آمریکا بودجه و اختیارات مقابله با پهپادهای مرزی را افزایش داده، اما کمبود ماموران آموزشدیده، این کشور را به ارتش وابسته نگه داشته است.
آمریکا مسئولیت بیشتری برای مقابله با پهپادها به پلیس ایالتی و محلی داده، اما آموزش و تجهیز نیروها به همان سرعت پیش نرفته است.
کاتلین لرد فالون پژوهشگر نظامی مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی در واشینگتن، در تحلیلی درباره عملیات مشترک آمریکا و مکزیک میپرسد آیا حضور ارتش به پلیس کمک میکند روی پای خودش بایستد یا دارد جای سرمایهگذاری در توان پلیس را میگیرد؟
عملیات «عقاب بلندپرواز» در دو مرحله انجام شد. ابتدا نهادهای دو کشور هماهنگی میان نیروهایشان را تمرین کردند و سپس عملیات مقابله با پهپادهای کارتلها در مرز آغاز شد.
مقامهای مکزیکی از بازداشت دستکم یک اپراتور پهپاد خبر دادند و آمریکا به مکزیک اجازه داد تجهیزات پیشرفته ضدپهپاد را مستقیماً از ارتش آمریکا بخرد.
با این حال، هیچیک از دو دولت آمار جامعی از نتایج منتشر نکردهاند و هنوز نمیتوان گفت عملیات تا چه حد موفق بوده است.
کارتلها از پهپادها برای زیرنظرگرفتن مأموران مرزی و کمک به قاچاق استفاده میکنند. فرماندهی شمالی آمریکا گزارش داده که نیروهایش در سال ۲۰۲۶ بیش از ۳۰۰ پهپاد را در مرز جنوبی خنثی کردهاند.
در خود مکزیک نیز شمار حملات پهپادی از سال ۲۰۲۱ سه برابر شده و در سال ۲۰۲۵ به نزدیک ۷۰ مورد رسیده است.
با وجود گزارشهایی از ورود پهپادهای مسلح در نزدیکی مرز کالیفرنیا و تگزاس، متن تأکید میکند که تاکنون حمله پهپادی مسلحانه کارتلها علیه هدفی در خاک آمریکا گزارش نشده است.
کنگره آمریکا در دسامبر ۲۰۲۵ اختیار مقابله با پهپادها را تا دسامبر ۲۰۳۱ به نیروهای ایالتی، محلی، بومی و قلمروهای آمریکا گسترش داد و ۵۰۰ میلیون دلار کمک فدرال برای پشتیبانی از این برنامه در نظر گرفت. با این حال، تا ژوئیه ۲۰۲۶ فقط ۶۱ مأمور از ۴۶ ایالت گواهی لازم را دریافت کرده بودند.
در اکتبر نیز ۲۹ فرماندار در نامهای مشترک هشدار دادند که نیروهایشان بهاندازه کافی نیروی آموزشدیده ندارند و خواستار دسترسی بیشتر به آموزش فدرال شدند.
ارتش تجهیزات و نیروی بیشتری در اختیار دارد، اما اختیارش برای اقدام مستقل در خاک آمریکا عمدتاً به حفاظت از تأسیسات و فعالیتهای مرتبط با مأموریتهای نظامی محدود است.
بیرون از این چارچوب، نقش ارتش حمایت از نهادهای مجری قانون است. گزارش عمومی عملیات مشترک روشن نمیکند این مرز در عمل چگونه رعایت شده است.
فالون همچنین به خطر آسیب ناخواسته، اختلال در هوانوردی غیرنظامی و نگرانیهای مربوط به حریم خصوصی و حقوق مالکیت اشاره میکند.
به نظر او، انتشار نتایج عملیات و آمار نیروهای آموزشدیده، درخواستهای پشتیبانی و هزینه هر عملیات، به ارزیابی آمادگی واقعی پلیس کمک میکند.
بخش خصوصی هم وارد این حوزه شده است. برای نمونه، تیم فوتبال آمریکایی جکسونویل جگوارز اعلام کرده که تجهیزات ضدپهپاد میخرد و استفاده از آن را به نیروهای آموزشدیده پلیس محلی میسپارد.
این الگو میتواند بخشی از هزینه را از دوش دولت بردارد، اما این سؤال را هم پیش میکشد که آیا ورزشگاهها و زیرساختهایی با بودجه کمتر، از حفاظت مشابهی برخوردار خواهند شد؟
در مرز، موضوع به رابطه دو کشور هم گره خورده است. کلودیا شینباوم رئیسجمهور مکزیک همکاری امنیتی را مشروط به احترام آمریکا به حاکمیت مکزیک میداند و پیشنهاد اعزام نیروهای آمریکایی به خاک کشورش را رد کرده است.
از سوی دیگر، محدودیت یکساله پرواز پهپادها در بخشهایی از نوار مرزیِ خاک آمریکا، فعالیتهای قانونی مانند کشاورزی، بازرسی زیرساخت و پوشش خبری را هم مشمول مجوز ویژه میکند.
نحوه صدور این مجوزها و میزان اثر محدودیت بر کارتلها هنوز روشن نیست.
جمعبندی فالون این است که ارتش میتواند شکاف فعلی را موقتاً پر کند، اما جای پلیسِ آموزشدیده و مجهز را نمیگیرد. وقتی عملیات نظامی تمام شود، مسئولیت مقابله با پهپادها همچنان با پلیس خواهد بود، چه برای آن آماده شده باشد، چه نه.