به گزارش زومان، پایگاه خبری آکسیوس، در مطلبی تازه می‌نویسد که چند مقام ارشد کاخ سفید و همچنین چهره‌های منتخب جمهوری‌خواه، به‌صورت خصوصی به یک نکته‌ی مشترک اشاره می‌کنند: دیگر حتی تلاشی برای متقاعد کردن دونالد ترامپ به انجام‌دادن یا ندادن کاری نمی‌کنند. یکی از مشاوران قدیمی و ستایش‌گر او، وقتی از او پرسیده شد چرا باید چنین تلاشی صورت بگیرد، پاسخ داد: «فایده‌اش چیست؟ او رئیس است.»

این رسانه معتقد است اهمیت این موضوع از آنجا ناشی می‌شود که جمهوری‌خواهان نزدیک به یک دهه است تقریباً در برابر هر خواسته و ایده‌ی ترامپ سر فرود می‌آورند و برای خود این‌گونه توجیه می‌کنند که غریزه‌ی او از غریزه‌ی خودشان هوشمندانه‌تر است. حالا بسیاری از همین افراد دیگر به آن غریزه‌ها اعتماد ندارند، اما در عین حال معتقدند ایستادگی در برابر خواسته‌های او هم به همان اندازه بی‌فایده است. در نتیجه، کسانی که زمانی می‌خواستند جلوی او را بگیرند، حالا صرفاً کنار می‌ایستند و همراهی می‌کنند.

از ماجراجویی نظامی تا تبلیغات پرریسک؛ فرمان‌های بدون مانع ترامپ

آکسیوس با لحنی کنایه‌آمیز چند نمونه از این روند را مثال می‌زند:

  • ترامپ خواسته بدون هیچ طرحی برای پایانِ ماجرا، وارد یک جنگ شود؟، این اتفاق رخ می دهد. او کاریکاتوری از خودش منتشر می‌کند که با چوب هاکی و پیراهن تیم ملی آمریکا (با برند ترامپ) بالای سر مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا، ایستاده و او را روی یخ افتاده نشان می‌دهد و به او می‌گوید «بلند شو»؟ همین کار انجام می‌شود.
  • او می‌خواهد یک گردهمایی میان‌دوره‌ایِ جمهوری‌خواهان با محوریت خودش برگزار شود، حتی در حالی که بسیاری از نامزدهای در معرض خطرِ این انتخابات چنین چیزی را نمی‌خواهند؟ به نظرش ایده‌ی خوبی می‌رسد، پس همین اتفاق می‌افتد؛ این گردهمایی قرار است روز چهارشنبه، ساعت چهار بعدازظهر به وقت شرقی آمریکا، در شهر دالاس آغاز شود.
  • او می‌خواهد در هر دو شب این رویداد سخنرانی کند؟ همین حالا ترتیبش داده شده است. می‌خواهد در حالی که محبوبیتش نزدیک به پایین‌ترین سطح تاریخی خود قرار دارد، آگهی‌های تبلیغاتی با حضور خودش ساخته شود؟ خواسته‌اش بی‌چون‌وچرا اجابت می‌شود.

تلاش برای تبدیل کردن انتخابات میان‌دوره‌ای به نوعی همه‌پرسی درباره‌ی شخص ترامپ هم بدون مخالفت پیش رفته است. حتی وقت‌گذاشتنِ او برای وسواس در ساخت یک سالن ضیافت جدید و طلاکاری و مرمرپوش‌کردن کاخ سفید هم ظاهراً بدون هیچ مانعی در حال انجام است.

یکی از نزدیکان او در این‌باره گفته است:

«شما با یک سزار آگوستوسِ جدید [اشاره به نخستین امپراتور روم که قدرت را در دست خود متمرکز کرد] طرف هستید.»

به گفته‌ی چند دستیار و محرم راز او، خستگی و فرسودگی در اطراف ترامپ بیشتر شده و این افراد می‌دانند که نمی‌توانند جلوی او را بگیرند؛ به همین دلیل دیگر حتی تلاشی هم برای این کار نمی‌کنند.

یکی از اهداکنندگانی که اخیراً با رئیس‌جمهور دیدار داشته، گفته است:

«او مردی هشتادساله است که همیشه به روش خودش پیش رفته. هر چه بخواهد، به دست می‌آورد.»

با این حال، چهره‌های داخل کاخ سفید اصرار دارند که دست‌کم ظاهری از ساختار و منطق در تصمیم‌گیری‌ها وجود دارد و رئیس‌جمهور آمریکا هر تکانه و ایده‌ی آنی‌اش را دنبال نمی‌کند؛ اما این افراد حاضر نشدند حتی یک نمونه ارائه دهند که نشان دهد او در برابر وسوسه‌ای مقاومت کرده باشد.

انتخابات میان‌دوره‌ای و آغاز شمارش معکوس «اردک لنگ»

در همین حال روشن است که جمهوری‌خواهان نسبت به حفظ اکثریت خود در مجلس نمایندگان در انتخابات میان‌دوره‌ای بدبین هستند و درباره‌ی سرنوشت سنا هم نگرانی دارند. فارغ از نتیجه انتخابات، ۵۶ روز دیگر و با عبور از انتخابات میان‌دوره‌ای، ترامپ وارد مرحله‌ای می‌شود که در سیاست آمریکا معمولاً با تعبیر «اردک لنگ» توصیف می‌شود (اصطلاحی سیاسی برای رئیس‌جمهوری که در واپسین ماه‌های دوره‌ی ریاستش، به دلیل نزدیک‌شدن به پایان دوران قدرت، نفوذ و اهرم کمتری برای پیشبرد برنامه‌هایش دارد).

روز چهارم نوامبر، یعنی یک روز پس از روز برگزاری انتخابات، همه‌ی نگاه‌ها به سمت رقابت انتخاباتی سال ۲۰۲۸ و به رهبران حزب دموکرات معطوف خواهد شد؛ رهبرانی که به‌احتمال زیاد در کنگره، جانی تازه خواهند گرفت.

با این‌همه، یکی از مشاوران ارشد تأکید کرده که نباید ترامپ را «اردک لنگ» به حساب آورد و هشدار داده که نادیده‌گرفتنِ او بهایی سنگین خواهد داشت. او گفته است:

«او در حزب، در عرصه‌ی سیاست و در فرهنگ، قدرتی عظیم دارد. هر کس فکر کند او قرار است به حاشیه رانده شود، یا اشتباه می‌کند یا اصلاً درک درستی از فضای سیاسی ندارد.»
«جمع‌بندی درون اردوگاه ترامپ روشن است: بسیاری از جمهوری‌خواهان همان‌قدر که صعود سیاسی خود را مدیون او هستند، سرنوشت سیاسی‌شان را نیز به ادامه نفوذ او گره زده‌اند.»

همان مشاور در پایان گفته است:

«او حتی پس از پایان دوره‌ی ریاست‌جمهوری‌اش هم چهره‌ی غالب عرصه‌ی سیاست باقی خواهد ماند؛ و همه این را می‌دانند.»