جزئیات تازه از عملیات فوق سری آمریکا در ونزوئلا؛ چگونه مادورو دستگیر شد؟

به گزارش زومان، همه چیز از سایه‌های کاراکاس شروع شد. در گرمای ماه اوت، تیمی مخفی از افسران سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) بی‌سروصدا و دور از چشم رادارهای امنیتی وارد ونزوئلا شدند. هدف آن‌ها شفاف بود اما مسیر، پر از مین‌های نامرئی: جمع‌آوری اطلاعات حیاتی درباره نیکلاس مادورو. این مأموریت، نه یک عملیات دیپلماتیک، بلکه پیش‌درآمدی برای اقدام نظامی اخیر آمریکا در دهه گذشته بود.

براساس آنچه نیویورک تایمز گزارش داده است، این تیم سیا ماه‌ها بدون شناسایی شدن در کاراکاس تردد کرد. اطلاعات به‌دست‌آمده از رفت‌وآمدهای روزانه مادورو، در کنار یک منبع انسانی نزدیک به او و ناوگانی از پهپادهای رادارگریز که مخفیانه بر فراز شهر پرواز می‌کردند، به سیا امکان داد جزئی‌ترین بخش‌های برنامه روزانه و عادت‌های او را ترسیم کند.

این مأموریت فوق‌العاده خطرناک بود. با بسته بودن سفارت آمریکا در ونزوئلا، مأموران سیا نمی‌توانستند تحت پوشش دیپلماتیک فعالیت کنند. ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، در یک نشست خبری گفت:

به‌واسطه این اطلاعات، آمریکا می‌دانست مادورو کجا می‌رود، چه می‌خورد و حتی چه حیوانات خانگی‌ دارد.

این اطلاعات نقشی کلیدی در عملیات نظامی بعدی داشت؛ یورش پیش از سپیده‌دم روز شنبه توسط نیروهای ویژه دلتا فورس ارتش آمریکا؛ عملیاتی که پرریسک‌ترین اقدام نظامی آمریکا از زمان کشته شدن اسامه بن‌لادن در پاکستان در سال ۲۰۱۱ به شمار می‌رود.

نتیجه، عملیاتی بود که مادورو را بدون تلفات انسانی برای آمریکا از کشورش خارج کرد؛ نتیجه‌ای که ترامپ آن را پیروزی خواند، هرچند پرسش‌های جدی درباره مشروعیت و منطق اقدام آمریکا در ونزوئلا مطرح شد.

ترامپ این عملیات را که «عزم مطلق» نام گرفت، ضربه‌ای به قاچاق مواد مخدر توصیف کرد؛ هرچند ونزوئلا در مقایسه با برخی کشورها، بازیگر بزرگی در تجارت جهانی مواد مخدر نیست. پیش‌تر نیز مقام‌های آمریکایی به کنگره گفته بودند که هدف واشنگتن تغییر رژیم نیست و ترامپ بارها مخالفت خود را با اشغال نظامی کشورهای دیگر اعلام کرده بود.

با این حال، ترامپ روز شنبه اعلام کرد که مقامات آمریکایی کنترل ونزوئلا را در دست گرفته‌اند و ایالات متحده زیرساخت نفتی این کشور را بازسازی خواهد کرد.

در آستانه عملیات، نیروهای دلتا فورس در یک ماکت تمام‌عیار از اقامتگاه مادورو که در ایالت کنتاکی ساخته شده بود، تمرین کردند و بارها شکستن درهای فولادی را با سرعت‌های مختلف آزمایش کردند.

ارتش آمریکا چند روز منتظر شرایط مناسب آب‌وهوایی و زمانی با حداقل تلفات غیرنظامی ماند. در این مدت، مادورو بین شش تا هشت مکان جابه‌جا می‌شد و گاه آمریکا تا ساعات پایانی شب نمی‌دانست او کجا خواهد بود. (برای اجرای عملیات، تأیید حضور مادورو در همان مجموعه هدف ضروری بود.)

در روزهای منتهی به حمله، آمریکا شمار زیادی از هواپیماهای ویژه عملیات خاص، هواپیماهای جنگ الکترونیک، پهپادهای مسلح ریپر، بالگردهای نجات و جنگنده‌ها را به منطقه اعزام کرد؛ نشانه‌ای که به گفته تحلیلگران، تنها زمان عملیات را نامعلوم می‌گذاشت، نه اصل آن را.

در روزهای پایانی، مادورو تلاش کرد با پیشنهاد دسترسی آمریکا به نفت ونزوئلا، حمله را متوقف کند. به گفته یک مقام آمریکایی، این پیشنهاد شامل خروج مادورو به ترکیه بود، اما او در نهایت این طرح را رد کرد.

با شکست مذاکرات، عملیات دستگیری کلید خورد و مادورو به آمریکا منتقل و در بروکلین زندانی شد تا با اتهامات فدرال قاچاق مواد مخدر روبه‌رو شود.

ترامپ از ۲۵ دسامبر مجوز عملیات را صادر کرده بود، اما زمان دقیق اجرا را به پنتاگون سپرد. شرایط بد جوی عملیات را چند روز به تعویق انداخت تا اینکه جمعه شب، ساعت ۱۰:۴۶، دستور نهایی صادر شد.

عملیات با قطع برق بخش‌های گسترده‌ای از کاراکاس آغاز شد. بیش از ۱۵۰ فروند هواپیما، پهپاد و جنگنده از ۲۰ پایگاه و ناو جنگی در آن مشارکت داشتند. بامداد شنبه، حملات هوایی سامانه‌های پدافندی ونزوئلا را هدف قرار داد.

به گفته یک مقام ونزوئلایی، دست‌کم ۴۰ نفر در این حملات کشته شدند. با وجود سرکوب پدافند، بالگردهای آمریکایی هنگام نزدیک شدن به اقامتگاه مادورو هدف آتش قرار گرفتند و چند سرباز آمریکایی زخمی شدند.

پس از بازداشت، مادورو و همسرش به ناو جنگی یواس‌اس ایوو جیما منتقل شدند، سپس به گوانتانامو و از آنجا با هواپیمای دولتی به نیویورک انتقال یافتند.

ترامپ اعلام کرد آمریکا آماده موج دوم حملات است، اما احتمال آن را کم دانست و به سایر مقامات ونزوئلا هشدار داد که ممکن است هدف بعدی باشند.

به نظر شما آیا چنین مداخلات نظامی نقض آشکار حاکمیت ملی محسوب نمی‌شود؟ دیدگاه خود را بنویسید.