سقوط آرام طلا؛ رشد دوباره طلا به چه عواملی بستگی دارد؟

به گزارش زومان، فشار فروش بر طلا همچنان ادامه دارد. انس طلا که یک ماه پیش حدود ۴۷۰۰ دلار بود، اکنون به حدود ۴۳۰۰ دلار رسیده است.

برای خیلی از کسانی که در ماه‌های گذشته قیمت طلا را دنبال می‌کردند، افت اخیر کمی عجیب بود. فلزی که همیشه در روزهای ترس و نااطمینانی پناهگاه سرمایه‌ها بوده، حالا خودش زیر فشار فروش قرار گرفته است.

از ابتدای سال ۱۴۰۵، طلای جهانی یک مسیر پرنوسان را طی کرده است. ابتدای امسال اونس طلا به نزدیکی ۴۹۰۰ دلار رسیده بود، اما اکنون نزدیک به ۱۲ درصد از ارزش خود را از دست داده و نزدیک به ۴۳۰۰ دلار معامله می‌شود.

داستان اصلی، تغییر رفتار سرمایه‌گذاران است؛ بازاری که چند ماه پیش از ترس تورم، جنگ و بی‌ثباتی به سمت طلا می‌رفت، حالا دوباره به نرخ بهره، دلار و اوراق قرضه نگاه می‌کند.

طلا همیشه یک ویژگی مهم دارد: برخلاف سهام یا اوراق، سود دوره‌ای پرداخت نمی‌کند. بنابراین وقتی نرخ بهره بالا می‌رود، نگه داشتن طلا برای سرمایه‌گذاران هزینه فرصت بیشتری پیدا می‌کند.

هفته گذشته فدرال رزرو آمریکا نرخ بهره را افزایش داد و سیگنال داد که مبارزه با تورم هنوز تمام نشده است.

اما بازار بیشتر از خود افزایش نرخ، به پیام آینده فدرال رزرو واکنش نشان داد. پیام اینکه احتمالا تا پایان سال یک افزایش نرخ دیگر نیز در راه است. این تصمیم به سرمایه‌گذاران یادآوری کرد که دوران پول ارزان هنوز به پایان نرسیده و احتمال دارد نرخ بهره برای مدت بیشتری در سطوح بالا باقی بماند.

طلا معمولا وقتی جذاب می‌شود که:

• نرخ بهره پایین باشد
• بازده اوراق کاهش پیدا کند
• دلار ضعیف شود

به گزارش رویترز، همین تغییر مسیر باعث شد معامله‌گران احتمال ادامه سیاست‌های سخت‌گیرانه فدرال رزرو را جدی‌تر بگیرند. بازار اکنون انتظار دارد کاهش نرخ بهره آمریکا با سرعت کمتری اتفاق بیفتد؛ موضوعی که فشار بیشتری بر طلای بدون بازده وارد می‌کند.

همچنین گزارش دیگری می‌گوید که رشد دلار آمریکا نیز به کاهش جذابیت طلا کمک کرده است؛ زیرا طلای قیمت‌گذاری‌شده با دلار برای خریداران سایر کشورها گران‌تر می‌شود. شاخص دلار آمریکا (DXY) که ارزش دلار را در برابر سبدی از ارزهای بزرگ جهان اندازه‌گیری می‌کند، در یک ماه اخیرا ۲.۲۵ درصد رشد کرده است.

اما یک نیروی هنوز پشت بازار ایستاده است: تقاضای بلندمدت برای طلا.

بخشی از رشد طلا در سال‌های اخیر به تغییر نگاه بانک‌های مرکزی به ذخایر ارزی مربوط بوده است. افزایش نگرانی درباره بدهی دولت‌ها، سیاست‌های پولی و ریسک‌های ژئوپلیتیک باعث شده برخی کشورها سهم بیشتری از ذخایر خود را به طلا اختصاص دهند. زیرا برخی کشورها به دنبال دارایی‌ای هستند که کمتر در معرض محدودیت‌های سیاسی و تحریم قرار داشته باشد. دارایی‌های ارزی می‌تواند مسدود شود، اما طلای فیزیکی نه.

طبق گزارش اخیر فایننشیال‌تایمز، یکی از روندهای قابل توجه در ذخایر طلای بانک‌های مرکزی، بازگرداندن طلا به داخل کشورها بوده است. برای مثال بانک مرکزی هلند در همین ماه اعلام کرد که سهم طلای نگهداری‌شده این کشور در آمریکا را حدود ۱۳ واحد درصد کاهش داده است. دلیل این تصمیم، موضوعی مرتبط با «آمادگی در برابر بحران‌ها» عنوان شد.

آینده طلا بیشتر به مسیر سیاست پولی آمریکا بستگی دارد:

• اگر فدرال رزرو نرخ بهره را بالا نگه دارد و دلار قوی باقی بماند، فشار روی طلا ادامه پیدا می‌کند.
• اما اگر اقتصاد آمریکا کند شود و مسیر کاهش نرخ بهره شروع شود، شرایط می‌تواند تغییر کند.

با وجود فشارهای کوتاه‌مدت، برخی موسسات بزرگ هنوز به آینده طلا خوش‌بین هستند.

طبق پیش‌بینی گلدمن ساکس که حدود یک ماه پیش منتشر شد، این بانک انتظار دارد قیمت طلا تا پایان سال ۲۰۲۶ به حدود ۴۹۰۰ دلار در هر اونس برسد. گلدمن معتقد است ادامه خرید طلا توسط بانک‌های مرکزی و افزایش تقاضای سرمایه‌گذاران برای محافظت از دارایی‌ها می‌تواند از قیمت فلز زرد حمایت کند.

اما این مسیر بدون ریسک نیست. اگر تورم آمریکا دوباره بالا بماند و فدرال رزرو مجبور شود سیاست انقباضی را ادامه دهد، طلا ممکن است مدت بیشتری در محدوده فعلی نوسان کند.

طلای جهانی از ابتدای سال ۱۴۰۵ حدود ۱۰ درصد از ارزش خود را از دست داده است، اما دلیل اصلی سقوط، پایان داستان طلا نیست؛ بلکه بازگشت قدرت دلار و نرخ بهره بالاست.

در یک سال آینده، مسیر طلا بیشتر از هر چیز به تصمیم‌های فدرال رزرو، رفتار دلار و ادامه خرید بانک‌های مرکزی بستگی دارد.

به نظر شما طلا دوباره مسیر صعودی در پیش می‌گیرد یا همچنان به افت ادامه می‌دهد؟