ماجرای لیست انتقام رسانههای سیاسی؛ خبر مرگ لیندسی گراهام چه موجی آورد؟
به گزارش زومان، او یکی از چهره های ضد جمهوری اسلامی بود و از حامیان حمله آمریکا به ایران بود.
گراهام با رضا پهلوی نیز ارتباط نزدیکی داشت و مجموع رویکردها و رویه ها او در قبال ایران موجب شد خبر درگذشتش در فضای رسانهای ایران نیز بازتابهایی پیدا کند.
در برخی کانالهای رسانهای، خبر مرگ او با فرم و شکلی متفاوت برجسته شد.
رجا نیوز رسانه نزدیک به جریان پایداری عکس یکسری از شخصیتهای سیاسی را در قالبی منتشر شد که شبیه فهرست ترور از اکانتهای اسرائیلی در فضای مجازی بود.
در فهرست طراحی شده رجا به آن شکل روی عکس گراهام قلم قرمز کشیده بود. البته این رویه از روز گذشته و با اقدام موسسه همشهری شروع شده بود.
همشهری با انتشار تصاویری از شماری از رهبران و مقامهای غربی -از جمله دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو- تیتر «اهداف انتقام مشخص شدند» و عبارت «انتقام حتمی است» را منتشر کرد.
در این تصویر، علاوه بر ترامپ و نتانیاهو، نام و چهره تعدادی از مقامهای ارشد آمریکایی، اسرائیلی و برخی کشورهای اروپایی نیز دیده میشد.
همزمان با انتشار این خبر، تصاویری در برخی کانالها و حسابهای کاربری نزدیک به جریانهای سیاسی اصولگرا منتشر شد که در آن چهرههایی از مقامهای آمریکایی و اسرائیلی، از جمله دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا در قالب فهرستهایی با عنوانهایی مانند «اهداف انتقام» معرفی شده بودند.
با این حال، نکته قابل توجه در این فهرست، نبود نام لیندسی گراهام بود و پس از انتشار خبر مرگ او، رجا نیوز با اشاره به این موضوع، تصاویری از بهروزرسانی این فهرستها منتشر کردند.
خبرگزاری دانشجو نیز با انتشار تصویری از چهرههایی که در یک تجمع بهعنوان اهداف احتمالی معرفی شده بودند و گراهام و ترامپ نیز در میان آنها قرار داشتند، از عبارت «دومینو آغاز شد» استفاده کرد.
شبکه خبر صداوسیما نیز در بخش های مختلف خبری از عبارتی چون «به درک واصل شد» و «شاد باش» برای اعلام خبر درگذشت گراهام استفاده کرد.
پیامدهای یک ادبیات پرتنش
اما این نوع واکنش چه پیامدهایی میتواند داشته باشد؟
انتشار چنین محتواهایی در شرایطی صورت میگیرد که همزمان تنشهای نظامی میان ایران و آمریکا افزایش یافته و دو طرف درگیر تبادل آتش بودهاند.
برخی اعتقاد دارند این اقدامات تبلیغی رسانهای است و ارزش آن لحظه است اما یک نظر دیگر هم وجود دارد.
برخی تحلیلگران معتقدند تداوم تنشهای منطقهای و درگیریهای نظامی، بهویژه در ارتباط با تنگه هرمز، میتواند بر سازوکارهای اجرایی تفاهمهای احتمالی میان طرفین اثر بگذارد؛ انتشار ادبیاتی مانند «لیست انتقام» و معرفی چهرههای سیاسی بهعنوان اهداف نیز میتواند روح حاکم بر این تفاهمها را تحت تأثیر قرار داده و فضای بیاعتمادی را تقویت کند.
از نگاه این تحلیلگران، در شرایطی که روابط ایران و آمریکا همچنان تحت تأثیر تقابلهای امنیتی و نظامی قرار دارد، پیامهای سیاسی و رسانهای نیز بخشی از معادله تقابل و مذاکره محسوب میشوند؛ پیامهایی که میتوانند بر برداشت طرفین از نیتها، میزان آمادگی برای گفتوگو و امکان پیشبرد توافقها اثرگذار باشند.