براساس گزارش بلومبرگ، پالایشگاهها در ژاپن، کرهجنوبی و چین طی هفتههای اخیر نفت خام مدانیتو (Medanito) آرژانتین را خریداری کردهاند و به گفته معاملهگران آگاه، دستکم یک محموله از آن در اوایل همین ماه بارگیری شده است.
این معاملهگران که به دلیل نداشتن مجوز گفتوگو با رسانهها نخواستند هویتشان فاش شود، اعلام کردند که این گرید نفتی از نظر ویژگیها با نفت وستتگزاس اینترمدیت آمریکا قابلمقایسه است؛ نفتی که از زمان آغاز جنگ، میزان فروش آن به آسیا برای بارگیری در ماه سپتامبر حدود ۶۴ درصد نسبت به ماه قبل افزایش یافته است.
حجم نفت آرژانتین که به آسیا میرسد در مقایسه با تولیدکنندگان دیگر ناچیز است، اما همین تمایل به آن نشان میدهد پالایشگران برای تنوعبخشی به عرضه و تقویت امنیت انرژی تلاش میکنند.
بر پایه دادههای دولتی، صادرات آرژانتین در سال جاری بهطور میانگین روزانه ۲۱۵٬۰۰۰ بشکه بوده و بخش عمده آن راهی آمریکا و شیلی شده است.
شرکتهای ژاپنی انیوس هولدینگز و تایو اویل اخیرا نفت مدانیتو را خریداری کردهاند؛ اقدامی که به گفته معاملهگران، نخستین خرید این نوع نفت توسط پالایشگاههای ژاپن به شمار میرود.
از دیگر خریداران این نفت میتوان به هیوندای اویلبانک کره جنوبی و شرکتهای چینی پتروچاینا و شانشی یانچانگ پترولیوم اشاره کرد.
سخنگوی شرکت هیوندای در این باره گفت: «این شرکت در ماه اوت نفت خام آرژانتین وارد کرده و پس از بررسی صرفه اقتصادی و سازگاری آن با تجهیزات پالایشگاهی، واردات بیشتر را بررسی خواهد کرد.»
آمارهای آرژانتین تا پایان ژوئیه نشان میدهد که صادرات به آسیا در سال جاری به میانگین بیسابقه ۳۵ هزار بشکه در روز رسیده که بیش از پنج برابر میانگین سال ۲۰۲۵ است.
در شرایطی که بخش انرژی این کشور تحت هدایت دولت خاویر میلی رئیسجمهور آزادیخواه مسیر احیا را طی میکند، آرژانتین عملیات تولید نفت مدانیتو از منطقه نفت شیل واکا موئرتا افزایش داده است.
نفت مدانیتو به دلیل داشتن کیفیتی همسطح با نفت وست تگزاس اینترمدیت و قیمتی ارزانتر، گزینهای جذاب برای خریداران آسیایی است؛ ضمن اینکه مسیر انتقال آن به آسیا نیازی به عبور از گلوگاههای مهم کشتیرانی ندارد.
به گفته معاملهگران، این نفت معمولاً با تخفیفی حدود ۱ تا ۲ دلار به ازای هر بشکه نسبت به نفت آمریکا فروخته میشود.
نفت آرژانتین از مسیر جنوبی آمریکای جنوبی حمل میشود و پس از عبور از اقیانوس آرام به آسیا میرسد؛ بنابراین نیازی به عبور از کانال پاناما یا کانال سوئز ندارد.
با این حال، صادرات دریایی آرژانتین با محدودیتهایی در زیرساخت مواجه است. بنادر این کشور تنها توان بارگیری نفتکشهای آفرامکس را دارند و امکان استفاده از نفتکشهای بسیار بزرگ حمل نفت خام وجود ندارد.
پروژه وکا موئرتا اویل سور که اجرای آن برای سال آینده برنامهریزی شده است، با کاهش بخشی از این چالشها، حجم ارسال محمولهها را افزایش خواهد داد.
این پروژه شامل یک خط لوله انتقال نفت خام و یک پایانه صادراتی است که امکان پهلوگیری برخی نفتکشهای بزرگتر را فراهم خواهد کرد.
نظر شما درباره چرخش پالایشگاههای آسیایی به نفت آرژانتین چیست؟