جنگ ۴۰ روزه در اواخر سال گذشته، فاکتوری معادل ۷۷ هزار و ۳۳۰ میلیارد تومان روی میز مدیران فولاد مبارکه گذاشت. این رقم معادل نیمی از کل سود خالص این شرکت در سال ۱۴۰۴ است. شرکتی که به تنهایی بار نیمی از فروش فولاد ایران را به دوش میکشید، اکنون با خطوط تولید تخریبشده در پی حملات آمریکا مواجه است. سود خالص، یعنی درآمد باقیمانده پس از کسر تمام هزینهها و مالیات، اکنون برای جبران این خسارت سنگین هدفگذاری شده است.
سقوط آزاد از اوج ۹۸ درصدی
به گزارش زومان، فولاد مبارکه در سال ۱۴۰۴ با ۹۸ درصد از ظرفیت اسمی خود کار میکرد. خروجی این فعالیت، تامین ۷۹ درصد از ورق گرم کشور و ۳۶ درصد از شمشهای فولادی بود. ورق گرم، همان ورقهای پایه فولادی است که ماده اولیه اصلی در ساخت بدنه خودروها و صنایع لولهسازی محسوب میشود.
اما تقویم تولید سال ۱۴۰۵ با انقباض شدید همراه است. برنامهریزی جدید نشان میدهد ظرفیت تولید با افت ۴۶.۸ درصدی، روی نقطه ۵۳.۲ درصد متوقف خواهد شد. بیشترین افت در بخش تولید آهن اسفنجی (ماده اولیه خام برای ذوب در کورهها) و تختال (قطعات ضخیم فولادی برای تبدیل به ورق) رخ داده است؛ به طوری که تولید آنها تنها برای ۲۰ درصد ظرفیت برنامهریزی شده است.
شرکت در بیانیهای صریح اعلام کرده است: «با توجه به بروز جنگ تحمیلی و خسارت گسترده به واحدهای آهنسازی و فولادسازی، ظرفیت عملیاتی خطوط تولیدی در سال ۱۴۰۵ تعدیل خواهد شد که پس از ارزیابیهای دقیق به اطلاع ذینفعان خواهد رسید.» برای پر کردن این شکاف، شرکت ناچار است ۲ میلیون و ۲۰۰ هزار تن تختال از بیرون خریداری کند.
کارنامه بهار؛ انجماد در خطوط تولید
بررسی عملکرد بهار امسال، واقعیت خطوط تولید را شفاف میکند. اگر ظرفیت تولید را به طور مساوی در ماههای سال تقسیم کنیم، فولاد مبارکه باید در سهماهه نخست امسال حدود ۷ میلیون و ۴۳۷ هزار تن محصول تولید میکرد؛ هدفی که سال گذشته تا سطح ۹۷ درصد محقق شد.
اما اعداد ثبتشده در سهماهه نخست ۱۴۰۵، روی عدد ۱ میلیون و ۸۵۷ هزار تن متوقف مانده است. این خروجی به معنای کارکرد تنها ۲۵ درصدی ظرفیت تولید است. این رقم حتی نیمی از هدفگذاری تقلیلیافته در بودجه امسال محسوب میشود.
کالبدشکافی خسارت و نقشه تامین مالی
خسارت ۷۷ هزار و ۳۳۰ میلیارد تومانی، معادل ۱۵ درصد از درآمد عملیاتی ۵۲۴ هزار میلیارد تومانی شرکت در سال گذشته است. درآمد عملیاتی، کل پولی است که مستقیماً از فروش محصولات اصلی شرکت به دست میآید. سود خالص سال گذشته نیز حدود ۱۴۰ هزار میلیارد تومان بود که نسبت به سال ۱۴۰۳ حدود ۴۰ درصد رشد داشت.
سنگینترین ضربه از حیث ارزش به بخش انرژی و سیالات با ۳۳ هزار و ۹۰۰ میلیارد تومان خسارت وارد شده است. این بخش مهم این کارخانه بوده و به نوعی تامین آب، برق و گاز کل مجموعه را بر عهده دارد. پس توقف آن به معنای توقف شریانهای تولید است. پس از آن، بخش فولادسازی (محل ذوب آهن و تبدیل آن به فولاد) با ۳۳ هزار میلیارد تومان و بخش آهنسازی با ۱۰ هزار و ۴۰۰ میلیارد تومان آسیب در ردههای بعدی قرار دارند.
برای بازیابی این خطوط، یک بسته تامین مالی تدوین شده است. از مجموع ۷۷ هزار و ۳۳۶ میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان منابع مورد نیاز، ۴۲ هزار و ۳۳۶ میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان از محل فروش محصولات جاری و ۲۰ هزار میلیارد تومان از فروش ضایعات تامین خواهد شد. در بخش برونسازمانی نیز، شرکت دریافت ۱۰ هزار میلیارد تومان تسهیلات بانکی و جذب ۵ هزار میلیارد تومان از بازار سرمایه را هدفگذاری کرده است تا چرخدندههای این صنعت مادر دوباره به حرکت درآیند.