گروه بیاچپی یک شرکت بزرگ معدن و منابع طبیعی استرالیایی-بریتانیایی است و یکی از بزرگترین شرکتهای معدنی جهان محسوب میشود؛ این شرکتی که در زمینه استخراج سنگآهن و زغالسنگ، تولید و فروش آلومینیوم، فولاد، منگنز و اورانیوم، الماس، طلا و نقره فعالیت میکند، در سال مالی گذشته با اتکا به بهبود قیمت مس و سنگآهن، سود سالانهی خود را نزدیک به یکسوم افزایش داد و از پیشبینیها فراتر رفت؛ همزمان برندن کریگ، مدیرعامل تازهکار هم سکان این گروه را در دست گرفت.
بهگزارش بلومبرگ، کریگ که از ماه ژوئیه بهعنوان مدیرعامل آغاز به کار کرده، بر اجرای مجموعهای بزرگ از طرحهای رشد تمرکز دارد؛ طرحهایی که شامل گسترش تولید مس در آمریکای جنوبی و استرالیا و همچنین تلاش برای ورود به بازار پتاس، ماده معدنی مورد استفاده در کود، میشود. بیاچپی میگوید که هدفگذاری کرده تا سال ۲۰۳۵، رشد ۳ تا ۴ درصدی معادل مس در سال داشته باشد؛ رقمی که تقریباً دو برابر انتظارات اجماعی است.
مس برای نخستینبار در دورهی ۱۲ ماهه، بیش از نیمی از درآمد این گروه را تشکیل داد؛ موضوعی که تا حد زیادی از جهش ۳۵ درصدی قیمتهای تحققیافته در همین بازه ناشی شد. سنگآهن، محصول کلیدی دیگر بیاچپی نیز با وجود تداوم مشکلات بخش املاک چین و تلاشهای پکن برای سختتر کردن کنترل بر خرید و تامین، عملکردی مقاوم داشت؛ فشارهایی که تولیدکنندگان بزرگ از جمله بیاچپی را تحت تاثیر قرار دادهاند.
کریگ گفت:
«مس همچنان بزرگترین فرصت رشد ما در استرالیا، در شیلی، در آرژانتین است».
کریگ همچنین تأکید کرد: «میخواهم روی این نکته تأکید کنم که همهی گزینههای مسی که اکنون در بیاچپی داریم جذاباند».
جهش ۳۰ درصدی سود پایه بیاچپی
این شرکت معدنی برای ۱۲ ماه منتهی به ژوئن، سود پایهی ۱۳٫۲ میلیارد دلاری گزارش کرد که نسبت به سال قبل ۳۰ درصد افزایش داشت. با درنظر گرفتن اقلام استثنایی، از جمله کاهش ارزش ۲٫۳ میلیارد دلاری که پیشتر برای پروژهی پتاس جانسن اعلام شده بود و همچنین هزینههای مرتبط با شکست سد سامارکو، سود قابل انتساب ۹ درصد بالا رفت و به کمی کمتر از ۱۰ میلیارد دلار رسید.
بیاچپی همچنین قرار است سود تقسیمی نهایی ۹۹ سنتی بپردازد؛ رقمی که بالاترین سطح در چهار سال گذشته است و معادل نسبت پرداخت ۷۲ درصدی بهشمار میآید. همین موضوع در معاملات صبحگاهی، ارزش سهام این شرکت را که در سیدنی فهرست شدهاند تا ۴٫۲ درصد بالا برد.
گلین لاکوک، رئیس پژوهش فلزات و معدن در شرکت «بارنجویی مارکتس» در سیدنی، گفت:
نتیجه نهایی این است که این یک عملکرد خوب و مستحکم است. آنها بسیار جلوتر از سود نقدی هستند. آنها بر استراتژی مس خود پافشاری میکنند که سرمایهگذاران آن را میپسندند. این نشان میدهد که برندن کریگ برنامهای برای دهه آینده دارد.
برنامهی افزایش تولید مس در بیاچپی بدون چالش نخواهد بود. تولید کنونی این شرکت از معادن شیلی بهدلیل افت عیار و فرسودگی عملیات رو به کاهش است. جبران این وضعیت، میلیاردها دلار سرمایهگذاری در «اسکوندیدا» و همچنین در عملیات اصلی «المپیک دم» در استرالیای جنوبی را میطلبد؛ واحدی که بهترین تولید خود را در دو دههی اخیر ثبت کرده است.
کریگ گفت:
پتانسیل نهایی المپیک دم تا ۱ میلیون تن تولید معادل مس در سال است.» وی افزود: «این همان مقیاسی است که در حال حاضر در اسکوندیدا میبینیم، اما تفاوت این است که این دارایی ۱۰۰ درصد متعلق به بیاچپی است، در حالی که در اسکوندیدا ۵۷ درصد سهم دارد.
بیاچپی در تلاش برای تصاحب سهم بیشتر از مس جهان تنها نیست و رقبایی مانند گروه «ریو تینتو» نیز راهبردی مشابه را دنبال میکنند. میل به افزایش حضور در بازار این فلز، پشت تلاش ناکام بیاچپی برای تصاحب شرکت «آنگلو امریکن» قرار داشت؛ معاملهای که سال گذشته فروپاشید. با این حال، کریگ پس از اعلام نتایج در گفتوگو با بلومبرگ گفت هرچند شرکت نمیتواند «بهطور قطعی ادغام و تملک را رد کند»، اما پیدا کردن هدفهای خریدی که ارزش قانعکنندهای داشته باشند دشوار است.
تفاوت هزینه افزایش تولید مس در ۲ مسیر
به گفتهی او، توسعهی معادن جدید و گسترش عملیات موجود، مسیر ارزانتری برای رشد نسبت به خرید شرکتها یا پروژهها فراهم میکند. کریگ افزود «مسیر ارگانیکی که انتخاب کردهایم برای ما بسیار جذاب است». او توضیح داد که بر این اساس، هزینهی ضمنی افزودن تولید مس حدود ۱۶ هزار تا ۳۰ هزار دلار برای هر تن خواهد بود، در حالی که خرید همان ظرفیت از طریق معامله، با احتساب حق تصاحب، «بسیار بیشتر» از ۱۰۰ هزار دلار برای هر تن هزینه خواهد داشت.
سرمایهگذاران پیشتر نسبت به تلاش بیاچپی برای خرید آنگلو محتاط بودند، اما از آن زمان از انضباط سرمایهای و بازدهی بالای شرکت به سهامداران، همزمان با اجرای برنامهی رشد، حمایت کردهاند. بیاچپی از ابتدای سال عملکردی بهتر از ریو و دیگر معدنکاران بزرگ داشته و سهام ثبتشده در سیدنی طی ۱۲ ماه گذشته ۵۴ درصد رشد کرده است.
جاش گیلبرت، تحلیلگر ارشد در «ایتورو»، گفت:
سود نقدی نهایی ۹۹ سِنتی همان عددی است که توجه سرمایهگذاران را جلب خواهد کرد. این رقم پرداخت سالانه را به ۱.۷۲ دلار به ازای هر سهم میرساند و بدهی خالص به تنها ۸.۷ میلیارد دلار کاهش یافته است. بیاچپی نشان میدهد که میتواند بدون درخواست از سهامداران برای قربانی کردن بازدهی، هزینههای سنگینی برای رشد صرف کند.