جام جهانی ۲۰۲۶ یک اتفاق عجیب در آمریکا رقم زد

جام جهانی ۲۰۲۶ به یک نمایش تمام‌عیار از قدرت فرهنگ جهانی تبدیل شده است؛ رویدادی که هم‌زمان با ثبت رکوردهای تاریخی بینندگان، نمایش‌های پرهیجان داخل زمین و رقابت ستاره‌ها برای جاودانه شدن، توانسته بخش بزرگی از جامعه آمریکا را با فوتبال همراه کند.

پیش از آغاز مسابقات، بسیاری از منتقدان انتظار داشتند جام جهانی در آمریکا با جامعه‌ای دوقطبی، کم‌علاقه به فوتبال و نگران از هزینه‌های بالای حضور در ورزشگاه‌ها روبه‌رو شود.

آیا این اتفاق افتاد؟

آکسیوس می‌گوید نه.

این مسابقات پاسخی متفاوت به این دغدغه داد؛ جام جهانی توانست بزرگ‌ترین مخاطبان تلویزیونی تاریخ فوتبال در آمریکا را به ثبت برساند.

حتی با حذف هر سه کشور میزبان، یعنی آمریکا، کانادا و مکزیک، تب‌وتاب مسابقات همچنان در اوج باقی مانده؛ درست در آستانه برگزاری مرحله نیمه‌نهایی رویایی میان انگلیس و آرژانتین و فرانسه و اسپانیا.

دیدار آمریکا و بلژیک در مرحله یک‌هشتم نهایی با مجموع ۵۰.۱ میلیون بیننده در شبکه‌های فاکس و تلموندو، به پربیننده‌ترین مسابقه فوتبال تاریخ تلویزیون آمریکا تبدیل شد؛ حتی با وجود شکست سنگین ۴ بر یک تیم آمریکا.

دیدار مکزیک و انگلیس در ورزشگاه آزتکا نیز به یک نمایش فراموش‌نشدنی تبدیل شد؛ جایی که حدود ۸۰ هزار هوادار با تمام توان تیم میزبان را تشویق کردند و مکزیک تا آستانه یک شگفتی بزرگ پیش رفت، اما انگلیس در نهایت با نتیجه ۳ بر ۲ پیروز شد.

این مسابقه ۴۶.۷ میلیون بیننده آمریکایی داشت.

شبکه فاکس اعلام کرده این دو مسابقه، پربیننده‌ترین رویدادهای ورزشی غیر از NFL در آمریکا از زمان المپیک زمستانی ۱۹۹۴ بوده‌اند.

جام جهانی در خارج از زمین هم به یک تب فرهنگی بزرگ تبدیل شده و بسیاری از نگرانی‌های پیش از مسابقات را کنار زده است.

فیفا اعلام کرده تا پایان مرحله یک‌هشتم نهایی، ۶ میلیون و ۲۵۹ هزار و ۵۸۴ نفر برای تماشای بازی‌ها وارد ورزشگاه‌ها شده‌اند؛ یعنی ۹۹.۷ درصد ظرفیت صندلی‌ها پر شده و میانگین حضور تماشاگران در هر بازی به ۶۵ هزار و ۲۰۴ نفر رسیده است.

همچنین بیش از ۷.۷ میلیون نفر در جشنواره‌های هواداری فیفا در سه کشور میزبان حضور پیدا کرده‌اند؛ رویدادهایی که مرکز شهرها، پارک‌ها و میدان‌ها را به جشن‌های خیابانی چندملیتی تبدیل کرده‌اند.

ویدیوهای منتشرشده از واکنش هواداران خارجی به فرهنگ آمریکایی، از مهمانی‌های خیابانی و پارکینگ‌های مخصوص هواداران گرفته تا رستوران‌های شبانه و مهمان‌نوازی مردم، تصویری متفاوت از آمریکا ارائه کرده است؛ تصویری که برای مدتی کوتاه میلیون‌ها نفر را حول یک حس مشترک از غرور ملی متحد کرده است.

با وجود موفقیت جام جهانی در جذب هواداران آمریکایی، عملکرد تیم ملی آمریکا پایان خوشی نداشت.

آخرین مسابقه این تیم تحت‌تأثیر جنجال مربوط به کارت قرمز فولارین بالوگون قرار گرفت؛ پس از آنکه دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا از فیفا خواست موضوع محرومیت این بازیکن را بررسی کند و فیفا در نهایت اجازه بازی به بالوگون مقابل بلژیک را داد.

این تصمیم موجی از انتقادهای جهانی درباره احتمال دخالت سیاسی و جانبداری به راه انداخت؛ اتحادیه فوتبال اروپا، فدراسیون بلژیک و برخی ستاره‌های سابق فوتبال درباره احتمال تغییر قوانین به سود کشور میزبان اعتراض کردند.

در نهایت بالوگون بازی کرد، اما آمریکا همچنان شکست خورد و بازیکنان بلژیک نیز با تمسخر ترامپ جشن گرفتند؛ پایانی تلخ برای تیمی که نتوانست موفقیت خارج از زمین را در زمین فوتبال تکرار کند.

با وجود موفقیت بزرگ این مسابقات، سؤال اصلی پس از پایان جام جهانی آغاز می‌شود: آیا علاقه آمریکایی‌ها به فوتبال باقی خواهد ماند؟

تجربه تاریخی نشان می‌دهد محبوبیت فوتبال در آمریکا معمولاً در زمان جام جهانی به‌شدت افزایش پیدا می‌کند، اما پس از پایان مسابقات دوباره کاهش می‌یابد و اثر ماندگاری روی تعداد بینندگان و حضور در ورزشگاه‌ها باقی نمی‌ماند.

استیون برانت مورخ فوتبال به آکسیوس گفت: «جام جهانی شبیه مسابقات بسکتبال دانشگاهی یا المپیک است. مردم برای مدت کوتاهی جذب آن می‌شوند، می‌گویند ادامه خواهند داد، اما بعد از مدتی علاقه‌شان کم می‌شود.»

با این حال، شرکت‌هایی مانند نتفلیکس، دیزنی و یوتیوب معتقدند این بار شرایط متفاوت است و در حال بررسی پیشنهادهایی تا سقف ۲ میلیارد دلار برای حق پخش جام‌های جهانی ۲۰۳۰ و ۲۰۳۴ در آمریکا هستند.

در نهایت، جام جهانی ۲۰۲۶ برای مدتی کوتاه آمریکا را به کشوری فوتبال‌دوست تبدیل کرد؛ اما آزمون واقعی زمانی آغاز می‌شود که آخرین سوت مسابقات زده شود و مشخص شود آیا این هیجان تاریخی می‌تواند به علاقه‌ای پایدار تبدیل شود یا دوباره فروکش خواهد کرد؟