نخستین قسمت از قصه اقتصاددان‌ها به زندگی آمارتیا سن و دیدگاه‌های نوبلیست ۱۹۹۸ درباره بازتعریف فقر و نقد سنجش سنتی توسعه می‌پردازد.
در نخستین قسمت از مجموعه «قصه اقتصاددان‌ها»، سراغ آمارتیا سن می‌رویم؛ اقتصاددانی که یکی از تلخ‌ترین خاطرات کودکی‌اش، سال‌ها بعد به بخشی از نگاه متفاوت او به فقر و نابرابری تبدیل شد.
سن با نگاهی متفاوت به اقتصاد، نشان داد که فقر تنها به معنای نداشتن درآمد نیست؛ بلکه می‌تواند فرصت‌ها، آزادی انتخاب و حتی امکان برخورداری از یک زندگی سالم را از انسان بگیرد.
او همچنین برداشت رایج از قحطی و توسعه را به چالش کشید و تأکید کرد که برای سنجش پیشرفت جوامع، نمی‌توان تنها به رشد اقتصادی و افزایش درآمد تکیه کرد.
آمارتیا سن در سال ۱۹۹۸ جایزه نوبل اقتصاد را دریافت کرد، اما آنچه اندیشه‌های او را متمایز می‌کند، پیوندی است که میان اقتصاد و زندگی واقعی انسان‌ها برقرار کرد.
اما چه تجربه‌هایی مسیر زندگی او را تغییر داد و چگونه آنچه در کودکی دیده بود، سال‌ها بعد به اندیشه‌هایی تبدیل شد که نگاه اقتصاددانان به فقر را دگرگون کرد؟
ویدئوی زومان را ببینید.
