بریفینگ دوباره در واشنگتن؛ آیا الگوی ۷ اسفند تکرار می‌شود؟

در واشنگتن، یک بریفینگ دیگر درباره ایران در حال برگزاری است؛ نشستی که بیش از هر چیز، یادآور تجربه‌ای نزدیک است—جلسه ۷ اسفند ۱۴۰۴ (۲۶ فوریه ۲۰۲۶) که تنها دو روز بعد، هم‌زمان با تحولات ۹ اسفند، مسیر رخدادها را تغییر داد. همین هم‌زمانی زمانی باعث شده بریفینگ تازه با حساسیت بیشتری دنبال شود.

به گزارش زومان به نقل از آکسیوس، قرار است دونالد ترامپ امروز پنج‌شنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ (۳۰ آوریل ۲۰۲۶) در نشستی در کاخ سفید با حضور فرمانده سنتکام، دریادار «برد کوپر»، در جریان طرح‌های جدید مرتبط با ایران قرار گیرد.

آکسیوس به نقل از منابع آگاه نوشته است در این نشست، مجموعه‌ای از گزینه‌ها مورد بررسی قرار می‌گیرد؛ از ادامه مسیرهای فعلی تا سناریوهایی که می‌تواند به تغییر وضعیت موجود منجر شود.

در میان این گزینه‌ها، طرح‌هایی برای اقدامات محدود و کوتاه‌مدت نیز مطرح شده که هدف آن تأثیرگذاری بر روندهای جاری عنوان شده است. هم‌زمان، وضعیت تردد دریایی در تنگه هرمز و نحوه مدیریت آن در شرایط کنونی نیز بخشی از این بررسی‌هاست.

در شرایط فعلی، محاصره دریایی همچنان به‌عنوان یکی از ابزارهای اصلی فشار مطرح است. برخی گزارش‌ها نشان می‌دهد این مسیر در اولویت باقی مانده، هرچند گزینه‌های دیگر نیز به‌طور کامل کنار گذاشته نشده‌اند.

در سوی دیگر، محسن رضایی، فرمانده پیشین سپاه، در اظهاراتی اعلام کرده است که ایران «تمدید محاصره را تحمل نخواهد کرد» و در صورت ادامه این وضعیت، «پاسخ خواهد داد».

او همچنین با اشاره به گستردگی مسیرهای دریایی، کارایی کامل این محدودیت‌ها را زیر سؤال برده است.

در کنار این تحرکات، یک متغیر حقوقی نیز در حال نزدیک شدن به نقطه حساس است. بر اساس «War Powers Resolution»، رئیس‌جمهور آمریکا در صورت استفاده از نیروهای نظامی بدون مجوز کنگره، با محدودیت زمانی مواجه است.

گزارش‌ها حاکی از آن است که این بازه ۶۰ روزه روز جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ (۱ مه ۲۰۲۶) به نقطه مهمی می‌رسد—در شرایطی که زمان حقوقی نیز در حال پایان است. هرچند تجربه‌های گذشته نشان می‌دهد این قانون لزوماً به‌عنوان مانعی قطعی عمل نکرده است.

تجربه ۷ اسفند نشان داد فاصله میان «بررسی گزینه‌ها» و «تغییر در مسیر تحولات» می‌تواند کوتاه باشد. حالا نیز بریفینگ تازه در شرایطی برگزار می‌شود که چند مسیر به‌طور هم‌زمان در حال بررسی است: ادامه فشارهای اقتصادی و دریایی، در کنار سناریوهای دیگر.

این هم‌زمانی میان بریفینگ، تداوم محاصره و نزدیک شدن ضرب‌الاجل حقوقی، فضای تصمیم‌گیری را پیچیده‌تر کرده است.

مجموع این نشانه‌ها از وضعیتی حکایت دارد که در آن، هم‌زمان فشارها ادامه دارد و گزینه‌ها در حال بازبینی است—آن هم در شرایطی که زمان نیز به یک عامل اثرگذار تبدیل شده است.

پرسش اصلی همچنان پابرجاست:آیا این بریفینگ نیز مانند تجربه قبلی، به تغییر مسیر منجر خواهد شد، یا این‌بار صرفاً بخشی از یک روند طولانی‌تر است؟