استیون میلر و مارکو روبیو، پس از سالها اختلاف بر سر مهاجرت، به دو معتمد اصلی ترامپ و پیشبرندگان سیاستهای جنجالی کاخ سفید تبدیل شدهاند.
جمعه گذشته، مارکو روبیو در دفتر استیون میلر در کاخ سفید بود که یکی از دستیاران وارد شد و از میلر خواست گوشیاش را نگاه کند.
دونالد ترامپ تازه در تروث سوشال اعلام کرده بود که میلر رئیس جدید دفترش خواهد شد. به گفته افراد مطلع، میلر رو به روبیو کرد و به شوخی گفت که حالا رئیس اوست.
سپس آن دو با هم دست دادند.
وال استریت ژورنال میگوید این انتصاب نقطه اوج کارنامه یکی از باسابقهترین مشاوران ترامپ بود و در عین حال، گوشهای از اتحاد دور از انتظار میلر و روبیو را نشان میداد.
بیش از ۱۲ سال پیش، این دو در دو سوی یک جدال تلخ بر سر سیاست مهاجرت قرار داشتند.
امروز رابطه آن دو از کمسروصداترین و در عین حال اثرگذارترین روابط دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ است. این رابطه نفوذ میلر در دستگاه اداری و شیوه بیملاحظهاش در بهکارگیری آن را با تجربه دیپلماتیک روبیو و مهارت او در جلب حمایت از سیاستهای جنجالی -چه در داخل آمریکا و چه در خارج- پیوند میدهد.
حالا که میلر در مقام رئیس دفتر قرار است قدرت بیشتری به دست آورد، هر دو نقشی محوری در شکل دادن به باقی مانده دوران ریاستجمهوری ترامپ و در کشمکش بر سر آینده جنبش او خواهند داشت.
همکاری مشترک در دولت دوم ترامپ
روبیو و میلر که اغلب در دفتر میلر در جناح غربی کاخ سفید با هم جلسه میگذاشتند، در طراحی برخی از جسورانهترین اقدامات سیاست خارجی دوره دوم ترامپ نقش داشتند. این اقدامات طیفی گسترده را در بر میگرفت، از تلاش ترامپ برای به دست آوردن گرینلند تا حملات مرگبار به قایقهای مظنون به قاچاق مواد مخدر و عملیاتی که به دستگیری نیکولاس مادورو انجامید.
روبیوی ۵۵ ساله و میلر ۴۱ ساله بارها با هم استدلالهایشان را نزد ترامپ مطرح کردهاند و پیشنهادها را طوری توضیح دادهاند که میدانستند برای رئیسجمهور قانعکننده خواهد بود.
روبیو همزمان وزیر خارجه و مشاور امنیت ملی است و همین دو سمت به نفوذش میافزاید.
میلر این هفته در مصاحبهای از دفترش گفت: «همسرانمان به شوخی میگویند باید مراقب بود مارکو و استیون زیادی با هم وقت نگذرانند، چون حتماً یک فکر عجیبوغریب به سرشان میزند. ما به هم انگیزه میدهیم.»
کتی میلر همسر استیون میلر آن دو را «رفیقهای صمیمی» توصیف کرد و گفت که خیلی وقتها شبها، وقتی شوهرانشان با هم تلفنی صحبت میکنند، خودش هم با جنت همسر روبیو گپ میزند.
مدت زیادی از عملیات ونزوئلا نگذشته بود که روبیو و میلر در مارالاگو با هم شام میخوردند. کتی میلر وارد شد و به هرکدام یک کیسه داد. داخل کیسهها دو دست گرمکن ورزشی خاکستری و همشکل نایکی بود، شبیه همان لباسی که مادورو هنگام دستگیری به دست نیروهای آمریکایی به تن داشت. روبیو بعدها گرمکنش را در هواپیمای ریاستجمهوری آمریکا پوشید.
نتیجه قاطع انتخابات میاندورهای دوباره به گمانهزنیها درباره بلندپروازیهای روبیو برای ریاستجمهوری دامن زده است. متحدانش هم علنی و هم در محافل خصوصی کوشیدهاند او را به نامزدی در انتخابات ۲۰۲۸ ترغیب کنند، با وجود اینکه روبیو پیشتر قول داده بود اگر جیدی ونس معاون رئیسجمهور وارد رقابت شود از او حمایت کند.
حمله به روبیو
روبیو در ژانویه ۲۰۱۱، در مقام سناتور جوان و مطرح جمهوریخواه از ایالت فلوریدا، با بهرهگیری از شور و نیروی جنبش راستگرای تیپارتی وارد واشینگتن شد. دو سال بعد، این فرزند مهاجران کوبایی به گروه هشت (متشکل از سناتورهای هر دو حزب) پیوست تا اصلاح قوانین مهاجرت را پیش ببرد.
اما لایحه ۸۴۴ صفحهای آماج حملات بیوقفه محافظهکاران تندرو قرار گرفت.
میلر که آن زمان مشاور ۲۷ ساله جف سشنز سناتور جمهوریخواه ایالت آلاباما بود، به یکی از سرسختترین مخالفان لایحه تبدیل شد و پشت صحنه برای تضعیف روبیو تلاش کرد.
ایمیلهایی که میلر با کارکنان وبسایت بریتبارت نیوز ردوبدل کرده بود و در سال ۲۰۱۹ علنی شد، نشان میدهد که او روبیو را سیاستمداری میدانست که باید جلوی بلندپروازیهایش را گرفت. این کشمکش میلر را از کارمندی گمنام در کنگره به چهرهای شناختهشده در میان طرفداران سیاستهای سختگیرانه مهاجرتی تبدیل کرد.
میلر در یکی از پیامهایش در ژوئیه ۲۰۱۵ نوشت: «خیلی مهم بود که حمله به روبیو را هم در مطلب گنجاندید.»
او بارها برای انتشار مطالب منفی علیه روبیو فشار آورد و او را کسی توصیف کرد که تا حدی «بیمارگونه» دروغ میگوید و «افراطگرایی است که مهاجرت بیحدومرز میخواهد.»
وقتی روبیو در مارس ۲۰۱۶ کارزار ریاستجمهوریاش را متوقف کرد، میلر مدعی شد در به شکست کشاندن او نقش داشته است.
روبیو پیشتر هشدار داده بود که ترامپ حزب جمهوریخواه را به نابودی میکشاند، اما پس از انتخاب مجدد برای سنا، راههایی برای همکاری با رئیسجمهور جدید پیدا کرد. او توانست به یکی از مشاوران اصلی ترامپ در سیاستگذاری درباره آمریکای لاتین تبدیل شود و بهتدریج اعتماد رئیسجمهور را به دست آورد.
برخلاف انتظار برخی دستیاران، روبیو با میلر هم زمینههایی برای همکاری پیدا کرد. میلر تا آن زمان به یکی از بانفوذترین مشاوران ترامپ تبدیل شده بود و استدلالهایی که ترامپ در بعضی سخنرانیهایش مطرح میکرد، روبیو را تحت تأثیر قرار داده بود؛ مضامینی که بسیاری از آن ها را میلر نوشته بود.
به گفته کسانی که آن زمان با این دو کار میکردند، روبیو و میلر هر دو بر قوانین مهاجرت تسلط داشتند و میتوانستند مدتها پس از آنکه دیگران علاقهشان را به بحث از دست میدادند، همچنان درباره جزئیات این قوانین با هم بحث کنند.
به گفته فردی که در جریان اظهارات ترامپ بود، او در یکی از سفرهای دوره اول ریاستجمهوریاش وقتی آن دو را در حال گفتوگو در ایر فورس وان دید، گفت «عجب، این دو تا رو ببین چطور با هم کنار میان.»
همپوشانی سیاست میلر و روبیو
تلاش میلر برای اجرای سیاستهای سختگیرانهاش در زمینه مهاجرت با تمرکز دیرینه روبیو بر آمریکای لاتین همپوشانی داشت. میلر همچنین با این سناتور در پیشبرد برنامهای برای اقتصاد داخلی همکاری کرد که گسترش اعتبار مالیاتی فرزندان از جمله بندهای آن بود.
پس از آنکه ترامپ در سال ۲۰۲۱ کاخ سفید را ترک کرد، روبیو همچنان به بازتعریف هویت سیاسیاش ادامه داد و تمرکز بیشتری بر پوپولیسمِ اول آمریکا گذاشت که در حزب جمهوریخواه در حال قدرت گرفتن بود.
به گفته افراد آشنا با رابطه آن دو، روبیو ارتباطش را با میلر حفظ کرد و گهگاه درباره سخنرانیها با او مشورت میکرد. در سال ۲۰۲۳، میلر میزبان مراسمی برای معرفی کتاب تازه روبیو شد که نقدی تند بر جهانگرایی بود. میلر از روبیو بهعنوان «دوست خوبم، رهبر محافظهکار پایبند به اصول و سناتور محبوب فلوریدا» یاد کرد.
این ابراز صمیمیت شماری از دستیاران پیشین روبیو را شگفتزده کرد.
روبیو در مصاحبهای درباره دوستیاش با میلر گفت:
قطعاً چیزی نبود که خیلیها پیشبینیاش کنند. اگر به اندازه کافی عمر کنید، اتفاقهای جالبی میافتد.
به گفته میلر، پس از انتخاب ترامپ در سال ۲۰۲۴، او و روبیو درباره رویکردی تازه و تهاجمی در نیمکره غربی گفتوگو کردند. میلر گفت که «جهان عرصه رقابت بر سر منابع است و همیشه هم همینطور بوده. با رویکردی که رئیسجمهور در پیش گرفته، به همان نگاه برگشتهایم.»
نقطه اشتراک در آمریکای لاتین
وقتی روبیو در ژانویه ۲۰۲۵ برای اولین بار در مقام وزیر خارجه جدید ترامپ وارد کاخ سفید شد، برخی مقامهایی که از پیشینه رابطه آن دو خبر داشتند، مطمئن نبودند همکاریشان چگونه پیش خواهد رفت.
بسیاری هنوز به روبیو بدگمان بودند. فعالیت پیشین او در گروه هشت و شهرتش به نومحافظهکاری باعث شده بود تندروهای جنبش «آمریکا را دوباره عظمت ببخشیم» (MAGA) به او اعتماد نکنند.
روبیو بهسرعت دستگاه وزارت خارجه را در خدمت سیاست سختگیرانه مهاجرتی میلر به کار گرفت.
او با جدیت روادید را لغو کرد، درباره توافقهای مربوط به اخراج مهاجران مذاکره کرد و خودش هم محدودیتهای تازهای پیشنهاد داد.
به گفته مقامهای دولت، این اقدامات جایگاهش را در حلقه نزدیکان رئیسجمهور تثبیت کرد.
دو هفته پس از مراسم تحلیف ترامپ، روبیو برای مذاکره درباره توافقی که میلر از آن حمایت میکرد، راهی السالوادور شد. بر اساس این توافق، قرار بود صدها نفر از اخراجشدگان از آمریکا به زندانی بدنام با تدابیر امنیتی حداکثری فرستاده شوند که مخصوص اعضای باندهای تبهکاری بود.
روبیو همچنین برای لغو روادید دانشجویان خارجیِ شرکتکننده در اعتراضات حامی فلسطین، از نزدیک با میلر همکاری کرد و همان لحن تهاجمی رقیب سابقش را در پیش گرفت.
همکاری آن دو خیلی زود به استفادهای بیسابقه از نیروی نظامی آمریکا کشید که در خدمت اهداف هر دو بود. کارزار حمله به قایقهای مظنون به قاچاق مواد مخدر در دریای کارائیب، هم به جنگ میلر علیه کارتلها کمک میکرد و هم به تلاش روبیو برای فشار بر دولت ونزوئلا.
آنها پیت هگست وزیر جنگ را به عنوان متحدی پیدا کردند که این کارزار را به اجرا گذاشت.
این کارزار نظامی موجب نگرانی مقامهایی در وزارت خارجه شد. برخی از آنها قانونی بودن حملات را زیر سؤال بردند و بیش از پیش نگران روند تصمیمگیری شدند که مجال چندانی برای پرسش یا مخالفت باقی نمیگذاشت.
تا تابستان ۲۰۲۵، میلر و روبیو تمرکزشان را روی ونزوئلا گذاشته بودند. ترامپ که در دوره اول نتوانسته بود مادورو را از قدرت کنار بزند، تمایلی نداشت دوباره سراغ تلاش برای تغییر حکومت در ونزوئلا برود. اما آن دو از تمرکز ترامپ بر مقابله با ورود مواد مخدر استفاده کردند تا نظرش را جلب کنند.
به گفته مقامهای آمریکایی، آنها به ترامپ گفتند که مادورو را نباید صرفاً یک رهبر اقتدارگرا دانست. استدلالشان این بود که او سردسته قاچاقچیان مواد مخدر است، تهدیدی مستقیم برای آمریکا به شمار میرود و باید به پای میز محاکمه کشانده شود.
در مهمانی مجلل شب سال نو میلادی در اقامتگاه مارالاگوی ترامپ در فلوریدا، هر دو سرحال بودند و دوربینها روبیو را در حال همخوانی با ترانه «فایربال» (Fireball) از پیتبول ثبت کردند. ترامپ عملیات دستگیری مادورو را تأیید کرده بود و نیروهای ویژه آمریکا در آمادهباش، منتظر مساعد شدن هوا بودند.
سه روز بعد، روبیو و میلر در اتاق عملیات موقتی کنار ترامپ ایستاده بودند و فرود کماندوهای آمریکایی در کاراکاس را تماشا میکردند.
دشمنی قدیمی روبیو و میلر حالا کموبیش به یک شوخی خانوادگی تبدیل شده است. در یکی از دورهمیهای اخیر با خانواده روبیو، کتی میلر به جنت روبیو روزهایی را یادآوری کرد که شوهرش بهخاطر مواضع مهاجرتی به سناتور فلوریدا سخت میتاخت.
میلر به شوخی گفت «کتی، از آن روزهای ناخوشایند حرف نزن.»