استراتژی یک میلیاردر یونانی: پرداخت عوارض بهتر از بستن هرمز است

به گزارش زومان به نقل از فاینشال‌تایمز، اوانجلوس ماریناکیس، غول کشتیرانی یونان، نگاهی کاملاً عمل‌گرایانه به بحران فعلی دارد. او که ناوگانی متشکل از ۱۸۵ کشتی و حدود ۳۵ نفتکش را از طریق «گروه دریایی کپیتال» اداره می‌کند و همزمان مالک باشگاه‌های فوتبال ناتینگهام فارست و المپیاکوس است، روز سه‌شنبه در کنفرانس کشتیرانی «تریدویندز» در آتن موضعی متفاوت گرفت. او اعلام کرد برای باز نگه داشتن تنگه هرمز، آماده پرداخت عوارض است.

ماریناکیس معتقد است که صنعت کشتیرانی همین حالا هم هزینه تنش‌های گسترده منطقه را می‌پردازد. او به هزینه تغییر مسیر اجباری کشتی‌ها از طریق دماغه امید نیک اشاره کرد؛ مسیری طولانی‌تر که به مالکان کشتی تحمیل شده است. او با صراحت گفت: «حتی اگر مجبور به پرداخت عوارض باشیم، برای من بسیار بهتر از بسته شدن تنگه است.»

از نگاه او، پرداخت عوارضی معادل ۱۰۰ هزار یا ۲۰۰ هزار دلار، بسته به ابعاد کشتی و محموله، منطقی‌تر از تحمل این همه دردسر است. او افزود که این پول حتی می‌تواند تمام خسارات اتفاقاتی که تاکنون رخ داده است را جبران کند.

اما این نگاه پراگماتیک، مخالفان سرسختی در میان سایر شرکت‌ها دارد. بسیاری معتقدند آزادی عبور و مرور باید حفظ شود. آن‌ها هشدار می‌دهند که این کار یک بدعت خطرناک برای سایر گذرگاه‌های گلوگاهی (آبراه‌های باریک و حیاتی برای تجارت جهانی) ایجاد می‌کند.

در ماه آوریل، تهران اعلام کرد که برای عبور هر کشتی تا ۲ میلیون دلار عوارض می‌گیرد؛ رقمی که در بزرگترین نفتکش‌ها معادل یک دلار به ازای هر بشکه است. متعاقباً «سازمان تنگه خلیج فارس» برای مدیریت عوارض تأسیس شد. اما تحریم این نهاد توسط آمریکا، مالکان کشتی را در هاله‌ای از ابهام فرو برد و آن‌ها اکنون نمی‌دانند پس از سه ماه جنگ، چگونه کشتی‌های سرگردان خود را جابجا کنند. فعلاً تنها کشتی‌هایی از تنگه می‌گذرند که توافقات دولتی برای عبور ایمن داشته باشند یا عوارض را پرداخته باشند.

شرکت‌های بزرگی مانند شورون و میتسویی اواس‌کی لاینز ژاپن قاطعانه گفته‌اند که هیچ عوارضی نخواهند داد. جورج پروکوپیو، دیگر مالک بزرگ کشتی یونانی که ناوگانش از زمان شروع جنگ چندین بار از تنگه عبور کرده است، روز دوشنبه تأکید کرد که هیچ‌کس نباید عوارض تحمیل کند، زیرا گذرگاه‌های مشابه زیادی در جهان وجود دارد.

با این حال، ماریناکیس مسیر خود را می‌رود. او در ماه فوریه، شاخه نفتکش شرکتش را وارد بورس کرد که بزرگترین عرضه اولیه این صنعت طی دو دهه اخیر بود. اکنون، او خود را برای یک توافق صلح آماده می‌کند. استراتژی او این است که کشتی‌هایش را با تخفیف‌های قابل توجهی در حال کار نگه دارد تا تنها سه یا چهار روز با تنگه فاصله داشته باشند و به محض حصول توافق، آماده ورود به خلیج فارس باشند.