بازار طلا در فاز سنجش؛ قیمت به کدام سو حرکت میکند؟
به گزارش زومان، قیمت طلا پس از بالا گرفتن تنشها در تنگه هرمز، عقب نشست؛ تنشهایی که هم نگرانی از شوک عرضه انرژی و بازگشت فشارهای تورمی را زنده کرده و هم چشمانداز مذاکرات برای پایان جنگ را در هالهای از ابهام قرار داده است.
بهای هر اونس طلا که در ساعات ابتدایی فعالیت بازار ۱.۹ درصد کاهش یافته بود، توانست بعد بخشی از افت خود را جبران کند و به حوالی ۴۸۰۰ دلار رسید.
تحولات هرمز، امیدها به برگزاری مذاکرات صلح در اسلامآباد را پیش از پایان آتشبس شکننده ۱۴روزه در روز سهشنبه، کمرنگتر کرده است. ترامپ از امکان دستیابی به توافق صحبت کرده، اما همزمان تهدیدها علیه زیرساختهای ایران را تکرار کرده است. در مقابل، تهران میگوید چشمانداز روشنی برای یک گفتوگوی سازنده وجود ندارد.
در بازارهای جهانی هم واکنشها سریع بود؛ قیمت نفت و گاز طبیعی که در معاملات قبلی افت کرده بودند، رشد کرد و در عین حال، معاملات آتی سهام آمریکا عقب نشست و شاخص دلار تقویت شد؛ عاملی که معمولاً به ضرر طلا تمام میشود، چون طلا بر پایه دلار قیمتگذاری میشود.
به گفته کریستوفر وونگ، استراتژیست مؤسسه OCBC، افت اولیه طلا بیشتر به خاطر کاهش تمایل به ریسک بعد از تحولات پایان هفته بوده است. با این حال، او معتقد است دو طرف احتمالاً در آستانه دور بعدی مذاکرات در حال تقویت موقعیت خود هستند و تا آن زمان، جهت بازار بیشتر تابع فضای کلی ریسک خواهد بود.
وونگ همچنین میگوید رفتار اخیر بازار نشان میدهد معاملهگران بیشتر تمایل دارند در قیمتهای پایین وارد شوند تا اینکه رشدها را دنبال کنند.
به باور او، طلا در کوتاهمدت احتمالاً در محدوده ۴۷۰۰ تا ۴۹۰۰ دلار نوسان خواهد داشت.
در عین حال، تداوم درگیریها شوک قابلتوجهی به عرضه انرژی وارد کرده و فشارهای تورمی را بالا برده است؛ موضوعی که میتواند بانکهای مرکزی را به حفظ یا حتی افزایش نرخ بهره سوق دهد؛ عاملی که معمولاً به ضرر طلاست، چون این دارایی سودده نیست.
از زمان شروع جنگ در پایان فوریه، قیمت طلا حدود ۹ درصد کاهش یافته است.
سرمایهگذاران حالا چشمانتظار جلسه بررسی صلاحیت کوین وارش در سنای آمریکا هستند؛ گزینه ترامپ برای ریاست فدرال رزرو که قرار است سهشنبه به پرسشها پاسخ دهد. اگر نشانهای از تمایل او به سیاستهای انبساطی دیده شود، میتواند به نفع طلا باشد؛ اما تأکید بر مهار تورم و عدم کاهش نرخ بهره، فشار بیشتری بر این بازار وارد خواهد کرد.
در همین حال، لورنزو پورتلی از آموندی معتقد است شوک تورمی ناشی از بحران انرژی احتمالاً موقتی است و به یک روند پایدار تبدیل نمیشود.
به گفته او، تورم هسته نسبت به بحران انرژی سال ۲۰۲۲ کنترلشدهتر است و همین موضوع نیاز به سیاستهای انقباضی شدیدتر را کاهش میدهد.