دولت با یک طلبکار بزرگ دیگر روبهرو شد؛ چک ۱۴۰ همتی گندمکاران
به گزارش زومان، صف طلبکاران دولت هر روز طولانیتر میشود. بعد از بازنشستهها، پیمانکاران و تأمینکنندگان، حالا گندمکاران هم میگویند پولشان ماههاست به دستشان نرسیده است؛ آن هم در شرایطی که قانون، دولت را موظف کرده بهای گندم را حداکثر ظرف ۴۸ ساعت پرداخت کند.
رئیس بنیاد ملی گندمکاران میگوید تاکنون فقط حدود ۵ میلیون تن گندم به دولت تحویل داده شده، در حالی که برآورد اولیه خرید ۱۱ میلیون تن بود. به گفته او، علت اصلی این فاصله، تأخیر در پرداخت مطالبات است؛ از حدود ۲۰۲ هزار میلیارد تومان بهای گندم خریداریشده، تنها ۶۲ هزار میلیارد تومان پرداخت شده و نزدیک به ۱۴۰ هزار میلیارد تومان همچنان باقی مانده است.
البته دولت میگوید روند پرداختها متوقف نشده است. بر اساس اعلام سازمان هدفمندی یارانهها، گندمکارانی که از ابتدای فروردین تا ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ محصول خود را تحویل دادهاند، معادل ۵۷ درصد از مطالبههای خود به میزان ۲۷ هزار تومان به ازای هر کیلوگرم گندم، دریافت کردهاند. سازمان هدفمندسازی یارانهها اعلام کرد: مجموع پرداختیها به کشاورزان گندمکار کشور با واریز ۱۲.۲ هزار میلیارد تومان دیگر از مطالبه گندمکاران تا ۲۰ خرداد ۱۴۰۵ به ۶۲.۳ هزار میلیارد تومان رسید.
اما از نگاه کشاورزان، مشکل فقط پرداخت بخشی از پول نیست؛ زمان پرداخت است. کشاورزی که باید برای کشت بعدی بذر، کود، سوخت و دستمزد کارگران را نقدی تهیه کند، نمیتواند چند ماه منتظر بماند. به همین دلیل بسیاری ترجیح میدهند محصول خود را به واسطهها بفروشند؛ کسانی که پول را همان روز پرداخت میکنند. بخشی از این گندم هم راهی کارخانههای خوراک دام یا حتی بازار کشورهای همسایه مانند عراق، افغانستان و پاکستان میشود.
جدا از بحث گندم، این پرونده تصویری روشن از وضعیت مالی دولت ارائه میدهد. دولتی که پیشتر برای تأمین برخی هزینههای خود ناچار به استفاده از منابع بانک مرکزی شده بود، حالا باید همزمان مطالبات گندمکاران را هم بپردازد. هرچه این صف بلندتر شود، فشار بر بودجه بیشتر خواهد شد؛ فشاری که اگر از مسیر استقراض یا خلق پول جبران شود، میتواند دوباره به تورم ختم شود. در واقع، ماجرای گندم فقط درباره کشاورزی نیست؛ درباره توان مالی دولت و آینده تورم هم هست.