آمریکا نفت انبار کرد؛ چرا قیمت همچنان صعودی است؟

به گزارش زومان، بازار جهانی نفت همچنان تحت تأثیر دو نیروی متضاد قرار دارد. از یک سو، ریسک‌های ژئوپلیتیک به‌ویژه در خاورمیانه باعث افزایش پرمیوم ریسک (اضافه قیمتی که برای ریسک احتمالی دریافت می‌شود) در قیمت‌ها شده و انتظارات تورمی و نگرانی از اختلال در عرضه را تقویت کرده است. از سوی دیگر، داده‌های بنیادی نشان‌دهنده تداوم مازاد عرضه در بازار است؛ سطح ذخایر نفت آمریکا در حال افزایش بوده و رشد تقاضا پایین‌تر از برآوردهای قبلی ارزیابی می‌شود.

در نتیجه، قیمت نفت بیش از آنکه بر اساس روند پایدار حرکت کند، در یک دامنه نوسانی کوتاه‌مدت گرفتار شده و واکنش‌ها عمدتاً خبرمحور و مقطعی هستند. تا زمانی که یا نشانه‌ای عملی از اختلال واقعی در عرضه مشاهده نشود، یا داده‌های تقاضا بهبود معناداری نشان ندهند، انتظار شکل‌گیری روند قوی و جهت‌دار در بازار محدود است.

گزارش بلومبرگ نشان می‌دهد که قیمت ها روز چهارشنبه را با افزایش آغاز کردند و نفت وست‌تگزاس اینترمدیت (WTI) در حوالی ۶۶ دلار و نفت برنت، کمی پایین‌تر از ۷۱ دلار در هر بشکه نوسان می‌کند.

وضعیت بازار نشان می‌دهد که معامله‌گران در حال وزن‌دهی به دو سناریوی متضاد هستند:

• احتمال احیای توافق هسته‌ای: افزایش عرضه نفت ایران
• تشدید حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه: افزایش ریسک اختلال در عرضه

این دو سناریو نشان می‌دهد که بازار نفت نسبت به اخبار مرتبط با ایران بسیار حساس است؛ به‌طوری‌که با وجود انتظار گسترده برای افزایش عرضه و فشار بر قیمت‌ها، بهای نفت در ابتدای سال جاری میلادی رشد کرد.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، این هفته اعلام کرد ترجیح او دیپلماسی است، اما هشدار داد که عدم دستیابی به توافق برای تهران «بسیار بد» خواهد بود. از سوی دیگر، مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا به همراه رئیس سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) روز سه‌شنبه نمایندگان ارشد کنگره را در جریان مذاکرات تهران و واشنگتن قرار دادند.

همچنین قرار است روز پنج‌شنبه در ژنو، استیو ویتکاف، نماینده ویژه ترامپ، و جرد کوشنر، داماد او، بار دیگر با عباس عراقچی، وزیر خارجه ایران، مذاکرات را از سر بگیرند؛ دیداری که می‌تواند سرنوشت کوتاه‌مدت بازار را تعیین کند.

اما درست در زمانی که هیاهوی ژئوپلیتیک گوش بازار را کر کرده، داده‌های هفتگی از انبارهای نفت آمریکا، سناریویی کاملاً معکوس را به تصویر می‌کشند. براساس گزارش اویل پرایس، مؤسسه نفت آمریکا (API) در گزارشی اعلام کرد که ذخایر نفت خام این کشور در هفته منتهی به ۲۰ فوریه، ۱۱.۴ میلیون بشکه افزایش یافته است.

برای درک بزرگی این عدد، کافی است بدانید که تحلیلگران تنها منتظر افزایشی در حدود ۱.۸۵ میلیون بشکه بودند. این یعنی عرضه نفت در بزرگ‌ترین اقتصاد جهان بسیار بیشتر از حد انتظار است؛ خبری که در شرایط عادی می‌توانست به تنهایی قیمت‌ها را به سقوط وادارد.

این تنها بخش مهم ماجرا برای فروشندگان نفت نیست. تولید نفت آمریکا نیز با ۲۲ هزار بشکه افزایش، به میانگین ۱۳.۷۳۵ میلیون بشکه در روز رسیده و حتی موجودی نفت در «کوشینگ»، هاب استراتژیک و محل تحویل قراردادهای آتی نفت وست‌تگزاس اینترمدیت، نزدیک به ۱.۸ میلیون بشکه بیشتر شده است؛ این افزایش از نگاه تحلیلگران می تواند بر نوسانات قیمت نفت اثرگذار باشد.

در نهایت، بازار نفت در شرایطی قرار دارد که سیگنال‌های بنیادی و سیاسی در جهت‌های متفاوت عمل می‌کنند. داده‌های مربوط به عرضه و تولید نشان می‌دهد سطح عرضه در بازار جهانی کافی است و از منظر تراز فیزیکی، فشار کاهشی بر قیمت‌ها وجود دارد. با این حال، این فشار تاکنون به کاهش معنادار قیمت‌ها منجر نشده است.

دلیل اصلی، پرمیوم ریسک ژئوپلیتیک مرتبط با خاورمیانه است. نگرانی از بروز تنش یا اختلال در صادرات نفت این منطقه باعث شده معامله‌گران ریسک افت قیمت را نپذیرند و موقعیت‌های فروش با احتیاط بالایی اتخاذ شود. در نتیجه، بازار بیش از آنکه به داده‌های عرضه واکنش نشان دهد، به اخبار و تحولات سیاسی حساس شده است.

تمرکز اصلی بازار در کوتاه‌مدت بر نتایج مذاکرات ژنو است. موفقیت دیپلماسی می‌تواند ریسک را کاهش داده و اجازه دهد قیمت‌ها بیش از پیش به متغیرهای بنیادی واکنش نشان دهند؛ در مقابل، شکست مذاکرات یا تشدید تنش‌ها احتمال تثبیت یا افزایش این پرمیوم ریسک را تقویت خواهد کرد.

به نظر شما کدام عامل در نهایت بر قیمت نفت غلبه خواهد کرد: تنش‌های ژئوپلیتیک یا آمار عرضه و تقاضا؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.