونده قرار گیرند. هرچه تعریف محدودتر باشد، امکان دسترسی به مزایای پایه بدون تهدید فوری برای وضعیت اقامتی افزایش مییابد.
در نسخه ۲۰۱۹، مرز میان حمایت اجتماعی و ریسک مهاجرتی باریکتر شد. در نسخه ۲۰۲۲، این مرز دوباره عقب رفت. اکنون، بازگشت به چارچوب سختتر، نشانهای از تغییر جهت روشن در سیاستگذاری واشنگتن به شمار میرود. تصمیم DHS همچنین میتواند به بازتعریف رفتار مهاجران در استفاده از مزایای عمومی بینجامد، چون بسیاری از متقاضیان ممکن است برای پرهیز از خطر اداری، از خدماتی که به آن نیاز دارند هم فاصله بگیرند.
تغییر تازه در نهایت یک پیام ساده دارد. دسترسی به گرینکارت، بیش از پیش، به ارزیابی دولت از میزان استقلال مالی و اتکای فرد به منابع عمومی گره میخورد. همین پیوند، محور اصلی مناقشهای خواهد ماند که هم در دادگاهها و هم در فضای سیاسی آمریکا ادامه دارد.
شما این بازگشت محدودیت را چگونه ارزیابی میکنید؟