یخچال قدیمیتان را دور نیندازید!/ تورم ۵۰ درصدی در بازار لوازم خانگی
یخچال قدیمیتان سخت نفس میکشد و ماشین لباسشویی هر روز با صدایی جدید غافلگیرتان میکند. به تعویضشان فکر میکنید، اما نگاهی به کیف پولتان کافیست تا رویای نوسازی لوازم خانهتان را به آیندهای نامعلوم موکول کنید. شاید این فقط قصه شما نیست؛ قصه کل یک صنعت است.
بازار یخزده لوازم خانگی
به گزارش زومان، داستان از ویترین فروشگاهها شروع میشود؛ جایی که شما به عنوان خریدار، قدرتتان روزبهروز کمتر شده است. نسرین اوجاقی، دبیر کل انجمن لوازم خانگی ایران، در گفتوگو با ایسنا، ماهها پیش پرده از واقعیتی مهمی برداشت و گفت سال جاری یکی از سختترین سالها برای این صنعت بوده است. او از یک رکود هولناک حرف میزند:
از ابتدا تا نیمه امسال، این صنعت با رکودی حدود ۶۰ درصدی در بخش تقاضا مواجه بوده و در برخی گروههای کالایی، کاهش تقاضا حتی به ۷۵ درصد نیز رسیده است.
این اعداد خشک و خالی نیستند، این یعنی از هر چهار نفری که مثل شما قصد خرید داشتهاند، سه نفرشان دست خالی به خانه برگشتهاند. اما چرا؟ پاسخ در جیب شماست. آمارها نشان میدهد تورم مبلمان و لوازم خانگی در آبانماه به مرز ۵۰ درصد رسیده که یک رکورد ۴ ساله محسوب میشود. این افزایش قیمت، خرید را برای بسیاری سخت کرده و لوازم خانگی را در سبد خرید خانوارها کمرنگ کرده است.
کارخانههایی که خاموش میشوند
اما این قصه یک روی دیگر هم دارد: کارخانههایی که صدای چرخدندههایشان به گوش نمیرسد. وقتی شما و میلیونها نفر دیگر قدرت خرید ندارید، احتمالا تولیدکنندهها هم انگیزهای برای تولید ندارند، چرا که دخل و خرجشان نمیخواند. آمارهای رسمی وزارت صمت، گفتههای دبیر انجمن را تایید میکند. در هشت ماه اول امسال، تولید تلویزیون ۲۷.۷ درصد، ماشین لباسشویی ۲۷ درصد و یخچالفریزر ۱۵.۳ درصد نسبت به سال گذشته کمتر شده است.
تولیدکنندهها با مشکلات دیگری هم دستوپنجه نرم میکنند. گاهی باید تا ۹ ماه در صف تخصیص ارز برای واردات مواد اولیه منتظر بمانند و این موضوع در کنار ناترازی انرژی باعث افزایش هزینههای تولید شده است. شاخص «سفارشات جدید مشتریان» یکی از آمارهای شامخ است که نبض بازار را نشان میدهد. این شاخص اکنون به پایینترین سطح خود در شش سال گذشته رسیده است. این یعنی کارخانهها برای بیستویکمین ماه متوالی، سفارشهای کمتری دریافت کردهاند.
در نهایت، داستان شما و داستان کارخانهدار، دو روی یک سکه است؛ سکهی اقتصادی که در آن، تورم ۵۰ درصد، قدرت خریدتان را از بین برده و تحریمها و مشکلات داخلی، نفس تولید را به شماره انداخته است. البته این صنعت با حذف رقبای خارجی قرار بود که راه دیگری را برای مصرفکننده بوجود آورد، اما این سیاست هم به رونق این صنعت منجر نشد.