عمدهفروشان قطع اینترنت!
امروز نتبلاکس گزارش داد که قطع اینترنت در ایران اکنون از ۹۸۴ ساعت گذشته است و عموم مردم به شبکه ملی اطلاعات محدود شدهاند. فارغ از اینکه هیچ مسوولی درباره اینکه قطعی اینترنت تا چه زمانی ادامه دارد، توضیحی نمیدهد و سوال بسیاری از مخاطبان این است که در چه شرایطی این وضعیت عجیب به پایان میرسد، پدیده دیگری نیز در حال رشد است: عمدهفروشی گیگی!
در حالیکه در روزهای اولیه قطعی نت، تنها بستههای یک گیگی با قیمت حداقل یک میلیون تومان توسط برخی کانالها به فروش میرسید، حال قیمتها کمی شکسته شده و هر گیگ تا ۶۰۰ هزار تومان کاهش یافته است. از آن طرف بستههای ۱۰ گیگ و ۲۰ گیگ نیز ارائه میشود که با قیمت تعدیل شده به فروش میرسند! مثلا ۱۰ گیگ ۴.۵ میلیون تومان؛ یعنی گیگی ۴۵۰ هزار تومان! مخاطب گیگ بیشتری بخرد قیمت تمام شده کمتر میشود! اما مسئله اینجاست که چرا باید کاربر همچین ارقامی را برای اتصال به اینترنت بینالملل پرداخت کند؟
سودجویی در شرایط اضطرار
قطعی اینترنت، یک شوک عرضه شدید ایجاد کرده و عرضهکنندگان موجود با کمبود مصنوعی یا واقعی ظرفیت، قیمتها را بالا بردهاند. ادامه این رویکرد عملا اینترنت بینالملل را لاکچری میکند. این بستهها عمدتاً برای کسانی که توان مالی دارند قابلاستفادهاند؛ کسبوکارهای کوچک، دانشآموزان و اقشار کمدرآمد از این دسترسی محروم میمانند. در حالی که اینترنت دسترسی به اطلاعات و خدمات حیاتی است، تبدیل آن به کالایی گرانتر به معنی تشدید نابرابری است.
علاوه بر این استفاده از سرویسهای میانجی ناشناس یا کمشناسنامه، مخاطراتی برای دادهها و حریم خصوصی کاربران ایجاد میکند. در مواقع حساس سیاسی، درز اطلاعات میتواند پیامدهای جدی داشته باشد.
در شرایطی که اینترنت تبدیل به امری ضروری شده، سیاستگذاران و نهادهای مدنی باید وارد عمل شوند تا از تبدیل حق دسترسی به اطلاعات به یک کالای گرانقیمت جلوگیری کنند.