تصور کنید تنگه هرمز همچنان پرریسک است، کشتی‌ها هدف حمله قرار می‌گیرند و صادرات نفت عراق با مشکل روبه‌روست؛ اما یک کشور همسایه راهی برای عبور پیدا کرده است. امارات حالا پیشنهاد داده نفت عراق را هم از همین مسیر عبور دهد.

بلومبرگ می‌گوید: بازوی بازرگانی شرکت ملی نفت ابوظبی (ADNOC) از روش انتقال مرحله‌ای محموله (Shuttling) استفاده می‌کند. کشتی‌ها سفرهای کوتاه انجام می‌دهند و گاهی فرستنده موقعیت‌یاب خود را خاموش می‌کنند تا شناسایی نشوند. سپس خارج از خلیج فارس، نفت را به کشتی دیگری منتقل می‌کنند.

حالا سؤال اینجاست: چرا نفت عراق؟

ادنوک در روزهای اخیر محموله‌های فروش نقدی (محموله‌های آماده تحویل کوتاه‌مدت) نفت عراق را به خریداران آسیایی پیشنهاد کرده است. پالایشگاه‌های هند هم از جمله مشتریان این پیشنهادها بوده‌اند.

تا امروز، گروه ویتول (Vitol Group) و شرکت انرژی فرانسوی توتال‌انرژیز (TotalEnergies) از انتقال‌دهندگان اصلی نفت عراق بودند. اما ورود ادنوک می‌تواند معادله را تغییر دهد.

نشانه‌اش را در آمار صادرات عراق هم می‌بینیم.

علی نزار، رئیس سازمان بازاریابی نفت عراق (SOMO) گفته صادرات نفت عراق در ماه جاری به حدود ۲ میلیون بشکه در روز رسیده؛ در حالی که هفته گذشته برآوردها ۱.۵ تا ۱.۷ میلیون بشکه بود.

اما این مسیر بدون هزینه نیست.

عراق برای شرکت‌هایی که حاضرند نفتش را از هرمز عبور دهند، تخفیف سنگینی داده؛ قیمت برخی محموله‌ها تا ۳۰ دلار کمتر از قیمت مرجع تعیین شده است. برای نفت بصره مدیوم (Basrah Medium) نیز تخفیف ۲۵ تا ۲۷ دلار در هر بشکه پیشنهاد شده است.

در چنین شرایطی، یک نکته مهم مطرح می‌شود: اگر نفت عراق با این تخفیف‌ها و از مسیرهای غیرمعمول به آسیا برسد، تنگه هرمز واقعاً تا چه اندازه می‌تواند صادرات نفت منطقه را متوقف کند؟