به گزارش زومان، بازار حملونقل دریایی پس از بازگشت تدریجی ثبات به مسیرهای کشتیرانی، وارد وضعیتی شده که در آن «افزایش تقاضا» همزمان با «قیمتهای اصلاحنشده» دیده میشود؛ اما سؤال اصلی اینجاست: آیا این فقط یک تأخیر در تعدیل بازار است یا نشانهای از یک ساختار قیمتی جدید؟
به گفته علی امامی مدیرکل آماد و پشتیبانی سازمان توسعه تجارت ایران به مهر پس از تفاهم اخیر در سوئیس و کاهش محدودیتها، کشتیها دوباره به سمت بنادر ایران حرکت کردهاند و ریسک حملونقل کاهش یافته است.
اما آیا این بازگشت به مسیرهای عادی، بهمعنای بازگشت کامل به شرایط اقتصادی قبل است؟
در حالی که تقاضا برای حمل بار افزایش پیدا کرده، قیمتها هنوز در سطح دوران تنش باقی ماندهاند.
امامی میگوید هزینه حمل یک کانتینر که پیشتر حدود ۲۵۰۰ تا ۳۵۰۰ دلار بود، اکنون به ۸ تا ۹ هزار دلار رسیده است.
سؤال اینجاست: چرا با وجود کاهش ریسک، قیمتها هنوز عقبنشینی نکردهاند؟
در بازار، دو نگاه شکل گرفته است:
گروهی از فعالان این وضعیت را «تأخیر طبیعی در تعدیل قیمتها» میدانند؛ یعنی ابتدا مسیرها باز میشوند و بعد نرخها اصلاح میشوند.
در مقابل، برخی دیگر از فعالان، از «چسبندگی قیمت در زنجیره لجستیک» صحبت میکنند؛ جایی که شرکتهای حملونقل هنوز نرخهای دوران تنش را حفظ کردهاند.
از سوی دیگر، افزایش زمان رزرو و طولانی شدن صفهای حمل بار نشان میدهد بازار هنوز به تعادل نرسیده است.
در این میان، نقش نهادهای تنظیمگر هم دوباره پررنگ شده است. به گفته امامی، وزارت راه و شهرسازی، سازمان بنادر و راهآهن باید برای اصلاح هزینهها وارد عمل شوند.