راز مقابله ستاره‌های فوتبال با گرمای کشنده

به گزارش زومان، گرمای شدید هوا در برخی نقاط جهان تبدیل به یک بحران جدی شده است. دمای هوا در حالی به نقطه جوش رسیده که جام جهانی فوتبال در حال برگزاری است و بازیکنان فوتبال ناچارند جدی‌ترین مسابقات خود را در این شرایط از بگذرانند.

به گزارش آتلانتیک، تیم‌های ملی فوتبال ماه‌ها برای بازی در گرما برنامه‌ریزی می‌کنند، اما حتی سازگاری در سطح نخبه‌ها هم تا جایی بیشتر دوام ندارد.

تیم ملی مردان انگلستان در ژوئن گذشته به اسپانیا رفت تا در یک اردو آماده‌سازی، بدن بازیکنانش را برای شرایط سخت محک بزند و از همان‌جا معلوم بود که جام جهانی ۲۰۲۶ در آمریکای شمالی قرار نیست آزمونی ساده باشد.

کنار زمین تمرینی، چادرهایی با گرمای مصنوعی دست‌کم ۳۵ درجه سانتی‌گراد برپا شده بود و بازیکنان در حالی که عملکردشان ثبت می‌شد، آزمون‌های آمادگی را روی دوچرخه‌های ثابت انجام می‌دادند.

هر بازیکن هم یک قرص زیستی به اندازه یک مولتی‌ویتامین بزرگ می‌بلعید تا دانشمندان ببینند بدنش تا چه اندازه خودش را خنک می‌کند. توماس توخل، سرمربی وقت انگلستان، همان زمان به خبرنگاران گفت:

«خیلی تعجب می‌کنم اگر در جام جهانی ۲۰۲۶ در آمریکای شمالی عذاب نکشیم.»

آخرین باری که آمریکای شمالی در سال ۱۹۹۴ جام جهانی را میزبانی کرد، بازی‌ها به‌خاطر گرمای شدید خاطره‌ای بد به جای گذاشتند و این دوره هم می‌تواند در همان حد و اندازه باشد.

هوای روزهای آینده در آمریکا هم برای بازیکنان جام جهانی و هم برای میلیون‌ها آمریکایی عادی، آزمایشی جدی خواهد بود. دمای هوا در برخی شهرهای میزبان مسابقات تا ۳۸ درجه بالا خواهد رفت و اداره ملی هواشناسی برای برخی شهرها هشدار گرمای شدید صادر کرده است.

اورلاندو لاتاینو، استاد فیزیولوژی کاربردی و کینزیولوژی دانشگاه فلوریدا که با تیم ملی برزیل کار می‌کند، به من گفت بازیکنان فوتبال در چنین شرایطی نه‌ فقط زیر فشار گرما، بلکه زیر فشار فعالیت مداوم هم قرار می‌گیرند و معمولا در هر بازی حدود ۱۱ کیلومتر می‌دوند.

برای ماه‌ها، تیم‌ها درباره بهترین راه آماده کردن ورزشکاران برای چنین گرما و رطوبتی فکر کرده‌اند؛ از سوناهای پس از تمرین و غوطه‌وری در آب داغ گرفته تا تمرین‌های بیرونی عرق‌ریز و اردوهای ویژه سازگاری با گرما.

لی تیلور، فیزیولوژیست ورزش و محیط‌زیست در دانشگاه لافبورو که با چند تیم حاضر در جام جهانی مشورت می‌کند، گفت در یک دنیای ایده‌آل، ورزشکاران باید حدود ۱۵ روز در گرما تمرین کنند تا پیش از تورنمنت به آب‌وهوای منطقه عادت کنند.

آلمان، که قهرمان تورنمنت جام جهانی ۲۰۱۴ شد، در ایالت سوزان باهیا در برزیل اردو زد. لاتاینو می‌گوید:

«نمی‌توانم بگویم فقط به این دلیل بردند که در گرما ماندند، اما آن‌ها آگاهانه پایگاه خود را در محیطی گرم انتخاب کردند، چون می‌دانستند می‌تواند برایشان برگ برنده باشد.»

بسیاری از تیم‌ها دقیقا همین مسیر را رفته‌اند. با این حال، بسیاری از بازیکنان کمتر از ۱۵ روز فرصت سازگاری پیدا می‌کنند.

بدن عادت‌کرده به گرما هم لزوما از افت عملکرد نجات پیدا نمی‌کند.

پژوهش‌ها نشان داده‌اند ورزشکاران در مسابقه‌های گرم معمولا با شدت کمتری بازی می‌کنند و مثلا کمتر از حالت عادی می‌دوند؛ درست همان‌طور که موج گرما می‌تواند طی چند روز انرژی یک فرد را تحلیل ببرد، اثر فرساینده گرما هم در طول تورنمنت روی هم جمع می‌شود.

با این همه، مربیان چند ترفند برای مقابله با گرما دارند که می‌تواند به ورزشکاران و حتی به هرکسی کمک کند.

برای پایین آوردن دمای مرکزی بدن، بازیکنان ممکن است جلیقه‌ای پر از یخ بپوشند، هرچند چنین چیزی وسیله‌ای نیست که در هر خانه‌ای پیدا شود، یا پیش از مسابقه در حمام یخ فرو بروند که دست‌کم امتحان کردنش در خانه آسان‌تر است.

برای کسانی که ماه‌ها زیر نظر ده‌ها متخصص برای گرما آماده نشده‌اند، گزینه‌ها محدودتر است. مایکل ساوکا، فیزیولوژیست ورزش و متخصص سازگاری با گرما در مؤسسه فناوری جورجیا، گفت انسان‌ها حدود ۸ تا ۱۰ روز زمان می‌خواهند تا به‌خوبی با گرما سازگار شوند. وقتی موج گرما ناگهان از راه می‌رسد، مردم فرصت چندانی برای سازگاری ندارند و بسیاری از مناطق درگیر این هفته، از جمله نیویورک‌سیتی، به‌تازگی دمای نسبتا قابل‌تحملی داشته‌اند.

کارول اوینگ گاربر، فیزیولوژیست ورزش در کالج معلمان دانشگاه کلمبیا، گفت بیشتر مردم فقط باید این شرایط را پشت سر بگذارند.

گاربر توصیه می‌کند کسانی که در جام جهانی بازی نمی‌کنند چند اصل ساده را رعایت کنند؛ به‌جای یونیفرم اجباری، لباس‌های تنفس‌پذیر بپوشند، چون هیچ ملت چشم‌انتظاری مشتاقانه عملکردشان را در زمین فوتبال دنبال نمی‌کند، می‌توانند وقت بیشتری را در سایه بگذرانند و در ساعت‌های خنک‌تر روز ورزش کنند.