ترامپ، پوتین و شی در شنژن کنار هم مینشینند، اما خواستههای متفاوت آنان رسیدن به توافقی تاریخی را دشوار میکند.
در شنژن، دونالد ترامپ، ولادیمیر پوتین و شی جینپینگ دور یک میز مینشینند؛ صحنهای که میتواند یادآور تقسیم قدرت میان رهبران بزرگ جهان باشد. هرکدام با هدفی متفاوت و در جستوجوی امتیاز خود به دیدار میآیند. پرسش اصلی آن است که آیا عکس پایانی صرفا تصویری تاریخی خواهد بود یا به نمادی از تغییر تازهی نظم جهانی تبدیل میشود.
بهگزارش منبع، ۸۱ سال پیش فرانکلین روزولت، وینستون چرچیل و ژوزف استالین در یالتا دور یک میز نشستند تا دربارهی نظم جهان پس از جنگ تصمیم بگیرند. قرارگرفتن رهبران آمریکا، روسیه و چین در کنار یکدیگر، تصویری مشابه با نشست تاریخی سال ۱۹۴۵ پدید میآورد. بااینحال، شباهت ظاهری لزوما بهمعنای شکلگیری یالتای دوم و دستیابی سه قدرت به توافقی برای بازطراحی نظم جهان نیست.
پوتین میخواهد برای پایان جنگ اوکراین امتیاز بگیرد و با نشستن کنار رهبران آمریکا و چین، جایگاه روسیه را به رخ بکشد. ترامپ در پی نمایش دوبارهی قدرت جهانی خود است و گفته میخواهد دربارهی کاهش سلاحهای هستهای مذاکره کند. شی نیز قصد دارد جایگاه چین را تثبیت کند و احتمالا در پروندهی تایوان امتیازی به دست آورد. تفاوت خواستههای سه رهبر، مسیر رسیدن به توافق را دشوار میسازد.
چین فعلا حاضر به ورود به مذاکرهی هستهای سهجانبه نیست، زیرا زرادخانهی هستهای پکن بسیار کوچکتر از زرادخانههای آمریکا و روسیه به شمار میرود. مقامهای چینی میگویند واشنگتن و مسکو باید ابتدا سلاحهای خود را کاهش دهند. ترامپ همچنین گفته است که میخواهد دربارهی پایان جنگ ایران گفتوگو کند، اما پکن چنین موضوعی را تأیید نکرده است.
جهان امروز نیز با سال ۱۹۴۵ تفاوتهای اساسی دارد. آمریکا نتوانسته جنگ ایران را به شکلی که میخواست پایان دهد، روسیه همچنان در جنگ اوکراین گرفتار مانده و چین نیز مسئلهی تایوان را حل نکرده است. نشست شنژن شاید عکسی تاریخی برجای بگذارد، اما توانایی سه رهبر برای تبدیل آن تصویر به توافقی پایدار و تغییردهندهی نظم جهانی همچنان محل تردید خواهد بود.