نفت ریسک را پذیرفت؛ نقشه راه بازار در ۳ سناریو

به گزارش زومان به نقل از اویل پرایس، بازار نفت روز چهارشنبه را با موج تازه‌ای از التهاب آغاز کرد؛ جایی که سایه تنگه هرمز و همچنین نگرانی از اختلال عرضه دوباره بر قیمت‌ها سنگینی کرد و هر بشکه از نفت برنت با رشد نزدیک به ۳ درصد از مرز ۱۱۴ دلار گذشت و نفت وست‌تگزاس اینترمدییت (WTI) نیز با رشد بیش از ۳.۴ درصدی به بالای ۱۰۳ دلار در هر بشکه رسید.

بازار نفت در حالی دوباره ملتهب شده که گفت‌وگوهای آمریکا و ایران متوقف مانده و نشانه‌هایی از تداوم حضور نیروهای دریایی ایالات متحده در تنگه هرمز منتشر شده است؛ اقدامی که هدف آن، فشار بر صادرات نفت ایران و محدودسازی درآمدهایش عنوان می‌شود.

به گفته منابع وال‌استریت ژورنال، دونالد ترامپ از مشاوران کاخ سفید خواسته خود را برای آماده‌سازی «مرحله دوم محاصره نفتی ایران» آغاز کنند؛ تصمیمی که به گفته تحلیلگران، می‌تواند بازار جهانی را با بحران عرضه روبه‌رو کند.

بازار آتی نفت اکنون در حال انطباق با واقعیتی است که مسدود بودن تنگه هرمز پدید آورده است.

بجارنه شیلدروپ، تحلیل‌گر ارشد بانک SEB در یادداشتی نوشته است:

شرط‌بندی‌ها بر زمان بازگشایی تنگه هرمز مدام به آینده موکول می‌شود. اگر تا پایان ماه مه بازگشایی قابل توجهی رخ ندهد، خطر وارد شدن جهان به بحران واقعی وجود دارد؛ بحرانی که ممکن است کشورها را وادار کند مصرف نفت خود را تا سطح عرضه موجود کاهش دهند.

در میان این ناآرامی‌ها، خبر دیگری نیز بازار را شوکه کرد: امارات متحده عربی اعلام کرده است که از اول مه از اوپک و ائتلاف اوپک‌پلاس خارج می‌شود.

این تصمیم، نمود یک تغییر راهبردی است که در سال‌های اخیر در سیاست انرژی ابوظبی شکل گرفته و بر محور افزایش ظرفیت تولید، تنوع اقتصادی و فاصله‌گیری از سازوکارهای محدودکننده‌ سهمیه‌ای استوار است.

هرچند پس از اعلام این خبر، قیمت نفت برای لحظاتی حدود ۳ درصد عقب نشست، اما بازار همچنان در نزدیکی سطوح ۱۰۰ دلاری باقی ماند؛ چراکه ریسک‌های ژئوپلیتیکی مرتبط با تنگه هرمز همچنان مانع از کاهش چشمگیر قیمت‌ها می‌شود.

با جدایی امارات، چشم‌انداز شکل‌گیری رویکردهای مستقل‌تر در میان تولیدکنندگان جهانی پررنگ‌تر شده است. تحلیلگران معتقدند در این مسیر، توازن میان منافع ملی، ظرفیت تولید و انعطاف‌پذیری بازار جایگزین الگوهای سنتی سهمیه‌بندی خواهد شد؛ روندی که می‌تواند نوسانات قیمت را بیشتر کند.

افزایش تنش‌ها در منطقه، تنها به بازار نفت محدود نیست و گزارش فارکس نشان می دهد که فشار قیمتی بر انرژی اکنون به تصمیمات سیاست پولی آمریکا نیز نفوذ کرده است. مقام‌های فدرال‌رزرو با وضعیتی روبه‌رو هستند که در آن ماندگاری تورم بالاتر از هدف تعیین شده باعث شده هم دلار و بازده اوراق خزانه تقویت شوند و هم دارایی‌های پرریسک، به‌خصوص سهام شرکت‌های فناوری، تحت فشار قرار گیرند.

در همین حال، سرمایه‌گذاران هشدار می‌دهند هرگونه ناامیدی در گزارش‌های درآمدی شرکت‌های بزرگ فناوری ــ به‌ویژه در حوزه هوش مصنوعی ــ می‌تواند با افزایش ریسک‌های کلان ناشی از شوک انرژی، اثر مضاعفی بر بازار سرمایه بگذارد.

در پی تحولات اقتصادی و سیاسی اخیر، بر پایه چشم‌انداز سه‌ماهه دوم ۲۰۲۶، سه محدوده‌ قیمتی کلیدی برای نفت ترسیم شده است:

• محدوده صعودی (تداوم قدرت): حفظ قیمت‌ها در بالای محدوده ۸۸ تا ۹۳ دلار و ناکامی‌های مکرر بازار در شکستن سطح ۷۶ دلار، نشانه‌ای از تداوم روند صعودی به شمار می‌رود. در چنین شرایطی، عبور از مقاومت‌های ۱۱۰ و ۱۱۵ دلار می‌تواند مسیر حرکت قیمت را به سوی اهداف ۱۳۵، ۱۴۵ و حتی محدوده ۱۵۷ تا ۱۶۰ دلار هموار کند.

• محدوده میانی (تثبیت و استراحت بازار): عقب‌نشینی تا بازه‌ ۸۴ تا ۸۲ دلار ممکن است موقتاً به اصلاح کوتاه‌مدت منجر شود. اما از دست رفتن این سطوح می‌تواند بازار را تا ۷۶ دلار پایین بکشد.

• محدوده ضعیف (بازگشت به فاز انقباضی): بسته‌شدن هفتگی زیر سطح ۷۴ دلار نشانه‌ای از ضعف ساختاری و احتمال بازگشت به محدوده‌ ۶۷ تا ۶۰ دلار است؛ سناریویی که برخی تحلیلگران آن را در راستای سیاست‌های پیشین دولت ترامپ تفسیر می‌کنند.

در نهایت، بازار نفت در آستانه مرحله‌ای حساس قرار گرفته است؛ جایی میان رقابت ژئوپلیتیکی، تغییر راهبردهای ملی، و اضطراب سیاست‌گذاران پولی.

در حالی که خروج امارات از اوپک و تداوم تنش در تنگه هرمز مسیر پیش‌بینی‌ها را پیچیده کرده، سطوح کلیدی تکنیکال همچنان بهترین راهنما برای عبور از نوسان‌های کوتاه‌مدت و تشخیص تغییرات ساختاری بازار باقی مانده‌اند.