به گزارش زومان، سخنان مسعود پزشکیان در صحن علنی مجلس یک نقطه ابهام داشت. رئیسجمهور مدعی شد که میزان واردات بنزین در سال ۱۴۰۴ هزینهای بالغ بر ۶ میلیارد دلار روی دست دولت گذاشته است؛ رقمی خیرهکننده که اگر واقعیت داشته باشد، نشاندهنده یک بحران عمیق در ناترازی انرژی است.
اما هنوز 24 ساعت از این سخنان نگذشته بود که نهادهای نظارتی دستبهکار شدند. دیوان محاسبات که وظیفه حسابکشی دقیق از خزانه را دارد، بلافاصله ماشینحسابهایش را روشن کرد و گزارشی داد که با ادعای رئیسجمهور «اختلاف قابل توجهی» داشت. این نهاد نظارتی اعلام کرد که ماجرا اصلا آنطور که گفته شده، نیست.
بر اساس بررسیهای مستند و مدارک دیوان محاسبات، هزینه واردات بنزین تا پایان آذرماه سال جاری بالغ بر ۱.۸ میلیارد دلار بوده و برآورد حداکثری تا پایان سال نیز نهایتاً به ۲.۷ میلیارد دلار میرسد.
اینجاست که داستان جالب میشود. ما با یک شکاف عظیم روبرو هستیم: رئیسجمهور از ۶ میلیارد دلار حرف میزند، اما اسناد حسابداری نهایتاً عدد ۲.۷ میلیارد دلار را نشان میدهند. این یعنی یک اختلاف ۴ میلیارد دلاری! سوال اینجاست که این عدد ۶ میلیارد دلار از کجا آمده است؟ آیا یک اشتباه در متن سخنرانی بوده یا استراتژی خاصی برای بزرگنمایی بحران بنزین جهت توجیه تصمیمات سختِ آینده؟
نکته عجیبتر این است که حتی در سال آینده هم قرار نیست هزینه واردات بنزین به میزانی که رئیس جمهور گفته برسد و وقتی به خودِ متن لایحه بودجه ۱۴۰۵ نگاه میکنیم، باز هم عددها با گفتههای رئیسجمهور نمیخوانند.
بررسیهای دقیق نشان میدهد که در متن لایحه، بودجه در نظر گرفته شده برای واردات بنزین حدود ۳.۵ میلیارد دلار است. به زبان ساده، آمار شفاهی رئیسجمهور نه با عملکرد واقعی امسال همخوانی دارد و نه حتی با لایحه ای که دولتش برای سال آینده به مجلس ارائه کرده است.
به نظر شما این اختلاف آماری ۴ میلیارد دلاری ناشی از یک اشتباه ساده است یا مقدمهای برای تصمیمات جدید بنزینی؟ دیدگاه خود را بنویسید.