تغییر قواعد بازی در بازار کریپتو؛ ماینرهایی که فروشنده برق شدند!

به گزارش زومان، وقتی طوفان‌های زمستانی از راه می‌رسند و تقاضا برای گرمایش اوج می‌گیرد، ماینرها با پدیده‌ای روبه‌رو می‌شوند که قواعد بازی را تغییر می‌دهد.

ماجرا از مفهومی به نام کاهش بار (Load Shedding) شروع می‌شود. برخلاف تصور عموم که ماینرها را باری اضافی بر دوش شبکه برق می‌دانند، آن‌ها در واقع مانند یک «سوپاپ اطمینان» عمل می‌کنند. اپراتورهای شبکه، به‌ویژه در ایالتی مثل تگزاس، عاشق مشتریانی هستند که بتوانند با فشار یک دکمه، مصرف خود را به صفر برسانند. اما چرا یک ماینر باید راضی به این کار شود؟ پاسخ در سه منطق ساده خلاصه می‌شود.

براساس آنچه کریپتو اسلیت گزارش داده است، اولین دلیل، یک دو دو تا چهارتای ساده‌ اقتصادی است.

ماینرها دائماً درآمد حاصل از «هش‌ریت» را با هزینه لحظه‌ای برق مقایسه می‌کنند. وقتی قیمت برق در اوج بحران سرما جهش می‌کند، روشن نگه داشتن دستگاه‌ها یعنی ضرر خالص. در این لحظات، خاموش کردن دستگاه‌ها ارزان‌ترین و عاقلانه‌ترین تصمیم تجاری است. اینجا بحث اخلاق یا فداکاری نیست؛ بحث بقاست.

دلیل دوم جذاب‌تر است. برخی شرکت‌ها قراردادهایی دارند که طبق آن، اگر در زمان اوج مصرف برق خود را قطع کنند، پاداش‌های کلانی می‌گیرند.

برای نمونه، شرکت Riot در سال ۲۰۲۳ توانست بیش از ۳۱ میلیون دلار فقط از طریق اعتبارات کاهش مصرف درآمد کسب کند.

در این مدل، مزرعه استخراج دیگر فقط یک انبار پر از دستگاه ASIC نیست، بلکه شبیه به یک معامله‌گر زیرک انرژی عمل می‌کند که گاهی «نفروختن برق» برایش سودآورتر از تولید بیت‌کوین است.

وقتی غول‌های استخراج در آمریکا دستگاه‌ها را خاموش می‌کنند، اثر آن بلافاصله در کل شبکه بیت‌کوین حس می‌شود. سرعت تولید بلاک‌ها کم می‌شود و شبکه با نوعی «کندی موقت» مواجه می‌شود.

از آنجا که سختی شبکه بیت‌کوین هر ۲۰۱۶ بلاک یک‌بار تنظیم می‌شود، یک فاصله زمانی ایجاد می‌شود که در آن ماینرهای باقی‌مانده باید جورِ خاموش‌شدگان را بکشند. این وضعیت شاید شبیه به یک «مالیات موقت طوفان» باشد، اما طراحی بیت‌کوین به گونه‌ای است که این شوک‌ها را جذب کرده و با تنظیم سختی، دوباره به تعادل می‌رسد.

کاهش هش‌ریت در کوتاه‌مدت شاید هزینه حمله به شبکه را پایین بیاورد، اما طراحی بیت‌کوین بر فرض ناپایداری توان استخراج بنا شده است.

آنچه امروز با طوفان‌هایی مثل «یوری» و «الیوت» می‌بینیم، تنها یک پیش‌نمایش است. تا سال ۲۰۲۶، رقبای گردن‌کلفتی مثل دیتاسنترهای هوش مصنوعی هم وارد میدان می‌شوند و عطش سیری‌ناپذیری برای برق خواهند داشت. در آینده‌ای نه چندان دور، ماینرها دیگر تافته جدا بافته نیستند، بلکه بازیگرانی کلیدی در یک شطرنج بزرگ انرژی خواهند بود که در آن، توانایی «خاموش شدن سریع»، بزرگترین برگ برنده آن‌هاست.

به نظر شما آیا وابستگی درآمد ماینرها به فروش برق، تمرکززدایی بیت‌کوین را تهدید می‌کند؟ دیدگاه خود را بنویسید.