همکاری عراق و شورون برای دور زدن تنگه هرمز

به گزارش زومان به نقل از فایننشال تایمز، شرکت شورون در حال گسترش فعالیت‌های خود در بازار نفت عراق است.

این غول نفتی اخیراً یادداشت‌های تفاهمی با دولت عراق برای ورود به دو میدان نفتی امضا کرده است.

علاوه بر این، شورون قصد دارد مسیرهای احتمالی خطوط لوله‌ای را بررسی کند که بتوانند تنگه هرمز را دور بزنند؛ اقدامی که اطمینان می‌دهد نفت عراق به راحتی به بازارهای جهانی صادر شود.

سال گذشته، شورون توافق اولیه‌ای با عراق برای پروژه ناصریه امضا کرد؛ پروژه‌ای که شامل چهار بلوک اکتشافی و توسعه میدان‌های نفتی فعال است.

این میدان‌ها پتانسیل بالایی دارند و انتظار می‌رود عراق بتواند ظرف هفت سال از شروع فعالیت، ۶۰۰ هزار بشکه نفت در روز تولید کند.

همچنین، شورون در اوایل سال جاری وارد مذاکرات انحصاری با عراق برای مدیریت میدان عظیم نفتی غرب قرنه ۲ شد.

این میدان که سال گذشته پس از تحریم‌های آمریکا علیه شرکت روسی لوک‌ویل، توسط دولت عراق ملی شد، یکی از ستون‌های اصلی تولید نفت جهان و عراق محسوب می‌شود. تولید روزانه این میدان با ۴۶۰ هزار بشکه، حدود نیم درصد از عرضه جهانی نفت و ۱۰ درصد از کل نفت تولیدی عراق را تأمین می‌کند.

شورون اکنون برای هر دو میدان نفتی یادشده یادداشت تفاهم رسمی امضا کرده و یک گام به مدیریت عملیاتی نزدیک‌تر شده است. این شرکت همچنین در حال انجام بررسی‌های فنی و ارزیابی مسیرهای احتمالی خطوط لوله‌ای است که تنگه هرمز را دور بزنند.

بستن تنگه هرمز ضربه بزرگی به عراق وارد کرد و تولید میدان‌های اصلی جنوب این کشور ابتدا ۷۰ درصد کاهش یافت و به ۱.۳ میلیون بشکه در روز رسید. حتی در ماه ژوئن، با افزایش صادرات نفت از تنگه هرمز، تولید عراق همچنان بیش از ۵۰ درصد پایین‌تر از سطح پیش از آغاز جنگ بود.

این موضوع اثر بزرگی بر اقتصاد عراق گذاشت، زیرا صادرات نفت حدود ۹۰ درصد از درآمد این را تشکیل می‌دهد و تقریباً همه هزینه‌های عمومی را تأمین می‌کند.

در همین راستا، دولت عراق طرحی را برای همکاری میان شرکت ملی نفت بصره، شورون و سایر شرکا جهت ارزیابی پروژه‌های استراتژیک خطوط لوله به تصویب رساند.

از جمله گزینه‌های مورد بحث، بازسازی خط لوله کرکوک به بانیاس سوریه است؛ زیرساختی حیاتی که از زمان تهاجم ایالات متحده در سال ۲۰۰۳ آسیب‌های شدیدی را متحمل شده است.

عراق تنها کشور حوزه خلیج فارس نیست که به دنبال مسیر جایگزین برای صادرات نفت خود است. امارات در حال دو برابر کردن ظرفیت صادرات خود خارج از تنگه است و ساخت دومین خط لوله جایگزین را آغاز کرده که انتظار می‌رود تا سال آینده تکمیل شود.

عربستان سعودی نیز به دنبال افزایش ظرفیت ۲ میلیون بشکه‌ای خط لوله خود به دریای سرخ است. این پروژه‌ها بخشی از هفت پروژه‌ای هستند که در حال ساخت یا برنامه‌ریزی هستند و پیش‌بینی می‌شود تا پایان ۲۰۲۸ ظرفیت جایگزین منطقه بیش از ۱۴ میلیون بشکه در روز شود؛ یعنی بیش از ۶۰ درصد از حجم صادرات پیش از شروع جنگ.