به گزارش زومان به نقل از المانیتور، مصر و ترکیه در حال برداشتن گامهایی برای گسترش همکاریهای انرژی هستند؛ مسیری که با بهبود نسبی روابط سیاسی دو کشور، زمینه را برای توسعه مناسبات اقتصادی نیز فراهم کرده است.
اما این همکاری دقیقاً در چه سطحی در حال پیشرفت است؟
المانیتور به دیدار اخیر کریم بداوی وزیر نفت مصر و آلپارسلان بایراکتار وزیر انرژی ترکیه در باکو اشاره میکند؛ دیداری که محور اصلی آن، توسعه همکاری در حوزه انرژی و معدن عنوان شده و دو طرف درباره استفاده از زیرساختهای یکدیگر برای تقویت امنیت انرژی در شرق مدیترانه رایزنی کردند.
این گفتوگوها در شرایطی انجام شد که انسداد تنگه هرمز، جریان انرژی خلیجفارس را با اختلال مواجه کرده و اهمیت تنوعبخشی به مسیرهای تأمین انرژی را افزایش داده است.
این همکاری از کجا شروع شد؟
شاید مذاکرات باکو جدیدترین حلقه از زنجیره همکاریهای انرژی میان دو کشور باشد. سال گذشته شرکت دولتی بوتاش ترکیه (BOTAS) با شرکت گاز مصر ایگاس (EGAS) برای استقرار یک واحد شناور ذخیرهسازی و بازگازسازی LNG در مصر قرارداد امضا کرد. در ماه آوریل نیز وزرای انرژی دو کشور در استانبول دیدار داشتند و درباره تشکیل کارگروههای تخصصی در حوزه معدن و زیرساختهای انرژی گفتوگو کردند.
هر طرف چه میخواهد؟
برای ترکیه، این همکاری فرصتی برای گسترش صادرات خدمات و زیرساختهای انرژی به شمال آفریقا و تقویت حضور شرکتهای انرژی فراتر از مرزهای داخلی است.
در مقابل، مصر با کاهش تولید داخلی گاز، نیاز بیشتری به واردات انرژی پیدا کرده است. بر اساس دادههای JODI (پایگاه داده و پروژه بینالمللی که آمار رسمی تولید، مصرف، صادرات، واردات و ذخایر انرژی کشورها را جمعآوری و منتشر میکند) تولید گاز مصر از ۶.۱۳۳ میلیارد فوت مکعب در روز در مارس ۲۰۲۱ به ۳.۴۸۵ میلیارد فوت مکعب در آوریل ۲۰۲۵ کاهش یافته است.
چرا LNG مهمتر شده است؟
افزایش هزینههای واردات انرژی ناشی از بحران هرمز، اهمیت زیرساختهای انعطافپذیر LNG را برای کشورهایی مانند مصر و ترکیه بیشتر کرده است.
در همین راستا، در سفر فوریه ۲۰۲۶ رجب طیب اردوغان به قاهره، هدفگذاری افزایش تجارت دوجانبه به ۱۵ میلیارد دلار اعلام شد؛ در حالی که حجم فعلی تجارت حدود ۹ میلیارد دلار است.