۵ غول نفتی که بیشترین سود را از بحران انرژی خاورمیانه بردند

بانک جی‌پی مورگان اعلام کرده که پس از گذشت ۶ ماه از آغاز درگیری‌ها در منطقه، دیگر چشم‌انداز و خط مبنای مشخصی برای نحوه‌ خروج بازار نفت از این شرایط بحرانی در دست ندارد.

این نهاد مالی پیش از این، بر این باور بود که رشد قیمت‌ها و پیامدهای منفی اقتصادی آن در نهایت از گسترش تنش‌ها جلوگیری خواهد کرد؛ با این حال، وضعیت بدون دستیابی به راهکاری مشخص، از مرزهای پیش‌بینی‌ شده فراتر رفته است.

در حال حاضر، اختلال در عرضه جهانی نفت به حدود ۱۰ میلیون بشکه در روز رسیده و در حالی که ارزش نفت برنت برای ماه سپتامبر حدود ۹۰ دلار برآورد می‌شود، معاملات بازار در سطح ۱۰۶ دلار در جریان است.

بر پایه گزارش اویل‌پرایس، تنش‌های ژئوپلیتیک اخیر مسیرهای سودآوری تازه‌ای پیش روی شرکت‌های نفت و گاز گشوده است که افزایش چشمگیر بهای نفت خام، رکوردشکنی حاشیه سود پالایش، اختلال در عرضه گاز مایع قطر و نوسانات شدید در معاملات از جمله آن‌هاست.

با این حال، شرکت‌هایی با بیشترین دارایی در خاورمیانه لزوما بیشترین سود را نخواهند برد، زیرا در صورت توقف تولید، حتی نفت بالای ۱۰۰ دلار نیز عایدی برای تولیدکننده نخواهد داشت.

در همین حال، در پی حملات اخیر به تاسیسات قطر، ۱۷ درصد از توان تولید گاز مایع این کشور از مدار خارج شده و بازسازی دو واحد فرآوری آسیب‌دیده تا ۳ سال زمان خواهد برد؛ شرایطی که شرکت قطرانرژی را واداشته است تا سال ۲۰۳۱، به‌دنبال تامین سالانه ۲ تا ۳ میلیون تن گاز از عرضه‌کنندگان خارجی باشد.

سودآوری صنعت پالایش روندی به‌شدت صعودی به خود گرفته است؛ چنان‌که در ۱۴ سپتامبر، حاشیه پالایش گازوئیل در آمریکا به رکورد ۱۱۸٫۶۲ دلار در هر بشکه رسید و حجم ذخایر فراورده‌های میان‌تقطیر این کشور نیز با افت به ۱۰۷٫۹ میلیون بشکه، در پایین‌ترین سطح فصلی از سال ۱۹۸۲ قرار گرفت.

هم‌زمان، فعالان بازار برآورد می‌کنند که کمبود جهانی گازوئیل تا سال ۲۰۲۷ پابرجا بماند.

علاوه بر این، عملیات انتقال کشتی‌به‌کشتی در دریای عمان طی سپتامبر با جهشی چشمگیر در مقایسه با رقم ۱٫۴ میلیون بشکه‌ای ماه اوت، به ۲٫۵ میلیون بشکه در روز می‌رسد؛ راهکاری پرهزینه که نرخ کرایه نفتکش‌های بسیار بزرگ (VLCC) از مبدا خلیج فارس به مقصد چین را به بیش از ۳۰ دلار در هر بشکه کشانده است.

در چنین شرایطی، موقعیت جغرافیایی دارایی‌ها اهمیتی دوچندان یافته و پنج شرکت بزرگ شامل شورون، کونوکو فیلیپس، شنیر انرژی، شل و ماراتن پترولیوم در کانون توجه تحلیلگران قرار گرفته‌اند.

شورون (Chevron) بدون تحمل خسارت‌های سنگین در بخش تولید، از جهش بهای نفت خام منتفع می‌شود.

اگرچه فعالیت‌های این شرکت در منطقه بی‌طرف میان عربستان و کویت با اختلال مواجه شد، افت حاصل از آن تنها حدود یک درصد از مجموع تولید سه‌ماهه دوم را تشکیل داد.

درآمد تعدیل‌شده شرکت شورون در این دوره با جهش سه‌برابری سود بخش بالادستی، به ۱۲ میلیارد دلار افزایش یافت تا بهترین عملکرد فصلی این مجموعه طی ۶ سال گذشته رقم بخورد.

هم‌زمان، مجموع تولید روزانه این غول انرژی به ۴٫۰۷ میلیون بشکه معادل نفت رسید و واحد تولیدی آن در آمریکا نیز با ثبت رقم ۲٫۰۸ میلیون بشکه در روز، رکورد تازه‌ای به جا گذاشت.

در این بازه، میانگین قیمت فروش مایعات هیدروکربوری شورون در بازار داخلی آمریکا ۷۰٫۸۰ دلار و در بازارهای بین‌المللی ۹۶٫۴۱ دلار اعلام شد.

علاوه بر این، خرید شرکت هس (Hess) و تملک ۳۰ درصد از سهام بلوک استابروک در گویان، تولید شورون را به بیش از ۹۰۰ هزار بشکه در روز رساند و زمینه بازگرداندن ۶٫۵ میلیارد دلار به سهام‌داران را فراهم کرد؛ موفقیت‌هایی که موسساتی نظیر پایپر سندلر، بی‌ام‌او کپیتال، ولز فارگو و گلدمن ساکس را بر آن داشت تا هدف قیمتی سهام این شرکت را تا ۲۴۳ دلار افزایش دهند.

کونوکو فیلیپس (ConocoPhillips) گزینه‌ مناسبی برای سرمایه‌گذارانی است که به‌دنبال بازدهی مستقیم از نفت خام گران‌قیمت هستند.

در سه‌ماهه دوم، مجموع تولید این شرکت به روزانه ۲٫۲۴۸ میلیون بشکه معادل نفت رسید؛ رقمی که ۱٫۴۷۹ میلیون بشکه از آن حاصل فعالیت در بخش خشکی آمریکا شامل حوضه‌های دلاور، ایگل فورد، میدلند و باکن بود.

از سوی دیگر، در پی بروز درگیری‌ها، تولید روزانه نزدیک به ۸۲ هزار بشکه معادل نفت این شرکت در قطر متوقف و به‌طور کامل از برنامه تولید این شرکت کنار گذاشته شد.

با این حال، افزایش ۳۶ درصدی میانگین قیمت محقق‌ شده‌ محصولات و رسیدن آن به ۶۲٫۳۳ دلار، جهش سود خالص فصلی را از ۲ میلیارد به ۳٫۹ میلیارد دلار رقم زد.

همچنین جریان نقدی حاصل از عملیات به ۷٫۲ میلیارد دلار رسید که ۳ میلیارد دلار از این میزان، صرف بازخرید سهام و پرداخت سود تقسیمی شد.

شنیر انرژی (Cheniere Energy) فرصت کم‌نظیری از توقف فعالیت تاسیسات راس‌لفان قطر به‌دست آورده و در حال مذاکره برای قراردادهای چندساله با قطرانرژی تا سال ۲۰۳۱ است.

این مجموعه فاز سوم کورپوس کریستی را در ۲۸ اوت تکمیل کرد و ظرفیت کل تولید خود را با بیش از ۲۰ درصد رشد به حدود ۵۶ میلیون تن در سال رساند.

ساخت واحدهای ۸ و ۹ میان‌مقیاس نیز ۵ میلیون تن دیگر به ظرفیت اضافه می‌کند. شنیر در ماه اوت پیش‌بینی درآمد قبل از بهره، مالیات و استهلاک (EBITDA) تعدیل‌شده‌ سال ۲۰۲۶ را به بازه‌ ۷٫۹ تا ۸٫۴ میلیارد دلار افزایش داد.

این شرکت در سه‌ماهه‌ دوم ۵٫۷۳ میلیارد دلار درآمد و ۱٫۱۷ میلیارد دلار جریان نقدینگی قابل توزیع به ثبت رساند.

شل (Shell) با تکیه بر بازوی قدرتمند تجارت انرژی و پالایش، کاهش تولید بخش خاورمیانه‌ خود را جبران کرده است. سود تعدیل‌شده‌ این شرکت در سه‌ماهه‌ دوم با رشدی فراتر از دو برابر به ۹٫۸ میلیارد دلار و جریان نقد عملیاتی به ۲۱٫۴ میلیارد دلار رسید.

با وجود آسیب‌دیدگی یکی از واحدهای تاسیسات مروارید (Pearl GTL) در قطر و اعلام شرایط فورس‌ماژور، سود بخش گاز یکپارچه‌ شل با ۵۵ درصد افزایش به ۲٫۷ میلیارد دلار رسید.

بخش مواد شیمیایی و فراورده‌های پالایشی شل سودی معادل ۲٫۹ میلیارد دلار در مقایسه با ۱۱۸ میلیون دلار سال گذشته ثبت کرد.

پالایشگاه‌های این غول انرژی با ۱۰۲ درصد ظرفیت اسمی فعالیت کردند و مورگان استنلی هدف قیمتی سهام شل در بازار آمریکا را به ۱۰۱٫۳۰ دلار افزایش داد.

شرکت ماراتن پترولیوم (Marathon Petroleum) که با در اختیار داشتن ۱۳ پالایشگاه و توان پردازش روزانه‌ ۳ میلیون بشکه نفت خام، بزرگ‌ترین پالایشگر آمریکا به‌شمار می‌رود، بیشترین سود را از افزایش کرک‌اسپرد سوخت (اختلاف قیمت بین فرآورده‌های نفتی تولیدشده و نفت خام مصرف‌شده به عنوان خوراک) کسب کرده است.

حاشیه‌ پالایش و بازاریابی این مجموعه در سه‌ماهه‌ دوم با رسیدن به ۳۶٫۳۳ دلار به‌ازای هر بشکه، سود خالص آن را تا ۵٫۱ میلیارد دلار بالا برد.

طی این مدت، تاسیسات پالایشی این شرکت در سواحل خلیج مکزیک نیز با تمام توان و ظرفیت کامل ۱۰۰ درصدی فعالیت کردند.

هم‌زمان، کاهش پیوسته ذخایر سوخت در ایالات متحده و فراتر رفتن بهای هر لیتر گازوئیل از ۱٫۷۲ دلار، به تشدید فشارهای جهانی بر این بازار انجامیده است؛ روندی که موجب شد مؤسسه گلدمن ساکس تارگت قیمتی سهام ماراتن پترولیوم را از ۳۷۶ دلار به ۴۷۲ دلار ارتقا دهد.

به نظر شما تداوم بحران انرژی خاورمیانه تا چه اندازه می‌تواند ساختار سودآوری غول‌های نفتی جهان را دستخوش تغییر کند؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.