جنگ ایران معادله را تغییر داد؛ حرکت آمریکا برای شکار ارزانقیمت پهپادها
به گزارش زومان، والاستریتژورنال خبر داده است که تفنگداران دریایی آمریکا در فیلیپین از سامانه پدافند هوایی یکپارچه تفنگداران دریایی (Madis) برای تمرین سرنگون کردن پهپادها با روشهایی کمهزینه استفاده کردند.
این تمرین که در ماه آوریل در فیلیپین برگزار شد، نمایی از چگونگی تلاش آمریکا برای حل یکی از مهمترین مشکلات جنگهای مدرن ارائه داد: «نابود کردن پهپادهای ارزانقیمت بدون استفاده از موشکهایی که هزینه تولیدشان بیش از ده برابر قیمت همان پهپادها است.»
در پایان این تمرین، تفنگداران دریایی یک موشک استینگر شلیک کردند. این موشک تنها با یک شلیک پهپاد را ساقط کرد.
سامانه جدید آمریکایی چگونه کار میکند؟
گزارش والاستریتژورنال نشان میدهد سامانه پدافند هوایی یکپارچه تفنگداران دریایی (که به اختصار مَدیس نامیده میشود)، یک سامانه متحرک ضدپهپاد است که روی دو خودروی نظامی نصب شده است:
- خودروی اول نقش «چشم» سامانه را دارد؛ یعنی با استفاده از رادار پیشرفته، پهپادها و سایر اهداف پرنده را شناسایی و ردیابی میکند و اطلاعات آنها را در اختیار نیروها قرار میدهد.
- خودروی دوم حامل موشکهای استینگر و سلاحهای ضدپهپاد مجهز است تا پس از شناسایی هدف، آن را منهدم کند.
علاوه بر این، مدیس به تجهیزات جنگ الکترونیک نیز مجهز است. این تجهیزات میتوانند با ایجاد اختلال در امواج رادیویی و سیگنالهای ارتباطی، ارتباط پهپاد با اپراتور یا سامانه هدایت آن را قطع کنند؛ در نتیجه پهپاد ممکن است کنترل خود را از دست بدهد یا مأموریتش را ادامه ندهد.
هر دو خودروی مدیس به یک توپ و یک مسلسل کوچکتر مجهز هستند؛ سلاحهایی که همراه با انواع جدید مهمات، به بخش رو به رشدی از عملیات مقابله با پهپادها تبدیل شدهاند.
هدف از طراحی مدیس این است که فرماندهان میدانی چندین گزینه در اختیار داشته باشند: توپ، موشک یا جنگ الکترونیک. تا بتوانند مناسبترین روش را برای حفاظت از نیروها و تجهیزات خود در برابر پهپادها انتخاب کنند، بدون آنکه هزینهها سرسامآور شود.
مزیتهای سامانه جدید
قابلیت تحرک بالای مدیس برای تفنگداران دریایی اهمیت ویژهای دارد، زیرا آنها خود را برای احتمال درگیری در محیطهای جزیرهای منطقه هند-آرام آماده میکنند؛ منطقهای که در صورت وقوع هرگونه جنگ میان چین و آمریکا بر سر تایوان یا دریای جنوبی چین، نقش محوری خواهد داشت.
تفنگداران دریایی میگویند یکی از امیدوارکنندهترین ویژگیهای مدیس، توانایی آن در شلیک گلولههای مخصوص ۳۰ میلیمتری با فیوز مجاورتی است. این فیوز باعث میشود گلوله زمانی منفجر شود که به اندازه کافی به هدف نزدیک شود؛ بنابراین تیرانداز نیازی ندارد حتماً مستقیماً به هدف برخورد کند.
پهپادهای ارزان در برابر موشکهای میلیوندلاری
یکی از مهمترین مشکلات آمریکا در طی جنگ اخیر، مقابله با پهپادهای ارزانقیمت ایرانی مثل شاهد بوده است که هر یک تقریبا ۳۰ هزار دلار قیمت دارند.
مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی (CSIS) مستقر در واشنگتن در گزارشی مطرح کرد که در طی جنگ اخیر، آمریکا و کشورهای حاشیه خلیج فارس برای ساقط کردن پهپادهای ایرانی در کنار بهکارگیری بالگردها و هواپیماهای مجهز به توپ، از موشکهای هوابههوای گرانتری مانند AIM-120 که تولید آنها پیچیدهتر است نیز استفاده کردهاند؛ موشکی که هر فروند آن حدود یک میلیون دلار قیمت دارد.
حالا با راهاندازی سامانه جدید، حتی اگر برای ساقط کردن یک پهپاد به پنج گلوله نیاز باشد، مجموع هزینه آن حدود ۱۱٬۲۵۰ دلار خواهد شد.
بنابراین اگرچه این گلولهها معمولاً از موشکها دقت کمتری دارند، اما میتوانند هزینهها را به شدت کاهش دهند.
در مقابل، سایر سامانههای ضدپهپادی بسیار گرانتر هستند.
صنعت دفاعی زیر فشار افزایش تقاضا
با وجود ارزانتر بودن این گلولهها نسبت به موشکها، تولیدکنندگان صنایع دفاعی آمریکا همچنان با چالش تولید تعداد کافی از آنها روبهرو هستند؛ زیرا در آینده به صدها هزار گلوله بیشتر نیاز خواهد بود.
به گفته استیون سایرز، کارشناس سابق مهمات در سازمان پشتیبانی و تدارکات ناتو:
«فیوزهای مجاورتی، تجهیزات الکترومکانیکی دقیقی هستند و خطوط تولیدی که بتوانند آنها را در مقیاس گسترده بسازند، بسیار محدودند.»
شرکت نورثروپ گرومن مستقر در ایالت ویرجینیا که قراردادی بیش از ۲۰۰ میلیون دلار از ارتش آمریکا برای تولید گلولههای مجهز به فیوز مجاورتی دریافت کرده است، اعلام کرد با افزایش تقاضا برای این مهمات، در تأسیسات و تحقیقات خود سرمایهگذاری کرده است.
همچنین شرکت التریهریس که فیوزهای مورد استفاده در مهمات ۳۰ میلیمتری را تولید میکند، اعلام کرده است که «بهسرعت در حال افزایش ظرفیت تولید برای پاسخگویی به رشد تقاضا در طیف گستردهای از فیوزها» است.