قیمت پیشنهادی هر مترمربع آپارتمان در تهران از ۱۹۳ به ۳۰۰ میلیون تومان رسید؛ در تبریز اما رشد سهماهه فقط ۱.۵ درصد بود.
بررسی واحد دیتای زومان از بیش از ۷۰۰ هزار آگهی پلتفرم دیوار در حوزه فروش مسکن در ۹۰ روز گذشته در ۴ کلان شهر کشور نکات قابل تاملی داشته است.
تبریز از رشد قیمت مسکن جاماند
در فاصله ۳۰ مرداد تا ۲۷ آبان ۱۴۰۵، قیمت پیشنهادی فروش آپارتمان در تهران بیش از ۵۵ درصد بالا رفت. هر مترمربع آپارتمان که در پایان مرداد بهطور متوسط ۱۹۳ میلیون تومان آگهی میشد، حالا به ۳۰۰ میلیون تومان رسیده است. یعنی قیمت پیشنهادی هر مترمربع در بازار تهران طی حدود سه ماه، ۱۰۷ میلیون تومان افزایش پیدا کرده است.
این میزان رشد که در مقایسه با سه شهر دیگر بررسیشده، تهران را در صدر جدول قرار میدهد. در همین مدت، قیمت پیشنهادی مسکن در اصفهان ۴۱.۳ درصد و در مشهد ۳۸ درصد افزایش داشته است. تبریز اما مسیر متفاوتی را طی کرده؛ قیمت هر مترمربع آپارتمان در این شهر از ۱۳۳ میلیون تومان به ۱۳۵ میلیون تومان رسیده و تنها ۱.۵ درصد رشد کرده است.
این مقایسه نشان میدهد بازار مسکن در شهرهای بزرگ، دستکم در آگهیهای فروش، حرکت یکسانی نداشته است. تهران با فاصله زیادی جلو افتاده و تبریز تقریباً در همان نقطه سه ماه قبل ایستاده است. حتی مشهد و اصفهان هم با وجود رشد قابلتوجه، نتوانستهاند به سرعت افزایش قیمت در پایتخت نزدیک شوند.
از هر متر آپارتمان در تهران تا ۳۰۰ میلیون تومان آگهی میشود
اگر به جای درصد رشد، خود قیمتها را کنار هم بگذاریم، فاصله شهرها روشنتر میشود. در ۲۷ آبان، میانگین قیمت پیشنهادی هر مترمربع آپارتمان در تهران به ۳۰۰ میلیون تومان رسیده است. این رقم بیش از دو برابر قیمت پیشنهادی در تبریز است که حدود ۱۳۵ میلیون تومان برآورد میشود.
در مشهد، فروشندگان بهطور متوسط هر مترمربع آپارتمان را ۱۳۸ میلیون تومان آگهی کردهاند و در اصفهان این رقم به ۱۳۰ میلیون تومان رسیده است. به این ترتیب، فاصله قیمت پیشنهادی تهران با سه شهر دیگر نهتنها حفظ شده، بلکه در این دوره بیشتر هم شده است.
در مردادماه، هر مترمربع آپارتمان در تهران حدود ۱.۴۵ برابر مشهد و ۱.۴۶ برابر اصفهان قیمت داشت. در آبان، این نسبت به ترتیب به حدود ۲.۱۷ و ۲.۳ برابر رسیده است. به بیان دیگر، رشد سریعتر قیمتهای پیشنهادی در تهران باعث شده فاصله آن با بازار مسکن این دو شهر بیشتر شود.
البته این ارقام به معنای آن نیست که تمام آپارتمانهای تهران با چنین قیمتهایی معامله شدهاند. با این حال، تغییر قیمتهای پیشنهادی را نمیتوان نادیده گرفت. وقتی فروشندگان در یک شهر طی سه ماه قیمتهای بالاتری برای املاک خود ثبت میکنند، میتوان آن را نشانهای از تغییر انتظارات در بازار دانست؛ هرچند برای تأیید افزایش واقعی قیمت معاملات، به دادههای قراردادهای خریدوفروش نیاز است.
در حال حاضر، دادههای آگهیها یک تفاوت روشن را نشان میدهند: در تهران، فروشندگان قیمتهای پیشنهادی خود را با سرعت بیشتری بالا بردهاند؛ در مشهد و اصفهان نیز رشد قابلتوجهی ثبت شده، اما تبریز تقریباً بدون تغییر مانده است. اینکه این فاصله در معاملات واقعی هم تکرار شده باشد یا نه، پرسشی است که پاسخ آن را باید در آمار خریدوفروش مسکن جستوجو کرد.