تحلیل سی‌ان‌ان از آرایش جدید آمریکا در منطقه

 به گزارش زومان به نقل از سی ان ان، دونالد ترامپ پنج‌شنبه گذشته در کاخ سفید ایستاد، خبرنگاران را نگاه کرد و گفت: «مرا در عجله نیندازید.» سؤال این بود که چه زمانی جنگ با ایران تمام می‌شود. جواب او این بود که جوابی ندارد.

چند ساعت بعد، ارتش آمریکا اعلام کرد سومین ناو هواپیمابر به خاورمیانه رسیده است. این بیشترین ناوهای جنگی آمریکا در این منطقه از سال ۲۰۰۳ به این طرف است—زمانی که واشنگتن عراق را بمباران می‌کرد.

حالا، بیش از دو دهه بعد، سه غول فولادی دوباره در آب‌های خلیج‌فارس و دریای عرب شناورند. اما این بار هدف ایران است، نه بغداد. و هنوز کسی نمی‌داند این ماجرا کجا تمام می‌شود.

فرماندهی مرکزی آمریکا(سنتکام)—سازمانی که نیروهای نظامی در خاورمیانه را هماهنگ می‌کند—پنج‌شنبه اعلام کرد ناو «یو‌اس‌اس جورج اچ.دبلیو. بوش» وارد منطقه شده است. این ناو جدیدترین عضو خانواده نیمیتز است: هزار فوت طول، بیش از صد هزار تن وزن، دو راکتور هسته‌ای، بیش از ۸۰ هواپیما، و ۵۵۰۰ نفر خدمه. حالا کنار دو ناو دیگر—«یو‌اس‌اس جرالد آر. فورد» و «یو‌اس‌اس آبراهام لینکلن»—در آب‌های اطراف ایران قرار گرفته است.

همین احتمال که یک ناو سوم وارد ماجرا شود فشار بر ایران را در آستانه مذاکرات صلح افزایش می‌دهد. پیام این است که اگر مذاکرات آن‌طور که ترامپ می‌خواهد پیش نرود، ممکن است فشار بیشتری وارد شود. تصویر سیاسی این اقدام به اندازه اقدام نظامی، و شاید حتی بیشتر، اهمیت دارد.

- کارل شوستر، کاپیتان بازنشسته نیروی دریایی آمریکا

چندین منبع این هفته به سی‌ان‌ان گفتند اگر آتش‌بس کنونی فرو بریزد، طرح‌هایی برای حملات جدید در تنگه هرمز آماده است. هدف‌ها شامل قایق‌های تندروی تهاجمی، کشتی‌های مین‌گذار و تجهیزات نامتقارن می‌شود؛ یعنی سلاح‌های کوچک و چابکی که ایران با آنها توانسته این آبراه را ببندد و به عنوان اهرم فشار استفاده کند.

برخی تحلیلگران می‌گویند ناو بوش شاید آمده تا جای ناو فورد را بگیرد. فورد از ژوئن سال گذشته—یعنی بیش از ده ماه—در منطقه است، در حالی که ناوهای آمریکایی معمولاً حدود هفت ماه در مأموریت می‌مانند. خدمه خسته می‌شوند، کارایی کم می‌شود. شوستر می‌گوید: «خدمه آن به مقداری استراحت نیاز دارند، در غیر این صورت کارایی عملیاتی‌شان کاهش می‌یابد.»

اما اگر بوش جایگزین نباشد و هر سه ناو همزمان بمانند، این یعنی واشنگتن تعهدی بسیار بزرگ به این جنگ دارد. نیروی دریایی آمریکا ۱۱ ناو هواپیمابر دارد، اما در هر زمان فقط چهار یا پنج ناو آماده جنگ هستند؛ بقیه در حال تعمیر، بازسازی یا آموزش‌اند. پس اگر سه ناو در خاورمیانه باشند، یعنی بیش از نیمی از توان رزمی آمریکا در یک منطقه متمرکز شده است.

پیتر لیتون، تحلیلگر و پژوهشگر دانشگاه گریفیت و افسر پیشین نیروی هوایی استرالیا، می‌گوید دو یا سه ناو برای محاصره دریایی—یعنی بستن راه‌های دریایی ایران—بیش از حد لازم است.

برای محاصره دریایی در واقع فقط یک ناو لازم است. اما تهدید به انجام حملات هوایی بیشتر علیه ایران باعث می‌شود ناو دوم هم باشد.

- پیتر لیتون، افسر پیشین نیروی هوایی استرالیا

بر اساس داده‌های مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی، آخرین باری که آمریکا سه ناو یا بیشتر در خاورمیانه داشت سال ۲۰۰۳ بود. آن زمان پنج ناو در عملیات «شوک و وحشت» علیه عراق شرکت داشتند. حالا، بیش از ۲۰ سال بعد، این رکورد دوباره شکسته شده است.

سدریک لیتون، تحلیلگر نظامی سی‌ان‌ان و سرهنگ بازنشسته نیروی هوایی، می‌گوید این اقدام فشار بر ایران برای رسیدن به توافق را افزایش می‌دهد. اما او اضافه می‌کند: «هنوز نمی‌توان با قطعیت درباره آن نظر داد.» مشخص نیست ایران حاضر به مصالحه شود یا نه.

ناو بوش و گروه رزمی‌اش ۳۱ مارس بندر نورفولک در ویرجینیا را ترک کردند و مسیر طولانی‌تری به سمت خاورمیانه در پیش گرفتند: از اطراف دماغه امید نیک در جنوب آفریقا عبور کردند تا از کانال سوئز و دریای سرخ دور بمانند—جایی که نیروهای یمنی مورد حمایت ایران بر تنگه باب‌المندب نظارت دارند.

حالا سه ناو در منطقه‌اند. ترامپ هنوز نمی‌گوید این جنگ کی تمام می‌شود. و تهران هم سکوت کرده است.