رمز خروج از لیست سیاه FATF؛ مانع اصلی کجاست؟

به گزارش زومان، داستان ایران و FATF، قصه‌ یک جاده‌ طولانی و پرپیچ‌وخم است؛ جاده‌ای که گاهی در تاریکی مطلق فرو رفته و گاهی با چراغی کم‌سو، امیدی برای رسیدن به مقصد را زنده کرده است. حالا به نظر می‌رسد چند چراغ دیگر در این مسیر روشن شده، اما سایه‌هایی از داخل، این روشنایی را تهدید می‌کنند.

بر اساس گزارش ایسنا از بیانیه‌ اخیر مرکز اطلاعات مالی، تیم ایرانی در مذاکرات اخیر خود با گروه ویژه اقدام مالی، دست خالی بازنگشته است. این مرکز اعلام کرده که با تکیه بر استدلال‌های فنی و حقوقی، توانسته اجماع اعضا را برای پذیرش ۵ شرط از ۱۰ شرط اجرایی کنوانسیون‌های پالرمو و CFT جلب کند. این یک پیروزی کوچک اما مهم است.

علاوه بر این، رتبه ۸ بند از برنامه اقدام ایران نیز ارتقا یافته که نشان می‌دهد تلاش‌های فنی، بی‌نتیجه نبوده است.

این موفقیت‌ها، این پیام روشن را دارد که راه تعامل و گفتگوی کارشناسی، حتی در سخت‌ترین شرایط، بسته نیست. اما درست در همین نقطه، داستان وارد بخش دراماتیک خود می‌شود. مرکز اطلاعات مالی در بیانیه‌ خود، پرده از یک چالش بزرگ‌تر و البته داخلی‌تر برمی‌دارد.

با فرض انجام تکالیف توسط متولیان... کشور می‌تواند ظرف ۱۲ تا ۱۸ ماه برنامه اقدام را به سرانجام رسانده و شرایط را برای خروج از لیست سیاه هموار کند. لیکن... میزان و سرعت همراهی متولیان در ارائه محتوا و تصمیم‌گیری‌های تکمیلی... تاکنون مناسب ارزیابی نمی‌شود.

- بیانیه مرکز اطلاعات مالی

این یعنی چه؟ به زبان ساده، یک پنجره‌ ۱۲ تا ۱۸ ماهه برای پایان دادن به این چالش کهنه باز شده، اما قفل آن نه در پاریس، که در تهران قرار دارد. مرکز اطلاعات مالی به صراحت از «عدم همراهی مناسب» و «کاهش ریسک‌پذیری مسئولان» به دلیل «فضاسازی‌های منفی برخی اشخاص» گله می‌کند.

گویی قطاری که آماده‌ حرکت به سوی مقصد است، منتظر مسافرانی است که هنوز در ایستگاه مشغول بحث‌های بی‌پایان هستند.

این بیانیه، یک اتمام حجت است. توپ حالا در زمین تصمیم‌گیران داخلی است. مرکز اطلاعات مالی تأکید می‌کند که چالش کشور با FATF در فضای رسانه‌ای و با شعارهای هیجانی حل نمی‌شود، بلکه نیازمند انسجام داخلی، تدبیر و تصمیم‌گیری‌های به‌موقع است. این نهاد می‌گوید آماده پاسخگویی به هر نقد منصفانه‌ای است، اما میدان را به نفع کسانی که از ماندن ایران در لیست سیاه سود می‌برند، خالی نخواهد کرد.

حالا باید منتظر ماند و دید. آیا این فرصت طلایی ۱۸ ماهه، به سکوی پرتاب اقتصاد ایران از انزوای مالی تبدیل می‌شود، یا این قطار نیز سوت‌کشان از ایستگاه عبور خواهد کرد و ما همچنان درگیر بحث‌های داخلی باقی خواهیم ماند؟

به نظر شما بزرگترین مانع بر سر راه خروج ایران از لیست سیاه چیست؟