اولین روز کاری سال با استرس متفاوت/شما از وضعیت خود خبر دهید

هر ساله اولین روز کاری بعد از تعطیلات نوروز، به عنوان اولین روز کاری عمومی و عرفی به حساب می‌آمد، ترافیک شهرها کم کم به حالت قبل از تعطیلات بر می‌گشت، کارکنان و کارگران حقوق سال جدید را جمع و ضرب می‌زدند و و بنگاه‌ها با برنامه‌ای از پیش تعیین‌شده، سال کاری را آغاز می‌کردند. اما امسال، پس از آغاز جنگ از ۹ اسفند، این روز برای بسیاری معنی دیگری دارد: نگرانی از بقا، تردید درباره حقوق ماه بعد و پرسش از اینکه «آیا تا پایان سال شغلی هست یا نه؟».

شوک ناشی از جنگ از نوع شوک‌های اقتصادیِ معمول متفاوت است؛ ناگهانی، وسیع و با اثرات روانی عمیق بر بازار کار و تصمیم‌های بنگاه‌ها. بخش خصوصی به‌سرعت باید دخل و خرجش را بازخوانی کند تا بقا یابد. از زمان شروع جنگ، کسب‌وکارها به‌طور کلی در چند دسته واکنش نشان داده‌اند:

- ادامه فعالیت با مدیریت ریسک: بنگاه‌هایی که توان مالی یا مدیریتی برای پوشش ریسک را داشتند، ماندند و سعی کردند فعالیت را حفظ کنند. این دسته اغلب در بخش‌هایی‌اند که نقدینگی نسبی یا سفارشات جاری دارند.

- تعطیلی موقت: گروهی تصمیم گرفتند فعلاً تعطیل کنند تا وضعیت امنیتی و بازار روشن‌تر شود؛ هزینه‌ها را کاهش می‌دهند و تلاش می‌کنند در کوتاه‌مدت زیان را کم کنند.

- تعدیل نیرو: برخی شرکت‌ها با کاهش نیروی کار و حفظ بخشی از کارکنان به شرایط بحرانی پاسخ دادند. این راهکار در کوتاه‌مدت هزینه‌ها را پایین می‌آورد اما تبعات اجتماعی و افت تولید دارد.

- فعالان خوداشتغال و اقتصاد دیجیتال: گروهی که از طریق اینترنت کسب درآمد داشتند، با دو مشکل روبه‌رو شدند: محدودیت یا «جزیره‌ای» شدن دسترسی به شبکه‌های بین‌المللی و کاهش تقاضا در دوران جنگ. حتی در شرایط اتصال داخلی هم بسیاری از سفارش‌ها و مشتریان خارجی یا داخلی از بازار حذف شده‌اند.

کسب‌وکار شما در کدام یک از دسته‌های بالا قرار می‌گیرد؟ از چه پیامدهایی بیشترین آسیب را دیدید؟

در این نظرسنجی شرکت کنید و تجربه خود را برای ما بنویسید. ارسال تجربیات شما به سیاست‌گذاران، تشکل‌های صنفی و نهادهای درگیر کمک می‌کند تا پاسخ‌های مؤثرتری طراحی شود.