صنعت جهانی هوش مصنوعی باید تا سال ۲۰۳۱ سالانه ۶ تریلیون دلار درآمد کسب کند تا سرمایه‌ای که برای ساخت دیتاسنترها در سراسر جهان به کار گرفته می‌شود، توجیه اقتصادی داشته باشد.
بین اند کامپنی هشدار داده که خدمات کنونی هوش مصنوعی به‌تنهایی توان تامین چنین درآمدی را ندارند.
گزارش تازه این مؤسسه مشاوره‌ای، ابعاد شکاف مالی پیش روی صنعت و موانع پایداری روند کنونی توسعه را برجسته می‌کند.
به‌گزارش بلومبرگ، بین روز سه‌شنبه در گزارش سالانه جهانی فناوری خود اعلام کرد خدمات فعلی هوش مصنوعی برای مصرف‌کنندگان و سازمان‌ها ممکن است حداکثر ۱.۸ تریلیون دلار از رقم موردنیاز را تامین کنند.
در نتیجه، ۴.۲ تریلیون دلار درآمد تازه باید از مسیرهای دیگری پدید آید. بخش‌های نوپایی مانند ماشین‌های خودران و رباتیک، در کنار حوزه‌های در حال ظهوری چون کشف دارو، سلامت روان و تولید انرژی، از منابع احتمالی جبران کمبود درآمد به شمار می‌روند.
دیوید کرافورد نویسنده اصلی گزارش و رئیس بخش جهانی فناوری، رسانه و مخابرات موسسه بین گفت: «صنعت به موجی از نوآوری نیاز دارد که دستاوردهای حاصل از فناوری موبایل و رایانش ابری را بسیار کوچک جلوه دهد».
او افزود: «زیرساخت هوش مصنوعی بسیار جلوتر از منحنی تقاضا ساخته می‌شود و تامین مالی پایدار آن مستلزم افزودن حدود ۱ درصد به نرخ رشد سالانه تولید ناخالص داخلی جهان خواهد بود».
ارزیابی موسسه بین نشان می‌دهد تمرکز صرف بر افزایش بهره‌وری کارکنان برای پاسخ‌گویی به اقتصاد پرهزینه زیرساخت هوش مصنوعی کافی نخواهد بود.
مایکروسافت، گوگل متعلق به آلفابت، آمازون، متا پلتفرمز و اوراکل در صف نخست مجموعه‌هایی قرار دارند که تریلیون‌ها دلار برای ساخت دیتاسنتر و پاسخ‌گویی به تقاضای محاسباتی هوش مصنوعی سرمایه‌گذاری می‌کنند.
اندازه و هزینه دیتاسنترها تقریبا هر ۱۲ تا ۱۶ ماه دو برابر می‌شود.
افزایش چشمگیر قیمت تراشه‌های ساخت انویدیا و SK Hynix، در کنار بالا رفتن بهای تجهیزات شبکه و دیگر قطعات، عامل بخشی از رشد پرشتاب مخارج بوده است.
انتشار گزارش هم‌زمان با شدت گرفتن بحث‌ها درباره بازدهی هنوز دست‌نیافتنی ارائه‌دهندگان خدمات هوش مصنوعی صورت می‌گیرد.
منتقدان درباره شبکه‌ای به‌هم‌پیوسته و رو به گسترش از وابستگی‌های میان تولیدکنندگان فناوری و توسعه‌دهندگان هوش مصنوعی ابراز نگرانی می‌کنند.
چنین ارتباطاتی به تقویت انتظارات بسیار بالا کمک می‌کند و تحقق همان انتظارات نیز به تزریق مبالغ بزرگ‌تری از سرمایه نیاز دارد.
گفت‌وگوهای کنونی بیشتر بر بهره‌وری کارکنان متمرکز شده‌اند، اما موسسه بین معتقد است اقتصاد زیرساخت هوش مصنوعی فراتر از منافع بهره‌وری، به چندین تریلیون دلار درآمد تازه احتیاج دارد.
برآورد مؤسسه نشان می‌دهد هزینه‌کرد برای دیتاسنترها تا سال ۲۰۳۰ به ۵ تا ۶.۵ تریلیون دلار خواهد رسید.
سرمایه‌گذاری مزبور دست‌کم ۱۵۰ گیگاوات ظرفیت جدید ایجاد می‌کند و فشار بیشتری بر منابع انرژی کشورها وارد خواهد ساخت.
مخارج سالانه زیرساخت هوش مصنوعی که دیتاسنترها، ظرفیت محاسباتی، ارتقای شتاب‌دهنده‌ها و تراشه‌های حافظه را در بر می‌گیرد، ممکن است تا سال ۲۰۳۱ به ۱.۵ تریلیون دلار برسد.
توسعه‌دهندگان دیتاسنتر از هم‌اکنون با کمبود ترانسفورماتور و محدودیت منابع آب و برق دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
مخالفت شدید جوامع محلی نیز تنها در سه‌ماهه منتهی به ژوئن باعث توقف یا تاخیر پروژه‌هایی به ارزش ۶۸ میلیارد دلار در آمریکا شده است.
دیتاسنترهای آمریکا حجم عظیمی از برق را به گرمای اتلافی تبدیل می‌کنند و دمای محله‌های اطراف را بالا می‌برند.
رونق هوش مصنوعی مصرف برق را افزایش داده، اما هزینه‌ها و مشوق‌های محدود، پذیرش راهکارهای جایگزین خنک‌سازی را کند کرده‌اند.
مجموعه‌ی فشارهای مالی، زیرساختی، زیست‌محیطی و اجتماعی نشان می‌دهد تداوم سرعت کنونی توسعه هوش مصنوعی به نوآوری و درآمدزایی در مقیاسی بی‌سابقه وابسته خواهد بود.
دیدگاه شما درباره امکان دستیابی صنعت هوش مصنوعی به چنین درآمدی چیست؟