ترجمه مطالب از رسانههای خارجی به معنای تایید آن محتوا نیست. هدف صرفا اطلاع مخاطب از رویکرد و نگاه رسانههای جهان به تحولات کنونی است.
ساختمانی کوتاه و معمولی در شمالشرق ویرجینیا در نگاه اول هیچ نشانهای از یک مرکز نظامی ندارد اما داخل آن، ردیفهایی از موشکها روی میزهای کار قرار گرفتهاند که در انتظار آمادهسازی توسط تکنسینهای جوان برای جنگ بعدی آمریکا هستند.
این تازهترین روایت فایننشالتایمز از تحرکات نظامی ایالات متحده است؛ تحرکاتی که رنگ و بوی تغییر تاکتیک دارند.
داگ دِنِنی کهنهسرباز و مدیر گروه دفاعی کو-آسپرِی -گروهی که این انبار را اجاره کرده- میگوید: «اینجا همهچیز برای شرایطی آماده شده که مجبور شویم خیلی سریع عمل کنیم.»
اما در این کارگاه دقیقا چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟
این کارگاه برای حل یک مشکل ساده طراحی شده است: آمریکا به اندازه کافی موشک تولید نمیکند و موشکهایی که تولید میکند بسیار گران هستند.
در حالی که ذخایر موشکی این کشور در جریان جنگ با ایران کاهش یافته، پیدا کردن راهی برای تولید سریع، ارزان و در مقیاس بالا به یک چالش فوری تبدیل شده است.
فایننشالتایمز میگوید حتی اگر ایالات متحده همه توان موشکسازی خود را به کار گیرد، پنتاگون برای جایگزینی موشکهای شلیکشده در جنگ ایران به سالها زمان نیاز دارد. آمریکا تنها حدود ۶۰۰ موشک تاماهاوک در سال تولید میکند که هرکدام حدود ۲.۶ میلیون دلار قیمت دارند.
موشکهای پیآراسام و جیایاساسام نیز به ترتیب حدود ۱.۶ و ۱.۹ میلیون دلار هزینه دارند.
به گفته مایکل هوروویتز مقام سابق پنتاگون، «زرادخانه آمریکا بر پایه سلاحهای گران، پیچیده و سختتولید بنا شده است.»
ما وارد دوره جدیدی از جنگ شدهایم و آمریکا باید تغییر کند.- مایکل هوروویتز
آیا این تغییر شروع شده است؟
فایننشالتایمز میگوید نشانههایی از این تغییر دیده میشود.
مجموعهای از برنامههای آزمایشی و پروژههای جدید در پنتاگون آغاز شده؛ از جمله درخواست بودجه ۱۲ میلیارد دلاری برای تولید ۲۸ هزار موشک طی پنج سال و همچنین برنامهای برای خرید ۱۰ هزار موشک زمینپرتاب در سه سال آینده.
در انبار شرکت کو-آسپرِی هدف این است که بخشی از این تغییر عملی شود.
داگ دِنِنی این مدل را مانند «مکدونالد» برای «ساخت موشک» توصیف میکند؛ ارزان قیمت و سریع و فست فودی.
در این کارگاه ماشینآلات پیچیده وجود ندارد و موشکها با دستورالعملهای ساده و ابزارهای دستی مونتاژ میشوند؛ بهطوری که یک تکنسین تازهکار میتواند در یک ماه آموزش ببیند.
در کنار آن، چند پرینتر سهبعدی نیز بهصورت ۲۴ ساعته در حال تولید قطعات هستند.
کارگاه کو-آسپرِی در حال حاضر روی دو موشک برای پنتاگون کار میکند؛ اولی را طی چهار ماه کامل کرده و دومی را نیز در پنج ماه آینده تکمیل خواهد کرد.
در کنار این شرکت، استارتاپهای دیگری مانند کاستلیون نیز وارد این حوزه شدهاند. این شرکت سهساله، قراردادی برای تولید بیش از ۱۲ هزار موشک هایپرسونیک در پنج سال دارد. هدف آن رسیدن به تولید حدود ۶ هزار موشک در سال با هزینه تقریبی ۴۰۰ هزار دلار است.
شرکتها حتی به استفاده از قطعات آماده بازار روی آوردهاند؛ از جمله موتورهایی که برای هواپیماهای کنترلی یا قطعاتی که در خودروها استفاده میشوند.
به گفته فابیان هافمن از دانشگاه اسلو، از نظر فنی امکان تولید هزاران موشک در سال وجود دارد و در شرایط جنگی این عدد حتی میتواند به هزاران عدد در ماه برسد.
تجربه جنگ اوکراین و درگیریهای خاورمیانه باعث شده پنتاگون به این جمعبندی برسد که جنگ آینده فقط متمرکز بر دقت نیست، بلکه «تعداد» نیز به همان اندازه اهمیت دارد.
پیش از جنگ ایران نیز تحلیلهای پنتاگون از احتمال اتمام ذخایر موشکی ظرف چند هفته در صورت وقوع جنگ با چین خبر داده بودند.
در همین حال، آمریکا در حال توسعه تولید پهپادهاست و برای اولین بار پهپاد لوکاس در عملیات واقعی استفاده شد؛ پهپادی که از روی نمونه ایرانی شاهد-۱۳۶ (Shahed-136) مهندسی معکوس شده است.
پنتاگون همچنین درخواست کرده بودجه پهپادها و فناوریهای مرتبط را به بیش از ۷۴ میلیارد دلار افزایش دهد.
با این حال، کارشناسانی مانند تام کاراکو از مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی هشدار میدهند که سلاحهای ارزانتر ممکن است دقت و قابلیت اطمینان پایینتری نسبت به نسلهای قبلی داشته باشند.
او میگوید پنتاگون باید بپذیرد که بدون تغییر در نوع سفارشها، صنعت دفاعی نمیتواند به تولید انبوه برسد.
یک مقام سابق نیز تأکید میکند که طراحی باید بهقدری ساده باشد که استفاده از آن برای نیروها مانند استفاده از آیفون باشد.